อิทธิพลเชิงสาเหตุของความรู้และความเข้าใจที่มีต่อการนำไปใช้เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs) ของนักศึกษามหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาระดับความรู้ ความเข้าใจ และการนำเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนไปใช้ของนักศึกษามหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี 2. เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างทางประชากรศาสตร์ด้านความรู้ ความเข้าใจ และการนำไปใช้ และ 3. เพื่อวิเคราะห์อิทธิพลของความรู้และความเข้าใจที่มีต่อการนำไปใช้ เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ มีเครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามและแบบประเมินที่ผู้วิจัยพัฒนาจากการทบทวนวรรณกรรมแบ่งเป็น 4 ตอน ได้แก่ ข้อมูลประชากรศาสตร์ แบบทดสอบความรู้ 25 ข้อ แบบประเมินความเข้าใจ 10 ข้อ และแบบประเมินการนำไปใช้ 15 ข้อ โดยมีกลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษามหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี จำนวน 600 คน ที่มาจากการการสุ่มแบบหลายขั้นตอนแล้วนำข้อมูลที่รวบรวมได้จากแบบทดสอบและแบบประเมินมาวิเคราะห์ โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ประกอบไปด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การเปรียบด้วยการทดสอบค่าที และการถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับความรู้เกี่ยวกับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน โดยภาพรวมมีความรู้สูง .648 ระดับความเข้าใจเกี่ยวกับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (x̅= 4.49, S.D.= 0.20)และระดับการนำเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนไปใช้ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (x̅= 4.43, S.D.= 0.18) 2) เปรียบเทียบตามประเภทนักศึกษาระหว่างชาวไทยและชาวต่างชาติ นักศึกษาทั้งสองกลุ่มมีคะแนน ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ทั้งในมิติความรู้ ความเข้าใจ และการนำไปใช้ โดยเฉพาะคะแนนรวมของความรู้ที่ค่าทีอยู่ที่ .936 ความเข้าใจที่ค่าทีอยู่ที่ .318 และการนำไปใช้ที่ค่าทีอยู่ที่ -.469 ล้วนสะท้อนทิศทางเดียวกันว่า ระดับผลลัพธ์ไม่ได้ต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ และ 3) ความรู้และความเข้าใจมีอิทธิพลเชิงบวกต่อการนำไปใช้อย่างมีนัยสำคัญ โดยร่วมกันอธิบายได้ร้อยละ 28.1 สมการพยากรณ์คือ การนำไปใช้ = 4.222 + 0.130 (ความรู้) + 0.160 (ความเข้าใจ) สรุปได้ว่า การส่งเสริมทั้งความรู้และความเข้าใจเป็นสาเหตุสำคัญต่อการนำไปใช้ของนักศึกษา