นวัตกรรมนิเวศการเรียนรู้ยุคดิจิทัลของเครือข่ายโรงเรียนเอกชนสอนภาษาจีน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันนวัตกรรมนิเวศการเรียนรู้ยุคดิจิทัลของเครือข่ายโรงเรียนเอกชนสอนภาษาจีน 2. เพื่อพัฒนานวัตกรรมนิเวศการเรียนรู้ยุคดิจิทัลของเครือข่ายโรงเรียนเอกชนสอนภาษาจีน 3. เพื่อประเมินนวัตกรรมนิเวศการเรียนรู้ยุคดิจิทัลของเครือข่ายโรงเรียนเอกชนสอนภาษาจีน เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพใช้แนวคิด นวัตกรรมนิเวศการเรียนรู้และ การจัดการเรียนรู้โรงเรียนเอกชนสอนภาษาจีนยุคดิจิทัล เป็นกรอบการวิจัยพื้นที่ของเครือข่ายโรงเรียนเอกชนสอนภาษาจีน กลุ่มเป้าหมาย ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 21 คน จำแนกตามกลุ่มเป้าหมาย 3 กลุ่ม ประกอบด้วย 1.เป็นผู้มีอำนาจโดยตรงและโดยอ้อมในการกำหนดนโยบาย 2.เป็นผู้มีหน้าที่ในการดำเนินงานตามนโยบาย 3.เป็นนักวิชาการด้านนวัตกรรมนิเวศการเรียนรู้ยุคดิจิทัลข้อมูล ใช้วิธีการเก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึก การตอบข้อคำถาม EDFR จำนวน 3 รอบ วิเคราะห์เนื้อหาและบรรยายเชิงพรรณนา ผลการวิจัยวัตถุประสงค์ที่ 1 พบว่าด้าน 1 นวัตกรรมนิเวศการเรียนรู้แบ่งได้ 6 องค์ประกอบ ดังนี้ 1) ยุทธศาสตร์การดำเนินงาน 2) วิธีการดำเนินงานที่มีคุณภาพเป็นเลิศ 3) การจัดทำหลักสูตรและกิจกรรมที่สอดคล้องกับผลลัพธ์การเรียนรู้ของผู้เรียน 4) จัดสรรทรัพยากรการเรียนรู้ให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงทศวรรษที่ 21 5) การใช้เทคโนโลยีการเรียนการสอนอย่างมีประสิทธิภาพ 6) การสร้างความร่วมมืออย่างยั่งยืนของเครือข่าย วัตถุประสงค์ที่ 2 พบว่า 1) มุมมองยุทธศาสตร์การนำเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้ในการบริหารจัดการสถานศึกษา 2) มุมมองการจัดการเรียนการสอน 3) มุมมองออกแบบหลักสูตรและกิจกรรม 4) มุมมองนโยบายการสร้างความร่วมมือกับเครือข่าย วัตถุประสงค์ที่ 3 พบว่าผลการประเมินนวัตกรรมนิเวศการเรียนรู้ยุคดิจิทัลของเครือข่ายโรงเรียนเอกชนสอนภาษาจีนทุกด้านอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2554). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2554. กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.).
ณัฐวราพร หลอดแก้ว. (2565). นวัตกรรมการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประจวบคีรีขันธ์ เขต 1. Journal of Administrative and Management Innovation. 10(1) January – April 2022.
ณรงค์ชัย จันทร์ปัญญา. (2564). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้ภาษาจีน ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ. สืบค้น 23 กรกฎาคม 2565, จาก https://suixinxuehanyu.wixsite.com/suixinxuehanyu
ธริศร เทียบปาน. (2561). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการเพื่อยกระดับคุณภาพผู้เรียน โรงเรียนการกุศลของวัด ในพระพุทธศาสนาในเขตจังหวัดภาคใต้. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
ปิยนุช สุวรรณนิตย์. (2560). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาภาคใต้ตอนบน. วารสารสารสนเทศ, 16(2), 123–134.
วิไล ปรึกษากร. (2558). นวัตกรรมการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศูนย์จีนศึกษา สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2551). ความร่วมมือไทย-จีน ด้านการเรียนการสอนภาษาจีนในประเทศไทยรายงานวิจัย (ฉบับที่ 5). ศรีบูรณ์คอมพิวเตอร์-การพิมพ์.
สวัสดิ์ อุดมโภชน์. (2563). โมเดลการบริหารวิชาการเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพทางการศึกษาโรงเรียนอาชีวศึกษาเอกชนในกรุงเทพมหานคร. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 8(1), 1– 8.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). สภาพการจัดนิเวศการเรียนรู้ที่เหมาะสมกับบริบทประเทศไทย (พิมพ์ครั้งที่ 1). บริษัท เอส.บี.เค. การพิมพ์ จำกัด.
Arbuckle, A. (1977). A study of facilitating continued implementation of educational change [Doctoral dissertation]. Dissertation Abstracts International, 38.
Silvio L. Emery, Wyn Ellis, and Montri Chulavatnatol, Thailand Competitive Innovation Strategies (Bangkok: National Innovation Agency, 2005), 6-9.
