องค์ประกอบโรงเรียนแห่งความสุขในยุคดิจิทัล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
โรงเรียนแห่งความสุขในยุคดิจิทัลเป็นแนวทางที่มุ่งเน้นการพัฒนาสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่ส่งเสริมความสุขของผู้เรียนและบุคลากรในโรงเรียน โดยผสมผสานเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของกระบวนการเรียนการสอน การบริหารจัดการ และการพัฒนาทักษะที่จำเป็นในอนาคต บทความนี้นำเสนอองค์ประกอบโรงเรียนแห่งความสุขในยุคดิจิทัลโดยแบ่งเป็น 3 ด้านสำคัญ ได้แก่ ด้านคน ด้านกระบวนการ และด้านสถานที่ ซึ่งถูกวิเคราะห์และสังเคราะห์จากวรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้ได้แนวทางการพัฒนาโรงเรียนที่ตอบสนองต่อความต้องการของยุคดิจิทัล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กานดา รัตนภักดี. (2566). การพัฒนาการทำงานเป็นหมู่คณะและความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของครูและนักเรียน. อุบลราชธานี: สำนักพิมพ์ครูสู่อนาคต.
จันทร์ฉาย ทองประเสริฐ. (2562). การพัฒนาสภาพการทำงานและสุขภาวะที่ดีของครู. นครราชสีมา: สำนักพิมพ์ครูเพื่อพัฒนา.
นพดล สุขเจริญ. (2566). การสร้างความตระหนักในการเคารพในความหลากหลายและความแตกต่าง. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ปาริฉัตร บุญฤทธิ์. (2563). การสร้างค่านิยมและแนวปฏิบัติเชิงบวกที่ทุกคนมีส่วนร่วม.สำนักพิมพ์สังคมศึกษา.
วิไล วัฒนาพันธ์. (2565). การพัฒนาทัศนคติและคุณลักษณะเชิงบวกของครู. เชียงใหม่: สำนักพิมพ์ครูไทย.
สมชาย ชื่นสุข. (2566). การสร้างมิตรภาพและความสัมพันธ์ในสังคมโรงเรียน. สำนักพิมพ์การศึกษาแห่งชาติ.
อรรถพล ธีระโชติ. (2566). การพัฒนาทักษะและสมรรถนะของครู. สำนักพิมพ์นวัตกรรมการศึกษา.
เกษม เพียรธรรม. (2565). การพัฒนาภาระงานที่เหมาะสมและเป็นธรรมของครู.สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยการจัดการ.
Chen, L. (2021). Cognitive and emotional development of educators. Educational Psychology Quarterly, 39(2), 78–89.
Davis, R. (2021). The role of emotional intelligence in teaching. Teaching and Teacher Education, 35, 112–123.
Garcia, M., & Roberts, A. (2022). The role of AR in STEM education. Journal of Digital Science, 12(3), 88–101.
Goleman, D. (2020). Emotional intelligence in schools. Random House Publishing.
Hargreaves, A., & Fullan, M. (2020). Professional capital: Transforming teaching in every school. Teachers College Press.
Johnson, R., & Green, M. (2022). Interactive learning environments in the digital age. Springer.
Lee, K. S. (2022). Digital transformation in education. International Journal of Digital Learning, 14(1), 45–67.
Lomas, T., & Ivtzan, I. (2020). Second wave positive psychology: Exploring the positive-negative dialectics of wellbeing. Journal of Happiness Studies, 21(5), 1585–1600.
Lunenberg, F. (2020). Positive classroom strategies for 21st-century teachers. Routledge.
Martinez, P. (2022). Teacher well-being: Strategies for success. Cambridge University Press.
McKinsey & Company. (2020). How education systems can use technology to improve learning outcomes. McKinsey Global Institute.
Mitchell, C., & Sackney, L. (2022). Sustainable improvement in schools: Building a learning community. Routledge.
Nguyen, T. T. (2022). Cultural diversity and educational policy. Journal of Educational Development, 34(3), 211–228.
OECD. (2021). Digital education outlook: Pushing the boundaries of technology. OECD Publishing.
Patel, R. (2022). Digital tools for inclusive education. Oxford University Press.
Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2023). Intrinsic motivation and self-determination in human behavior. Springer.
Sahlberg, P. (2021). Let the children play: How more play will save our schools and help children thrive. Oxford University Press.
Shields, C. M. (2024). Transformative leadership in education: Equitable and socially just practices. Routledge.
Smith, J., & Jones, L. (2021). Smart classrooms and their impact on learning. Technology and Education Review, 29(4), 223–241.
UNESCO. (2020). Happy Schools Framework: A tool for teachers and school leaders to promote learning, health, and happiness. UNESCO Publishing.
Williams, S. A. (2021). Gamification in education: A comprehensive review. Journal of Educational Research, 49(1), 77–92.
World Happiness Report. (2021). The World Happiness Report 2021. Sustainable Development Solutions Network.
