ผลของโปรแกรมการออกกำลังกายโดยการเต้นบาสโลบในชมรมผู้สูงอายุ ตำบลช่องเม็ก อำเภอสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อเปรียบเทียบความดันโลหิตซิสโตลิกของผู้สูงอายุภายหลังได้รับโปรแกรมการออกกำลังกายระหว่างกลุ่มที่ออกกำลังกายด้วยการเต้นบาสโลบกับกลุ่มที่ออกกำลังกายด้วยวิธีปกติ 2. เพื่อเปรียบเทียบความดันโลหิตไดแอสโตลิกของผู้สูงอายุภายหลังได้รับโปรแกรมการออกกำลังกายระหว่างกลุ่มที่ออกกำลังกายด้วยการเต้นบาสโลบกับกลุ่มที่ออกกำลังกายด้วยวิธีปกติ และ 3. เพื่อเปรียบเทียบดัชนีมวลกายของผู้สูงอายุภายหลังได้รับโปรแกรมการออกกำลังกายระหว่างกลุ่มที่ออกกำลังกายด้วยการเต้นบาสโลบกับกลุ่มที่ออกกำลังกายด้วยวิธีปกติ เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีเครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ แบบบันทึกข้อมูลสุขภาพ และโปรแกรมการออกกำลังกายด้วยการเต้นบาสโลบ ดำเนินการศึกษาในกลุ่มผู้สูงอายุ จำนวน 70 คน แบ่งออกเป็นกลุ่มทดลอง จำนวน 35 คน และกลุ่มควบคุม 35 คน คัดเลือกตัวอย่างโดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง นำเสนอข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ประกอบด้วย ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมานด้วยสถิติ Independent t-test ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้สูงอายุมี “ความดันโลหิตซิสโตลิก” ภายหลังได้รับโปรแกรมด้วยการเต้นบาสโลบ เฉลี่ย 129.89 mm/Hg (S.D. = 3.42) มีค่าความดันโลหิตแตกต่างกับการออกกำลังกายด้วยวิธีปกติ เฉลี่ย 144.16 mm/Hg (S.D. = 6.19) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 (p-value <0001) 2) ผู้สูงอายุมี “ความดันโลหิตไดแอสโตลิก” ภายหลังได้รับโปรแกรมด้วยการเต้นบาสโลบ เฉลี่ย 86.24 mm/Hg (S.D. = 4.36) มีค่าความดันโลหิตแตกต่างกับการออกกำลังกายด้วยวิธีปกติ เฉลี่ย 88.72 mm/Hg (S.D. = 4.68) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 (p-value = 0.024) และ 3) ผู้สูงอายุมี “ดัชนีมวลกาย” ภายหลังได้รับโปรแกรมด้วยการเต้นบาสโลบ เฉลี่ย 24.67 kg/m2 (S.D. = 2.17) มีค่าดัชนีมวลกายแตกต่างกับการออกกำลังกายด้วยวิธีปกติ เฉลี่ย 25.82 kg/m2 (S.D. = 2.37) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 (p-value = 0.014)