นวัตกรรมการจัดการอุตสาหกรรมการผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี

Main Article Content

อภิชา สุขสุเมฆ
เชาวฤทธิ์ เชาว์แสงรัตน์
ฐิติมา โห้ลำยอง

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพรรณนาบริบทการจัดการอุตสาหกรรมการผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี 2) เพื่อระบุปัญหาการจัดการอุตสาหกรรมการผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี และ 3) เพื่อเสนอนวัตกรรมการจัดการอุตสาหกรรมการผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เป็นกรอบการวิจัย พื้นที่วิจัย คือจังหวัดปทุมธานี ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ)คือ ผู้ประกอบการ คู่ค้า และลูกค้า จำนวน 15 คน ใช้วิธีคัดเลือกแบบคุณลักษณะของประชากร เป็นผู้ที่เกี่ยวข้องใน อุตสาหกรรมการผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ แบบแก่นสาระ ผลการศึกษาพบว่า
  1. บริบทการจัดการอุตสาหกรรมการผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ การผลิตสินค้าด้วยกระบวนการผลิตเทคโนโลยีการผลิตที่ทันสมัย มีการควบคุมคุณภาพขั้นสูง มีผู้บริหารระดับสูง คณะกรรมการบริหาร และหัวหน้างาน เป็นผู้รับผิดชอบในการตัดสินใจกระบวนการผลิตมที่มีความเชี่ยวชาญความรู้ ทักษะด้านการผลิตที่ทันสมัย พร้อมทั้งหัวหน้างานด้านการผลิต วิศวกรผู้เชี่ยวชาญด้านเฉพาะชิ้นส่วนยานยนต์ มีส่วนร่วมในการออกแบบชิ้นส่วนยานยนต์ ทำการสำรวจความต้องการของลูกค้า เพื่อสร้างความพึงพอใจให้ลูกค้าในมาตรฐานคุณภาพการผลิต ตลอดจนการส่งมอบตรงเวลา

  2. ปัญหาการจัดการอุตสาหกรรมการผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ การขาดการวิเคราะห์กระบวนการต่าง ๆ ในองค์กร ปัญหาความเข้าใจถึงปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการทำงาน และขาดการนำมาวางแผน ปรับปรุง พัฒนาให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น เพื่อที่จะช่วยให้กิจการบรรลุเป้าหมายในการผลิตสินค้าตามความต้องการของลูกค้า สามารถส่งสินค้าที่มีคุณภาพ ได้ทันตามความต้องการ ขาดการนำกิจกรรมต่างๆ เข้ามาดำเนินการในองค์กร และพัฒนาองค์กรทั้งในด้านการผลิตและต้นทุน ไม่มีการสร้างแรงจูงใจในการทำงาน และกระบวนการสรรหาผู้เชี่ยวชาญผู้ปฏิบัติงานเข้ามามีส่วนร่วมในการพัฒนา ออกแบบ และวางแผนกระบวนการผลิต ปัญหาการจัดวางผังโรงงานที่ไม่เหมาะสม

          3. แนวทางการจัดการปัญหาการสูญเปล่าของการผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ โดยการออกแบบการผลิตที่เหมาะสม ใช้เทคโนโลยีการผลิตที่มีความแม่นยำสูง มีการออกแบบอุปกรณ์ที่สามารถป้องกันการทำงานผิดพลาด และต้องมีการพัฒนาทักษะ ความรู้ ความสามารถของพนักงานให้สามารถปฏิบัติงานได้อย่างถูกต้อง พิจารณาปรับปรุงแนวคิด และการจัดการแผนการผลิตให้มีการผลิตตามปริมาณและเวลาที่ต้องการเท่านั้น มีการประชุมรับฟังความคิดเห็นจากผู้เชี่ยวชาญในส่วนต่างๆ เพื่อนำความรู้จากจากผู้เชี่ยวชาญ และผู้มีทักษะประสบการณ์ในการทำงาน มาใช้ในการพัฒนา ออกแบบ และวางแผนกระบวนการผลิต มีอุปกรณ์ขนย้ายที่ทันสมัย และรวดเร็ว ลดความสูญเสียทั้ง ต้นทุนด้านเวลา จัดลำดับขั้นตอนการทำงานและปรับสภาพการทำงานอย่างเหมาะสม พิจารณาทบทวน ปรับปรุง และพัฒนาขั้นตอนการทำงานหลายขั้นตอน ที่เกินจำเป็นออกไป หรือหาแนวทางปรับปรุงกระบวนการ เพื่อขจัดความสูญเปล่าการซ้ำซ้อนของงาน ให้ขั้นตอนกระบวนการผลิตให้อยู่ในขั้นตอนเดียวกัน เพื่อลดความซ้ำซ้อนที่ ไม่จำเป็น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สุขสุเมฆ อ. ., เชาว์แสงรัตน์ เ. ., & โห้ลำยอง ฐ. (2025). นวัตกรรมการจัดการอุตสาหกรรมการผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี. วารสารวิชาการ การจัดการภาครัฐและเอกชน, 7(3), 860–873. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/appm/article/view/270587
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กัญจน์กาจ ยิ่งชล. (2561). นวัตกรรมของอุตสาหกรรมยานยนต์ในระดับ SMEs [การศึกษาค้นคว้าอิสระ

บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์].

ประเวช และศจีมาจ. (2561). พฤติกรรมสร้างนวัตกรรมในการทำงาน: แนวคิด ปัจจัยเชิงสาเหตุ ความท้าทาย

[วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ].

พีรยสถ์ อยู่ประพัฒน์ และตรีเนตร ตันตระกูล. (2563). การพัฒนานวัตกรรมเทคโนโลยีเพื่อส่งเสริมความสามารถ

ในการแข่งขันของผู้ประกอบการอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ในประเทศไทย [วิทยานิพนธ์

บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น].

บายศรี จั่นอาจ. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จของอุตสาหกรรมยานยนต์และชิ้นส่วนในนิคมอุตสาหกรรม

จังหวัดปทุมธานี [วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง].

สนั่น เถาชารี. (2561). การจัดการโลจิสติกส์ข้าวในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย. ใน การประชุม

วิชาการระดับชาติราชภัฏเพชรบุรีวิจัยเพื่อแผ่นดินไทยที่ยั่งยืน ครั้งที่ 3 (น. 250–258). มหาวิทยาลัยราช

ภัฏเพชรบุรี.

สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย. (2565). สถิติการผลิต การจำหน่ายและส่งออกของอุตสาหกรรมยานยนต์

ไทย. https://www.fti.or.th

สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (2565). ความหมายของนวัตกรรม. http://www.nia.or.th/spring/index

อนันต์ มณีรัตน์. (2560). ความผูกพันในองค์การ: ศึกษากรณี สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี. วารสารรัฐศาสตร์

ปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 4(1), 67-90.

Sugimori, Y., Kusunoki, K., Cho, F., & Uchikawa, S. (1977). Toyota production system and Kanban system

materialization of just-in-time and respect for human system. International Journal of Production

Research, 15(6), 553-564.

Tischler, L. (2006). Bringing lean to the office. Quality Progress, 39(7), 32-39.