การพัฒนาการบริหารงานของกรมทางหลวงสู่องค์กรดิจิทัล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาการพัฒนาการบริหารงานของกรมทางหลวงสู่องค์กรดิจิทัล 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อพัฒนาพัฒนาการบริหารงานของกรมทางหลวงสู่องค์กรดิจิทัลการวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณโดยใช้แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.83 ในการเก็บข้อมูลจากบุคลากรกรมทางหลวง จำนวน 344 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การวืเคราะห์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน
ผลการวิจัยพบว่า 1) การพัฒนาการบริหารงานของกรมทางหลวงสู่องค์กรดิจิทัลในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยด้านผลลัพธ์ของการเปลี่ยนผ่านดิจิทัลมีค่าเฉลี่ยสูงสุด ส่วนด้านทักษะการใช้เทคโนโลยีของบุคลากรมีค่าเฉลี่ยต่ำสุด 2) ด้านปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาการบริหารงานของกรมทางหลวงสู่องค์กรดิจิทัลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ได้แก่ ปัจจัยด้านโครงสร้างพื้นฐานด้านเทคโนโลยี ปัจจัยด้านความรู้ด้านดิจิทัลของบุคลากร ปัจจัยด้านวัฒนธรรมองค์การ และปัจจัยด้านแรงกดดันจากภายนอก โดยสามารถร่วมกันพยากรณ์การพัฒนาฯ ได้ร้อยละ 73.9
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมทางหลวง. (2560). เอกสารบทสรุปผู้บริหารแผนปฎิบัติการดิจิทัล กรมทางหลวง ปีพ.ศ. 2560–2564 โครงการจัดทำแผนแม่บทเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร กรมทางหลวง ปี พ.ศ. 2560–2564. คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
กรมทางหลวง. (2565). แผนปฏิบัติการดิจิทัล กรมทางหลวง ปี พ.ศ. 2565–2566. กรมทางหลวง.
กรมทางหลวง. (2566). แผนกลยุทธ์การบริหารทรัพยากรบุคคลกรมทางหลวง พ.ศ. 2566–2570. กองการเจ้าหน้าที่ กรมทางหลวง.
กฤตบุญ แก้วโชติ. (2565). ปัจจัยที่มีผลต่อการเปลี่ยนผ่านสู่การเป็นองค์กรดิจิทัลของสํานักงานคณะกรรมการอัยการ. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ ภาควิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จันทร์จิรา เหลาราช. (2564). ปัจจัยแห่งความสำเร็จในการปรับเปลี่ยนสู่องค์กรดิจิทัล. วารสารสารสนเทศศาสตร์, 39(4), 1–14.
ธรินด์ เลิศสุขีเกษม. (2565). การปรับตัวขององค์การภาครัฐสู่รัฐบาลดิจิทัล: ศึกษากรณีการปรับตัวของกระทรวงการต่างประเทศสู่การเป็นรัฐบาลดิจิทัลตามกรอบของแผนพัฒนารัฐบาลดิจิทัลของประเทศไทย ปี พ.ศ. 2563 – 2565. วิทยานิพนธ์.จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (Chula ETD) 8352.
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล. (2563). เกี่ยวกับเรา. 25 ธันวาคม 2565, จาก https://www.dga.or.th/en/ about-dga.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). ประเทศไทย 4.0: ยุทธศาสตร์ชาติ. 25 ธันวาคม 2565, จาก. http://nscr.nesdc.go.th/wpcontent/uploads/2023/03/masterplan_updated2023_ 080363.pdf.
อภิชัย กุญชรชัย. (2564). การเปลี่ยนผ่านทางดิจิทัลขององค์กรภาครัฐ (Digital Government Transformation) กรณีศึกษา สำนักงานการต่างประเทศ กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ ภาควิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Baruch, Y. (1999). Response rate in academic studies A comparative analysis. Human Relations, 52, 421–438.
Berdie, D. R. (1986). Questionnaires: design and use. Metuchen, N.J.: Scarecrow Press.
Bharadwaj, Anandhi S. (2000). A resource-Based perspective on information technology capability and firm performance: An empirical investigation. MIS Quarterly, Vol. 24, No. 1, pp. 169–196.
Cameron, K. S., & Quinn, R. E. (2011). Diagnosing and changing organizational culture: Based on the competing values framework (3rd ed.). Jossey-Bass.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Journal Psychometrika, 16(3), 297–334.
DiMaggio, P. J., & Powell, W. W. (1983). The iron cage revisited: Institutional isomorphism and collective rationality in organisational fields. American Sociological, 48, 147–160.
Eshet-Alkalai, Y. (2004). Digital literacy: A conceptual framework for survival skills in the digital era. Journal of Educational Multimedia and Hypermedia, 13, 93–106.
Hartl, E., & Hess, T. (2017). The role of cultural values for digital transformation: Insights from a delphi study. In Twenty-Third Americas Conference on Information Systems (pp. 1–10). https://core.ac.uk/download/pdf/301371796.pdf
Jarvenpaa, S. L., & Ives, B. (1991). Executive involvement and participation in the management of information technology. MIS Quarterly, 15(2), 205–227.
Kane, G. C., Palmer, D., Phillips, A. N., Kiron, D., & Buckley, N. (2015). Strategy, not technology, drives digital transformation: Becoming a digitally mature enterprise.
Kotter, J. P. (1996). Leading Change. Harvard Business School Press.
Mcafee, A., & Brynjolfsson, E. (2017). The business of artificial intelligence. Harvard Business Review, 7, 3–11.
McKeen, J. D., & Smith, H. A. (2003). Developments in practice VIII: Enterprise content management. Communications of the Association for Information Systems 11(33):647–659.
OECD. (2020). OECD digital economy papers. https://www.oecd.org/en/publications/oecd-digital-economy-papers_20716826.html
Ross, J. W., Beath, C. M., & Mocker, M. (2019). Designed for digital: How to architect your business for sustained success. The MIT Press.
Sambamurthy, V., Bharadwaj, A., & Grover, V. (2003). Shaping agility through digital options: Reconceptualizing the role of information technology in contemporary firms. MIS Quarterly, 27, 237–263.
Schein, E. H. (2010). Organizational culture and leadership (4th ed.). Jossey-Bass.
Sonata Staniuliene and Karolina Lavickaite. (2022). Leadership for digitalization in public sector. POLISH Journal of Management Studies, 25(2), 295–307.
Stoumpos, A. I., Kitsios, F., & Talias, M. A. (2023). Digital transformation in healthcare: Technology acceptance and its applications. International Journal of Environmental Research and Public Health, 20, Article 3407. https://doi.org/10.3390/ijerph20043407
Teo, H. H., Wei, K. K., & Benbasat, I. (2003). Predicting intention to adopt interorganizational linkages: An institutional perspective, 27(1), 19–49.
UNCTAD. (2019). Thailand rapid eTrade readiness assessment. United Nations Conference on Trade and Development. https://unctad.org/system/files/official-document/dtlstict2019d3_thailand.pdf
United Nations. (2020). E-Government Survey 2020: Digital Government in the Decade of Action for Sustainable Development. United Nations Department of Economic and Social Affairs, Division for Public Institutions and Digital Government. Retrieved on June 26, 2023, from https://publicadministration.un.
Van Laar, E., van Deursen, A. J. A. M., van Dijk, J. A. G. M., & de Haan, J. (2017). 21st-Century digital skills for work: A systematic literature review. Paper presented at 67th Annual Conference of the International Communication Association 2017, San Diego, California, United States.
Weerakkody, V., Dwivedi, Y. K., & Irani, Z. (2009). The diffusion and use of institutional theory: A cross-disciplinary longitudinal literature survey. Journal of Information Technology, 24(4), 354 368.
Westerman, G., Bonnet, D., & McAfee, A. (2014). Leading digital: Turning technology into business transformation. Harvard Business Review Press.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. 3rd Edition, Harper and Row, New York.
