การสวมบทบาทนางรจนาในละครเรื่องสังข์ทอง กรณีศึกษา: รองศาสตราจารย์ ดร.ศุภชัย จันทร์สุวรรณ์

บทคัดย่อ

บทความวิชาการเรื่องการสวมบทบาทนางรจนาในละครเรื่องสังข์ทอง กรณีศึกษา: รองศาสตราจารย์ ดร.ศุภชัย  จันทร์สุวรรณ์ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิธีการสวมบทบาทนางรจนา ที่ใช้ผู้ชายแสดงตามละครนอกแบบหลวง โดยมุ่งเน้นให้เห็นถึงความสำคัญของแนวคิดและวิธีการที่ใช้ในการสวมบทบาทตัวนางของรองศาสตราจารย์ ดร.ศุภชัย  จันทร์สุวรรณ์ โดยศึกษาข้อมูลจากเอกสาร งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง การสัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่าง โดยมีการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญด้านนาฏศิลป์ไทย จำนวน 5 คน จากการศึกษาพบว่า รองศาสตราจารย์ ดร.ศุภชัย  จันทร์สุวรรณ์ ได้ทำการฝึกหัดการรำรูปแบบของละครนาง โดย เริ่มจากการรำเพลงช้า-เพลงเร็ว แม่บทเล็ก-แม่บทใหญ่ เรียนรู้ท่านาฏยศัพท์ของตัวนาง รวมถึงการรำตีบท จากนั้นได้ทำการศึกษาวรรณกรรมเรื่องสังข์ทอง จากบทพระราชนิพนธ์รัชกาลที่ 2 เพื่อให้ทราบถึงความเป็นมาของตัวละคร นิสัยตัวละครนางรจนา อย่างลึกซึ้ง มีการปรับโครงสร้างของกระบวนท่ารำเพื่อให้เหมาะสมกับตัวละครนางรจนา ประกอบด้วย การใช้ศีรษะและใบหน้าให้ดูสง่า ลำตัวและไหล่ตั้งตัวตรงเพื่อความสง่างามของตัวละคร แขนและมือใช้เทคนิคการปรับตำแหน่งของการจัดวางท่ารำเพื่อให้เหมาะสมกับสรีระของนักแสดง ใช้เท้าในรูปแบบการปฏิบัติท่ารำของตัวนาง โดยจะเคลื่อนที่ไม่เร็วจนเกินไป การใช้อารมณ์ และสีหน้าเปลี่ยนแปลงตามบทในช่วงในแต่ละช่วงการแสดง  นั้น ๆ ได้แก่ อารมณ์รัก อารมณ์เศร้า อารมณ์ประชดประชัน อารมณ์โกรธ นับเป็นสิ่งที่ช่วยให้เกิดอรรถรสในการชมละครจากผู้ชม