นวัตกรรมการจัดการการสื่อสารผ่านสังคมออนไลน์เพื่อส่งเสริมการตลาด ของธุรกิจโรงแรมในกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอ่าวไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ (1) เพื่ออธิบายบริบทการสื่อสารผ่านสังคมออนไลน์เพื่อส่งเสริมการตลาดของธุรกิจโรงแรมในกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอ่าวไทย (2) เพื่อวิเคราะห์การจัดการการสื่อสารผ่านสังคมออนไลน์ของตลาดธุรกิจโรงแรมในกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอ่าวไทย และ (3) เพื่อเสนอนวัตกรรมการจัดการการสื่อสารผ่านสังคมออนไลน์เพื่อส่งเสริมการตลาดของธุรกิจโรงแรมในกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอ่าวไทย การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 20 คน ได้แก่ กลุ่มผู้ประกอบการ กลุ่มผู้ใช้บริการ กลุ่มหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้อง และกลุ่มนักวิชาการ คัดเลือกโดยเจาะจง เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัย (1) บริบทการสื่อสารผ่านสังคมออนไลน์ ประกอบด้วย ช่องทางการสื่อสาร ปัญหาและอุปสรรค และนโยบายภาครัฐ (2) การวิเคราะห์การจัดการการสื่อสารผ่านสังคมออนไลน์ พบประเด็นที่ต้องพัฒนาและปรับปรุง จำนวน 6 เรื่อง ดังนี้ (ก) การใช้เนื้อหาที่น่าสนใจและมีคุณค่า (ข) การใช้สื่อออนไลน์ที่หลากหลาย (ค) การตอบโต้อย่างรวดเร็วและเชื่อถือได้ (ง) การใช้ระบบจัดการการสื่อสาร (จ) การให้บริการลูกค้าผ่านช่องทางออนไลน์ (ฉ) การวิเคราะห์และปรับปรุง และ (3) นวัตกรรมการจัดการการสื่อสารผ่านสังคมออนไลน์ พบว่า โรงแรมควรให้ความสำคัญกับการสื่อสารผ่านสังคมออนไลน์ เพื่อส่งเสริมการตลาดของธุรกิจ โดยคำนึงถึงองค์ประกอบ 5 องค์ประกอบ ที่สำคัญ ดังนี้ (ก) ฐานข้อมูล(ข) ช่องทางการสื่อสาร (ค) การบริการ (ง) การสร้างการตระหนักรู้ (Technique) และ (จ) การตรวจสอบและการวิเคราะห์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรุงเทพธุรกิจ. (2567, 21 กุมภาพันธ์). ‘คนไทย’ เข้าถึงอินเทอร์เน็ตแล้ว 63.21 ล้านคน ‘YouTube-TikTok’ มาแรงสุด. https://www.bangkokbiznews.com/business/business/1115302
กลุ่มงานบริหารยุทธศาสตร์กลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอ่าวไทย. (2561). แผนพัฒนากลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอ่าวไทย พ.ศ. 2561–2564. https://www.phatthalung.go.th/2022/ebook/detail/20/data.html
เขมธัชกานท์ สกุลกฤติธีนันท์. (2561). การใช้สื่อสังคมออนไลน์เพื่อการตลาดของโรงแรมอิสระระดับ 4-5 ดาว ในจังหวัดภูเก็ต. Veridian E-Journal, Silpakorn University (ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ), 11(3), 345-362.
จิตรลดา พันธุ์พณาสกุล และวรลักษณ์ ลลิตศศิวิมล. (2562). การสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรมของธุรกิจโรงแรมในประเทศไทย: การทบทวนวรรณกรรม. วารสารบริหารธุรกิจเทคโนโลยีมหานคร, 16(2), 19-39.
ณัฐพล ใยไพโรจน์. (2557). Digital marketing: Concept & case study. ไอดีซี พรีเมียร์.
ณัฐวุฒิ เหมาะประมาณ และสันติธร ภูริภักดี. (2566). นวัตกรรมการบริการที่ส่งผลต่อการเลือกใช้บริการโรงแรมในจังหวัดภูเก็ต. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 8(2), 14-26.
ดารินทร์ จิตสุวรรณ. (2561). อิทธิพลของการสื่อสารปากต่อปากแบบอิเล็กทรอนิกส์ต่อความตั้งใจเลือกใช้บริการโรงแรมที่พักในประเทศไทย. วารสารระบบสารสนเทศด้านธุรกิจ (JISB), 4(1), 22.
ปิยะชาติ อิศรภักดี. (2559). จากการตลาด 3.0 สู่การสร้างแบรนด์ 4.0. อมรินทร์พริ้นติ้งพับลิชชิ่ง.
เศรษฐชัย ชัยสนิท. (2553). นวัตกรรมและเทคโนโลยี. http://it.east.spu.ac.th/
สมาคมโรงแรมไทย. (2560). คู่มือการปฏิบัติงานโรงแรม (พิมพ์ครั้งที่ 5). สมาคมโรงแรมไทย.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน). (2558). รายงานผลการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2558. https://www.etda.or.th/publishing-detail/thailand-internet-user-profile-2015.html
สุชิต ผลเจริญ. (2552). อิทธิพลของการสื่อสารการตลาดแบบปากต่อปาก. วารสารนักบริหาร, 45(3), 32-35.
Apriani, D., & Pradana, M. (2017). The influence of electronic word of mouth (eWOM) towards consumers purchase decision at Bakso Boedjangan, Bandung. International Journal of Research & Development (IJRD), 3(1).
(หมายเหตุ: กลับชื่อ-นามสกุลผู้แต่งให้ถูกต้องตามหลักสากล และปรับชื่อบทความภาษาอังกฤษเป็น Sentence case)
Assael, H. (1998). Consumer behavior and marketing action (6th ed.). South-Western.
De Veirman, M., Cauberghe, V., & Hudders, L. (2017). Marketing through Instagram influencers: The impact of number of followers and product divergence on brand attitude. International Journal of Advertising, 36(5), 798-828.
Friedman, H. H., & Lewis, B. J. (2014). New considerations for the inseparability of a service and its provider in video marketing. Journal of Internet Commerce, 13(3-4), 329-342.
Holliman, G., & Rowley, J. (2014). Business to business digital content marketing: Marketers' perceptions of best practice. Journal of Research in Interactive Marketing, 8(4), 269-293.
Katz, E., & Lazarsfeld, P. F. (1998). Personal influence. Free Press.
Kreis, H., & Gottschalk, S. A. (2015). Relating eWOM motivates to eWOM channel choice: Why do we post where we do?. Schmalenbach Business Review, 67(4), 406-429.
Scholz, J., & Smith, A. N. (2016). Augmented reality: Designing immersive experiences that maximize consumer engagement. Business Horizons, 59(2), 149-161.
Shankar, V., & Balasubramanian, S. (2009). Mobile marketing: A synthesis and prognosis. Journal of Interactive Marketing, 23(2), 118-129.
Wymbs, C. (2011). Digital marketing: The time for a new "academic major" has arrived. Journal of Marketing Education, 33(1), 93-106.
