ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัลกับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ สหวิทยาเขตเมืองปราการ

Article Sidebar

pdf
เผยแพร่แล้ว: ส.ค. 31, 2026
คำสำคัญ:
สมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล ประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการ สหสัมพันธ์

Main Article Content

ปิยะพงษ์ เหมนิธิหิรัญโชติ
มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
ระติกรณ์ นิยมะจันทร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ สหวิทยาเขตเมืองปราการ 2) เพื่อศึกษาระดับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ สหวิทยาเขตเมืองปราการ และ 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัลกับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ สหวิทยาเขตเมืองปราการ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ได้แก่ ครู ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ สหวิทยาเขตเมืองปราการ จำนวน 234 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของเครจซี่ และมอร์แกน และใช้วิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นแบบสอบถาม โดยมีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) ระหว่าง 0.67-1.00 และค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.98 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าคะแนนเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์สถิติหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน
          ผลการวิจัยพบว่า1)สมรรถนะสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัลโดยรวมรายด้านอยู่ในระดับมาก 2)ประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการโรงเรียน โดยรวมรายด้านอยู่ในระดับมากและ3)ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัลกับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการโรงเรียน สังกัดสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ สหวิทยาเขตเมืองปราการ โดยรวมมีความสัมพันธ์กันทางบวกในระดับสูงมาก (r = .84) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

องค์ความรู้/ข้อค้นพบจากงานวิจัยนี้สถานศึกษาและผู้บริหารสถานศึกษาควรตระหนักถึงความสำคัญของการพัฒนาสมรรถนะผู้บริหารในฐานะกลไกสำคัญในการยกระดับคุณภาพการบริหารงานวิชาการและคุณภาพการศึกษา โดยเฉพาะการส่งเสริมสมรรถนะด้านคุณธรรมและจริยธรรม และด้านการวางแผนและการบริหารจัดการ ซึ่งมีความสัมพันธ์สูงกับการพัฒนาและใช้สื่อเทคโนโลยีทางการศึกษา และการนิเทศการศึกษา ผลการวิจัยสามารถนำไปใช้เป็นข้อมูลเชิงประจักษ์ในการกำหนดนโยบายการพัฒนาผู้บริหารสถานศึกษา การคัดเลือก แต่งตั้ง และประเมินผลการปฏิบัติงานของผู้บริหาร เพื่อให้การบริหารสถานศึกษานำไปสู่การพัฒนาคุณภาพผู้เรียนอย่างยั่งยืน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เหมนิธิหิรัญโชติ ป., & นิยมะจันทร์ ร. (2026). ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัลกับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ สหวิทยาเขตเมืองปราการ. วารสารวิชาการ การจัดการภาครัฐและเอกชน, 8(2), 782–797. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/appm/article/view/285032
ฉบับ
ปีที่ 8 ฉบับที่ 2 (2026): พฤษภาคม-สิงหาคม 2569
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
Creative Commons License

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2550). แนวทางการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษาให้คณะกรรมการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาและสถานศึกษาตามกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษา พ.ศ. 2550. โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.

ณัฐนันท์ วงษ์มาศจันทร์. (2559). ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลในการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 1 [วิทยานิพนธ์นี้การศึกษาตามหลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].

ดำรง ก๋าเร็ว. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลด้านวิชาการของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยพะเยา].

ดิเรก ลิภา. (2566). ปัจจัยคัดสรรทางการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2 [วิทยานิพนธ์การศึกษาหลักสูตรปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร].

นันทนา กุศลประเสริฐ. (2565). การวิเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดพิษณุโลก [การค้นคว้าอิสระหลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร].

นันทรัตน์ สุขศรี. (2563). การบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลของสถานศึกษา. สำนักพิมพ์ทางการศึกษา.

ปราโมทย์ ถ่างกระโทก. (2561). การศึกษาองค์ประกอบสมรรถนะดิจิทัลของพยาบาลวิชาชีพไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช].

ลลิตา แสนสุข. (2566). สมรรถนะของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2 [วิทยานิพนธ์การศึกษาหลักสูตรปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร].

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการพัฒนาและใช้สื่อเทคโนโลยีทางการศึกษาในสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร.

สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการและบุคลากรทางการศึกษา. (2558). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษา. กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน). (2563). แนวทางการประเมินคุณภาพภายในสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). เครื่องมือส่งเสริมการขับเคลื่อนประสิทธิภาพการจัดการเรียนรู้ของสถานศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สำหรับผู้บริหารสถานศึกษา พริกหวานกราฟฟิก.

สุกัญญา รัศมีธรรมโชติ. (2564). สมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. สำนักพิมพ์ทางการศึกษา.

สุชัญญา สำราญ. (2565). การบริหารตามหลักธรรมาภิบาลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสุขภาพองค์การของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสาคร [การศึกษาค้นคว้าอิสระหลักสูตรปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธนบุรี].

สุภาวดี ศรีสุข, นฤมล วงศ์คำจันทร์, และ ปรีชา แสงทอง. (2562). สมรรถนะและภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการโรงเรียน. วารสารครุศาสตร์, 47(3), 89–104.

อริษา วงคำจันทร์. (2561). ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษากับคุณภาพการจัดการศึกษา โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 1 [วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง].

Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. Harper Collins.

Hallinger, P. (2011). Leadership for learning: Lessons from 40 years of empirical research. Journal of Educational Administration, 49(2), 125–142.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.

Northouse, P. G. (2021). Leadership: Theory and practice (9th ed.). Sage.