อิทธิพลของอัตลักษณ์ท้องถิ่นและศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวที่มีต่อการพัฒนาเศรษฐกิจฐานราก ผ่านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมแบบสร้างสรรค์ของชุมชนริมแม่น้ำเจ้าพระยาในจังหวัดปทุมธานี

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาอิทธิพลของอัตลักษณ์ท้องถิ่นที่มีต่อการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากด้วยการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมแบบสร้างสรรค์ของชุมชนริมแม่น้ำเจ้าพระยาในจังหวัดปทุมธานี และ 2. เพื่อศึกษาอิทธิพลของศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวที่มีต่อการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากด้วยการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมแบบสร้างสรรค์ของชุมชนริมแม่น้ำเจ้าพระยาในจังหวัดปทุมธานี เป็นการวิจัยแบบเชิงปริมาณ มีเครื่องมือการวิจัย คือ แบบสอบถาม โดยมีกลุ่มตัวอย่าง คือ นักท่องเที่ยวที่เคยเดินทางมายังแหล่งท่องเที่ยวจังหวัดปทุมธานี จำนวน 400 คน ที่มาจากสูตรตารางของของ Krejcie and Morgan (1970) แล้วนำข้อมูลที่รวบรวมได้จากแบบสอบถามมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) อัตลักษณ์ท้องถิ่นส่งผลต่อการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากด้วยการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมแบบสร้างสรรค์ ได้แก่ ด้านประวัติศาสตร์และสถาปัตยกรรม (ß = 0.468) รองลงมา คือ ด้านวิถีชีวิต วัฒนธรรมและประเพณี (ß = 0.351) และด้านภูมิทัศน์และสิ่งแวดล้อมทางวัฒนธรรม (ß = 0.142) และ 2) ศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวส่งผลต่อการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากด้วยการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมแบบสร้างสรรค์ ได้แก่ ด้านกิจกรรมการท่องเที่ยว (ß = 0.419) รองลงมา คือ ด้านสิ่งดึงดูดใจทางการท่องเที่ยว (ß = 0.306) ด้านการจัดโปรแกรมการท่องเที่ยว (ß = 0.222) และด้านการให้บริการของแหล่งท่องเที่ยว (ß = 0.128) ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่า การบูรณาการอัตลักษณ์ท้องถิ่นร่วมกับการพัฒนากิจกรรมและประสบการณ์การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ มีบทบาทสำคัญในการยกระดับมูลค่าการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม และเอื้อต่อการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากอย่างยั่งยืนในระดับชุมชน