การปฏิบัติเรือนกายของอุปรากรอู่เซิงในบริบทจีนสมัยใหม่

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาความเป็นมาของอุปรากรอู่เซิงในบริบทจีนสมัยใหม่ และ 2. เพื่อศึกษาการปฏิบัติเรือนกายของอุปรากรอู่เซิง เป็นการวิจัยแบบเชิงคุณภาพ มีเครื่องมือการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์ และแบบสังเกต โดยมีกลุ่มเป้าหมายในการวิจัย คือ กลุ่มผู้รู้จำนวน 8 คน กลุ่มผู้ปฏิบัติจำนวน 10 คน และกลุ่มผู้ให้ข้อมูลทั่วไปจำนวน 20 คน ที่มาจากการเลือกแบบเจาะจง แล้วนำข้อมูลที่รวบรวมได้จากแบบสัมภาษณ์และเอกสารต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องมาวิเคราะห์ในเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) อุปรากรอู่เซิง เป็นบทบาทที่เกิดขึ้นในประวัติศาสตร์โบราณที่ถูกส่งผ่านมายังจากวัฒนธรรมโบราณมาสู่ลัทธิขงจื๊อ และปรับปรนจนเกิดกลายเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ในยุคสมัยใหม่ของจีน การแสดงอุปรากรอู่เซิงมีความเรียบง่ายและสง่างามด้วยรูปแบบที่สวยงามและศิลปะที่เป็นเอกลักษณ์ ภาพศิลปะจำนวนมากในแต่ละอุตสาหกรรมนั้นแตกต่างจากอุปรากรในประเภทอื่น ๆ และมีลักษณะที่โดดเด่นและเมื่อเทียบกับการเคลื่อนไหวของผู้ชายในการเต้นรำคลาสสิกของจีนร่วมสมัยที่พัฒนาบนพื้นฐานของอุปรากรก็มีความแตกต่างมากมาย คุณค่าทางศิลปะดั้งเดิมและคุณค่าทางวัฒนธรรมสมัยใหม่ของจีน และ 2) การปฏิบัติเรือนกายของอุปรากรอู่เซิงในบริบทจีนสมัยใหม่ ปรากฏลักษณะการใช้เท้าในการเคลื่อนที่ โดยใช้ส่วนต่าง ๆ ของร่างกายถ่ายทอดบทบาท อารมณ์ และเล่าเรื่อง ความรู้สึก ในการแสดง และวิถีการเคลื่อนไหวของร่างกายในระหว่างกระบวนการเคลื่อนไหว การสื่ออารมณ์ผ่านร่างกาย