การตีความเรื่องเล่าเมืองนครราชสีมาและวิธีการแปรภาษาอักษรสู่การสร้างสรรค์ประติมากรรมในพื้นที่สาธารณะ

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาและตีความเรื่องเล่าการตั้งชื่อเมืองนครราชสีมาเพื่อการสร้างสรรค์ผลงานประติมากรรม 2. เพื่อศึกษาวิธีการแปลงภาษาอักษรสู่ภาษาทางทัศนศิลป์จากผลงานสร้างสรรค์ของศิลปิน และ 3. เพื่อสร้างสรรค์ประติมากรรมในพื้นที่สาธารณะที่มีความงามของรูปทรง สร้างความหมายและความรู้สึกต่อผู้ชม เป็นการวิจัยแบบเชิงคุณภาพ มีเครื่องมือการวิจัย คือ แบบสังเกต และแบบบันทึก แล้วนำข้อมูลที่รวบรวมได้จากเครื่องมือการวิจัย และเอกสารต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องมาวิเคราะห์ในเชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) การศึกษาและตีความเรื่องเล่าการตั้งชื่อเมืองนครราชสีมาที่แสดงคือความคิด จินตนาการ ความอบอุ่นของครอบครัว ความมีชีวิตชีวาของเรื่องเล่าที่สอดคล้องกับแนวคิดหลักของโครงการงานแสดงมหกรรมศิลปะนานาชาติ Thailand Biennale, Korat ที่แสดงถึงภูมิปัญญาของคนในท้องถิ่น 2) การศึกษาและวิเคราะห์วิธีการแปลงภาษาอักษรสู่ภาษาทางทัศน์ศิลป์โดยวิธีการใช้ภาษาที่เป็นจุดเริ่มต้นมาสู่รูป โดยยังคงมีร่องรอยทางกายภาพของภาษาอักษรหลงเหลืออยู่ คือเรื่องเล่าของราชสีห์ร่องรอยคือหัวสิงห์ และขุนสิงหฬสาครร่องรอยคือรูปทรงใบหน้าผู้ชายและร่างกายผู้ชายที่กระโจนไปด้านหน้า และ 3) การสร้างสรรค์ประติมากรรมในพื้นที่สาธารณะที่มีความงามและความหมายของรูปทรงสัญลักษณ์ต่าง ๆ แสดงออกด้วยเทคนิค ดินเผาที่สื่อถึงพื้นถิ่นเมืองนครราชสีมา เรซิ่นใสที่สื่อความเปลี่ยนแปลงของยุคสมัย และองค์ประกอบโดยรวมของผลงานที่กำหนดให้อยู่ในบ่อน้ำทรงกลมและมีต้นไม้ที่ร่มรื่นเป็นฉากหลังเสริมสร้างความโดดเด่นของผลงาน