การใช้ระบบอินเทอร์เน็ตเพื่อการสอนแบบผสมผสานของคณาจารย์ มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล

บทคัดย่อ

      การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการใช้ระบบอินเทอร์เน็ตช่วยการสอนแบบผสมผสานของคณาจารย์มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล 2) เพื่อเปรียบเทียบการใช้ระบบอินเทอร์เน็ตช่วยการสอนแบบผสมผสานของคณาจารย์มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุบจำแนกตามเพศ ตำแหน่งทางวิชาการและประสบการณ์การทำงานที่มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล และ 3) เพื่อหาแนวทางพัฒนาการใช้ระบบอินเทอร์เน็นช่วยการสอนแบบผสมผสานของคณาจารย์มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล กลุ่มตัวอย่าง เป็นคณาจารย์มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล  จำนวน 145 คน เครื่องมือเป็นแบบสอบถามการใช้ระบบอินเทอร์เน็ตเพื่อการสอนแบบผสมผสานของคณาจารย์มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล แบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับบ (บุญชม  ศรีสะอาด, 2556) จำนวน 5 ระดับ จำนวน 28 ข้อ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าทดสอบที (t-test Independent) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว (One Way ANOVA)

ผลการวิจัยพบว่า

1. การใช้ระบบอินเทอร์เน็ตช่วยการสอนแบบผสมผสานของคณาจารย์มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุลโดยภาพรวม มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก

1. การใช้ระบบอินเทอร์เน็ตช่วยการสอนแบบผสมผสานของคณาจารย์มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุลเพศชายและเพศหญิงไม่แตกต่างกัน อาจารย์ที่มีตำแหน่งทางวิชาการต่างกัน มีประสบการณ์การทำงานที่มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุลเพศชายและเพศหญิงไม่แตกต่างกัน อาจารย์ที่มีตำแหน่งทางวิชาการต่างกัน มีประสบการณ์การทำงานที่มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุลต่างกัน มีการใช้ระบบอินเทอร์เน็ตช่วยการสอนแบบผสมผสานไม่ต่างกัน

1. แนวทางการพัฒนาการใช้ระบบอินเทอร์เน็ตช่วยการสอนแบบผสมผสานของคณาจารย์มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล ประกอบด้วย 1) การสร้างโอกาสในการใช้ระบบอินเทอร์เน็ตเพื่อการสอนแบบผสมผสานเพื่อการเรียนรู้ 2) การจัดระบบอินเทอร์เน็ตเพื่อเป็นแหล่งข้อมูลแห่งการเรียนรู้ 3) การจัดศูนย์ข้อมูบการใช้ระบบอินเทอร์เน็ตเพื่อการเรียนรู้ 4) การบริการการใช้งานระบบอินเทอร์เน็ตเพื่อการเรียนรู้