ปัจจัยความสำเร็จในการจัดการศึกษาแบบเรียนร่วมของครู
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้เป็นการศึกษาเกี่ยวกับความสำคัญและการจัดการศึกษาและการจัดการศึกษาแบบเรียนร่วมในประเทศไทย แนวทางการจัดการศึกษาแบบเรียนร่วมของครูสมรรถนะและความสำเร็จในการจัดการศึกษาแบบเรียนร่วม ประกอบด้วย (1)ปัจจัยภายนอกตัวครู ได้แก่ นโยบายของโรงเรียน การสนับสนุนจากผู้บริหารและเพื่อนครูระบบนิเทศติดตามของโรงเรียนและการมีส่วนร่วมของผู้ปกครอง (2)ปัจจัยภายในตัวครู ได้แก่ ประสบการณ์ ความเชื่อมั่นในตนเอง แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ในการจัดการศึกษาแบบเรียนร่วมและความรักเอื้ออาทรต่อนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษ และ (3)สมรรถนะการจัดการศึกษาแบบเรียนร่วมของครู ได้แก่ ความรู้ ทักษะและลักษณะส่วนบุคคล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ณัฐฐา กีนาพันธ์ และ สิรินยา วัฒนสุขชัย. (2564). รายงานจำนวนเด็กพิการฉบับใหม่ของยูนิเซฟ.
องค์การยูนิเซฟประเทศไทย.
ดารณี อุทัยรัตนกิจ. (2562). การประชุมทางวิชาการของคุรุสภา ประจำปี 2562 เรื่อง "ครูแห่งอนาคตเพื่อ
ผู้เรียนแห่งอนาคต". สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.
ผดุง อารยะวิญญู และ วาสนา เลิศศิลป์. (2551). การเรียนรวม. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัด เจ.เอ็น.ที.
ผดุง อารยะวิญญู. (2554). ความรู้พื้นฐานและแนวทางพัฒนานักเรียนที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้.
กรุงเทพฯ: กลุ่มการจัดการศึกษาแบบเรียนร่วม สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ สำนักงาน
คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
สุภัสสรา จตุโชคอุดม และคณะ. (2565). แนวโน้มการจัดการศึกษาเรียนรวมในประเทศไทยและปัจจัยสู่
ความสำเร็จ. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษาพิเศษ, 11(1), 17-34..
สุภาวดี วิสุวรรณ และคณะ. (2562). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมสมรรถนะนักศึกษา
ครูการศึกษาพิเศษ. วารสารชุมชนวิจัย, 13(2), 153-166
สุมน อมรวิวัฒน์. (2565). หัวใจของครู. สำนักพิมพ์มงคลทิพย์ รุ่งงามฤกษ์.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579.พริกหวาน
กราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์การติดตามและประเมินผลการ
จัดการศึกษาเรียนรวมสำหรับเด็กพิการและเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ. พริกหวาน
กราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). รายงานเฉพาะเรื่องที่ 7 การปฏิรูปเพื่อลดความเหลื่อมล้ำ
ทางการศึกษา. พริกหวานกราฟิก.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). การติดตามและประเมินผลการจัดการศึกษาเรียนรวมสำหรับ
เด็กพิการและเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ. บริษัทพริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). คู่มือการประเมินสมรรถนะครู. ม.ป.ท.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). การสังเคราะห์งานด้านการจัดการเรียนร่วมสู่
ภาคปฏิบัติเพื่อนำสู่นโยบายการจัดการศึกษาอย่างมีคุณภาพสำหรับเด็กและเยาวชนพิการ.
โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.).
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2560). เอกสารประกอบการประชุมสัมมนาเพื่อขับเคลื่อนนโยบายการ
จัดการเรียนรวมให้มีคุณภาพ ปีงบประมาณ 2560. สำนักงานส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคน
พิการ.
องค์การอนามัยโลก. (2556). พัฒนาการสำคัญของการสร้างเสริมสุขภาพ (สินศักดิ์ชนม์ อุ่นพรมมี, ผู้
แปล).ธนาเพรส. (งานแปลจาก Milestones in Health Promotion: Statements from
Global Conferences).
Mallick, U., & Sheesh, K. S. (2013). Perspectives of students and parents about mainstreaming
education for children with special needs in Bangladesh. Asian Journal of Inclusive Education,
(1),17-30
Rassametummachot, S. (2008). Guidelines for human potential development as well Competency
Based Learning. HR Center. (In Thai).
