การจัดการทางกฎหมายต่อทรัพย์สินของพระภิกษุที่มรณภาพ

บทคัดย่อ

 บทความวิชาการนี้ มีความประสงค์ที่จะวิเคราะห์ปัญหาและเสนอแนวทางแก้ไขปัญหากฎหมายที่เกี่ยวกับการจัดการทรัพย์สินของพระภิกษุในระหว่างที่อยู่ในสมณเพศและต่อมาได้ถึงแก่มรณภาพลง ถึงแม้มาตรา 1623 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์จะได้กำหนดให้ทรัพย์สินของพระภิกษุที่ได้มาในระหว่างเวลาที่อยู่ในสมณเพศตกเป็นสมบัติของวัดที่เป็นภูมิลำเนาของพระภิกษุนั้นโดยพลันเมื่อพระภิกษุนั้นได้ถึงแก่มรณภาพ แต่ก็ยังมีข้อพิพาทระหว่างวัดกับวัด และวัดกับทายาทโดยธรรมของพระภิกษุนั้นอยู่เนือง ๆ ทั้งนี้เนื่องจากวัดดังกล่าวมาข้างต้นบางแห่งไม่ทราบถึงสิทธิของตนตามกฎหมาย ทำให้วัดเสียประโยชน์ที่พึงมีพึงได้ตามกฎหมายอยู่บ่อยครั้ง จากการศึกษาพบว่ารัฐต้องให้ความรู้ทางกฎหมายแก่พระภิกษุ และวัดโดยเฉพาะกฎหมายเกี่ยวกับมรดกให้ชัดแจ้งต่อไป