ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัลกับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ สหวิทยาเขตเมืองปราการ
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This Article aimed to study This article aims 1) to study the competency level of administrators of educational institutions in the digital age. Under the jurisdiction of the Samut Prakan Secondary Educational Service Area Office. United Muang Prakan Campus. 2) To study the level of effectiveness in school academic administration. Under the jurisdiction of the Samut Prakan Secondary Educational Service Area Office. United Muang Prakan Campus and. 3) to study the relationship between the competencies of educational institution administrators in the digital age and their effectivenessSchool academic administration Under the jurisdiction of the Samut Prakan Secondary Educational Service Area Office United Muang Prakan Campus The sample group used in this study included teachers under the Samut Prakan Secondary Educational Service Area Office. Muang Prakan United Campus, totaling 234 people, determined the sample size according to the table of Krejcie & Morgan and used a stratified random method. Tools used in This research is a questionnaire. with a confidence value of 0.98. Statistics used in data analysis include the average score value. Standard deviation and analyze statistics to find Pearson correlation coefficients
The research results were found as follows; 1) Competency of administrators of educational institutions in the digital age Under the jurisdiction of the Samut Prakan Secondary Educational Service Area Office United Muang Prakan Campus Overall, each aspect is at a high level. 2) Effectiveness of school academic administration. Under the jurisdiction of the Samut Prakan Secondary Educational Service Area Office United Muang Prakan Campus Overall, each aspect is at a high level and 3) the relationship betweenCompetency of administrators of educational institutions in the digital age and effectiveness of school academic administration Under the jurisdiction of the Samut Prakan Secondary Educational Service Area Office. United Muang Prakan Campus Overall, there was a very high level of positive relationship (r = .84), with statistical significance at the.01 level
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2550). แนวทางการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษาให้คณะกรรมการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาและสถานศึกษาตามกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษา พ.ศ. 2550. โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
ณัฐนันท์ วงษ์มาศจันทร์. (2559). ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลในการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 1 [วิทยานิพนธ์นี้การศึกษาตามหลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].
ดำรง ก๋าเร็ว. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลด้านวิชาการของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยพะเยา].
ดิเรก ลิภา. (2566). ปัจจัยคัดสรรทางการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2 [วิทยานิพนธ์การศึกษาหลักสูตรปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร].
นันทนา กุศลประเสริฐ. (2565). การวิเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดพิษณุโลก [การค้นคว้าอิสระหลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร].
นันทรัตน์ สุขศรี. (2563). การบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลของสถานศึกษา. สำนักพิมพ์ทางการศึกษา.
ปราโมทย์ ถ่างกระโทก. (2561). การศึกษาองค์ประกอบสมรรถนะดิจิทัลของพยาบาลวิชาชีพไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช].
ลลิตา แสนสุข. (2566). สมรรถนะของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2 [วิทยานิพนธ์การศึกษาหลักสูตรปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร].
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการพัฒนาและใช้สื่อเทคโนโลยีทางการศึกษาในสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการและบุคลากรทางการศึกษา. (2558). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษา. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน). (2563). แนวทางการประเมินคุณภาพภายในสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). เครื่องมือส่งเสริมการขับเคลื่อนประสิทธิภาพการจัดการเรียนรู้ของสถานศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สำหรับผู้บริหารสถานศึกษา พริกหวานกราฟฟิก.
สุกัญญา รัศมีธรรมโชติ. (2564). สมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. สำนักพิมพ์ทางการศึกษา.
สุชัญญา สำราญ. (2565). การบริหารตามหลักธรรมาภิบาลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสุขภาพองค์การของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสาคร [การศึกษาค้นคว้าอิสระหลักสูตรปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธนบุรี].
สุภาวดี ศรีสุข, นฤมล วงศ์คำจันทร์, และ ปรีชา แสงทอง. (2562). สมรรถนะและภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการโรงเรียน. วารสารครุศาสตร์, 47(3), 89–104.
อริษา วงคำจันทร์. (2561). ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษากับคุณภาพการจัดการศึกษา โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 1 [วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง].
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. Harper Collins.
Hallinger, P. (2011). Leadership for learning: Lessons from 40 years of empirical research. Journal of Educational Administration, 49(2), 125–142.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Northouse, P. G. (2021). Leadership: Theory and practice (9th ed.). Sage.
