การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะปฏิบัตินาฏศิลป์ฟ้อนกลองยาวอีสานตามแนวคิดของเดวีส์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อหาประสิทธิภาพของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ทักษะปฏิบัตินาฏศิลป์ เรื่องฟ้อนกลองยาวอีสาน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2. เพื่อศึกษาเปรียบเทียบทักษะปฏิบัตินาฏศิลป์ เรื่องฟ้อนกลองยาวอีสานของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่มีคุณภาพระดับดีขึ้นไปหลังเรียนกับเกณฑ์ร้อยละ 80 ของนักเรียนทั้งหมด และ 3. เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อกิจกรรมการเรียนรู้ทักษะปฏิบัตินาฏศิลป์ฟ้อนกลองยาวอีสานตามแนวคิดของเดวีส์ เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ มีเครื่องมือการวิจัย คือ (1) แผนการจัดการเรียนรู้ทักษะปฏิบัตินาฏศิลป์ (2) แบบประเมินทักษะปฏิบัตินาฏศิลป์ (3) แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียนต่อการเรียน โดยมีกลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/11 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2565 โรงเรียนสารคามพิทยาคม จังหวัดมหาสารคาม จำนวน 35 คน ที่ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม แล้วนำข้อมูลที่รวบรวมได้จากเครื่องมือการวิจัยมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานโดยใช้ t-test (Dependet Sample) ผลการวิจัยพบว่า 1) การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะปฏิบัตินาฏศิลป์ ฟ้อนกลองยาวอีสานตามแนวคิดของเดวีส์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 มีประสิทธิภาพ เท่ากับ83.07/84.52 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนด 2) การเปรียบเทียบทักษะปฏิบัตินาฏศิลป์ เรื่องฟ้อนกลองยาวอีสานของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 เทียบกับเกณฑ์ร้อยละ 80 หลังเรียน คิดเป็นร้อยละ 84.52 สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 80 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 3) นักเรียนมีความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อกิจกรรมการเรียนรู้ทักษะปฏิบัตินาฏศิลป์ เรื่องฟ้อนกลองยาวอีสานตามแนวคิดของเดวีส์ โดยมีค่าเฉลี่ยในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (x̅= 4.69, S.D. = 0.61)