การประเมินประสิทธิภาพในการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูของนักศึกษาชั้นปีที่ 4 สาขาวิชาพลศึกษา มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาการประเมินประสิทธิภาพในการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูของนักศึกษาชั้นปีที่ 4 สาขาวิชาพลศึกษา มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต 2. เพื่อเปรียบเทียบการประเมินประสิทธิภาพในการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูชั้นปีที่ 4 สาขาวิชาพลศึกษา มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิตชั้นปีที่ 4 สาขาวิชาพลศึกษา มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิตระหว่างนักศึกษาชายและนักศึกษาหญิง เป็นการวิจัยแบบเชิงปริมาณ มีเครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม โดยมีกลุ่มตัวอย่าง คือนักศึกษาพลศึกษา จำนวน 36 คน ครูพี่เลี้ยง 36 คน ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 13 คน อาจารย์นิเทศก์ จำนวน 7 คน รวมทั้งสิ้น 92 คน ที่มาจากการคำนวนขนาดกลุ่มตัวอย่าง โดยใช้สูตรเครซี่และมอร์แกน (1970) ที่ระดับความคลาดเคลื่อน 0.05 ที่มาจากเลือกกลุ่มตัวอย่างอย่างง่าย แล้วนำข้อมูลที่รวบรวมได้จากแบบสอบถามมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบโดยการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1) การประเมินประสิทธิภาพในการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูของนักศึกษาชั้นปีที่ 4 มีความเหมาะสมอยู่ในระดับปานกลาง (x̅= 42.68, S.D. = 0.03) และ 2) เปรียบเทียบการประเมินประสิทธิภาพในการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูชั้นปีที่ 4 สาขาวิชาพลศึกษาระหว่างนักศึกษาชายและนักศึกษาหญิง พบว่า นักศึกษาชายโดยรวมมีความเหมาะสมอยู่ในระดับปานกลาง (x ̅ = 2.92, S.D. = 0.06) นักศึกษาหญิงโดยรวมมีความเหมาะสมอยู่ในระดับน้อย (x ̅ = 2.40, S.D. = 0.06) เมื่อพิจารณาทางสถิติพบว่า นักศึกษาชายและนักศึกษาหญิงมีการประเมินประสิทธิภาพในการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู ไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05