มาตรการทางกฎหมายที่ใช้ต่อการควบคุมและป้องกันมลพิษฝุ่น PM 2.5

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้ ต้องการนำเสนอมาตรการบังคับใช้กฎหมายต่อการควบคุมและการป้องกันมลพิษฝุ่น PM 2.5 และวิเคราะห์กระบวนการทางกฎหมายที่ใช้ในการควบคุมและการป้องกันมลพิษฝุ่น PM 2.5 ซึ่งจากการศึกษาพบว่าประชากรของประเทศไทยได้รับผลกระทบด้านชีวิตและสุขภาพ จากฝุ่นมลพิษแทบทุกภาคมาอย่างยาวนานกว่าทศวรรษและทวีความรุนแรงมากขึ้นในช่วงฤดูแล้งโดยเฉพาะช่วงเดือนธันวาคม-เมษายน ใน 3-5ปีล่าสุด โดยแหล่งกำเนิดมลพิษที่เป็นปัญหาและมีผลกระทบต่อชีวิตและสุขภาพของประชาชนมากที่สุดคือ การเผาในพื้นที่เกษตรเพิ่มขึ้นจากการส่งเสริมอุตสาหกรรมเกษตรหรือพื้นที่ภูเขาที่มีไฟป่าลุกลาม ตลอดจนมีการเพิ่มการเผาพื้นที่เกษตรจากการส่งเสริมอุตสาหกรรม รวมทั้งการทำเกษตรในประเทศเพื่อนบ้านด้วยเช่นกัน ทำให้พื้นที่ทุกภาคเกิดปัญหามลพิษฝุ่น PM 2.5 การบังคับใช้กฎหมายหลายฉบับที่มีในปัจจุบัน จำเป็นต้องตรวจสอบและรวบรวมกฎหมายที่เกี่ยวข้องมาบังคับใช้อย่างจริงจัง เช่น พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ.2535 มีบทบัญญัติเฉพาะเกี่ยวกับการควบคุมมลพิษ โดยมีบทบัญญัติให้มีการประกาศกำหนดให้โครงการหรือกิจการซึ่งต้องจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม ทรัพยากรธรรมชาติและสุขภาพ โดยในรายงานต้องมีมาตรการป้องกันและมาตรการติดตามผลกระทบสิ่งแวดล้อม เช่น การป้องกันฝุ่นละออง ผู้จัดทำรายงานจะระบุมาตรการป้องกันด้วย เป็นต้น แต่ในประเทศไทยมาตรการทางกฎหมายของประเทศไทยในเรื่องนี้กระจายอยู่ในพ.ร.บ.หลายฉบับ ซึ่งแต่ละฉบับก็มีวัตถุประสงค์ของกฎหมายแตกต่างกันออกไปเพื่อจัดการกับกิจการเฉพาะด้าน ไม่ได้มีวัตถุประสงค์ในการจัดการฝุ่น PM 2.5 โดยเฉพาะเจาะจง จึงทำให้ไม่สามารถนำมาตรการกฎหมายมาใช้เพื่อการจัดการฝุ่นได้อย่างมีประสิทธิภาพ หากกำหนดให้หน่วยงานปฏิบัติหน้าที่ตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับปัญหามลพิษฝุ่น PM 2.5 โดยเฉพาะ รวมทั้งการตั้งหน่วยงานเพื่อมาบังคับใช้กฎหมายต่อการควบคุมและการป้องกันมิลพิษฝุ่น PM 2.5 อย่างชัดเจน มีการตรวจสอบให้มีการปฏิบัติตามกฎหมายอย่างเคร่งครัดก็จะมีผลลดปัญหาฝุ่นละออง PM 2.5 ในอากาศเป็นอย่างมาก