ปัญหาเกี่ยวกับการกำหนดอายุความสำหรับโทษปรับในคดีอาชญากรรมทางเศรษฐกิจ

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาสภาพปัญหาอายุความสำหรับโทษปรับในคดีอาชญากรรมทางเศรษฐกิจ 2. เพื่อศึกษาลักษณะแนวคิด ทฤษฎี และหลักกฎหมายที่เกี่ยวกับอายุความสำหรับโทษปรับในคดีอาชญากรรมทางเศรษฐกิจ 3. เพื่อศึกษาและวิเคราะห์เปรียบเทียบอายุความสำหรับโทษปรับในคดีอาชญากรรมทางเศรษฐกิจตามกฎหมายไทยและกฎหมายต่างประเทศ และ 4. เพื่อเสนอแนวทางการแก้ไขกฎหมายในส่วนที่เกี่ยวกับอายุความสำหรับโทษปรับในคดีอาชญากรรมทางเศรษฐกิจ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้วิธีวิจัยเอกสาร อาทิ จากบทบัญญัติของกฎหมายไทยและต่างประเทศ คำพิพากษาของศาล ตำราทางกฎหมาย และบทความวิชาการที่เกี่ยวข้อง แล้วทำการรวบรวมข้อมูลที่ได้จากเอกสารต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องมาวิเคราะห์ในเชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) แนวคิดเรื่องโทษปรับมีพัฒนาการมาควบคู่กับหลักความได้สัดส่วนและทฤษฎีการยับยั้งทางอาญา โดยเฉพาะแนวคิดของ Beccaria, Bentham, von Hirsch และ Becker ซึ่งเน้นว่าโทษที่มีประสิทธิภาพต้องมีความแน่นอน ได้สัดส่วน และสะท้อนต้นทุนที่คาดหวังของผู้กระทำผิด แต่ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 95 (5) กลับกำหนดอายุความ 1 ปีเท่ากันสำหรับความผิดที่มีโทษปรับสถานเดียวทุกระดับ 2) เมื่อเปรียบเทียบกับสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี สาธารณรัฐฝรั่งเศส และสหรัฐอเมริกา พบว่าทั้งสามประเทศกำหนดอายุความให้สอดคล้องกับระดับความร้ายแรงของโทษปรับและลักษณะการปกปิดความผิด ขณะที่ไทยยังไม่มีมาตรการทางกฎหมายดังกล่าว 3) ปัญหาสำคัญของไทยมี 3 ประการ ได้แก่ ปัญหาอายุความสำหรับโทษปรับในคดีอาชญากรรมทางเศรษฐกิจ ปัญหาความไม่สมดุลระหว่างอายุความกับระดับโทษปรับ และปัญหาเชิงโครงสร้างของหน่วยงานบังคับใช้กฎหมาย และ 4) ผู้วิจัยเสนอแนะให้มีการบัญญัติอายุความเฉพาะในแต่ละพระราชบัญญัติให้สอดคล้องกับความร้ายแรงของความผิด ขยายอำนาจสอบสวนคดีอาญาของสำนักงาน ก.ล.ต. และบัญญัติมาตรการอายัดทรัพย์ชั่วคราวและมาตรการคุ้มครองผู้แจ้งเบาะแสที่มีประสิทธิผล เพื่อยกระดับการบังคับใช้กฎหมายอาชญากรรมทางเศรษฐกิจของไทยให้ทัดเทียมมาตรฐานสากล