การสื่อสารของผู้บริหารท้องถิ่นเพื่อความสำเร็จในองค์กร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การสื่อสารทางการเมืองของผู้บริหารท้องถิ่น เป็นกระบวนการที่สำคัญในการปฏิบัติงานทั้งทางการด้านการเมืองและการบริหารองค์กร ดังนั้นผู้บริหารท้องถิ่นจำเป็นจะต้องมีการสื่อสารที่ดี เช่น การให้โอกาสผู้รับข่าวสารโต้กลับ การเลือกใช้ภาษาที่ง่าย ๆ การตั้งใจรับฟัง ระงับการมีอารมณ์และความรู้สึก และ สังเกตอากัปกิริยาของคู่สนทนา นอกจากนี้ผู้บริหารท้องถิ่นควรนำหลัก หลัก 9C’s ซึ่งประกอบด้วย 1) ความชัดเจน 2) ความถูกต้อง 3) ความครบถ้วน 4) ความหนักแน่นมีสาระ 5) ความกระชับ 6) ความสมเหตุสมผล 7) ความมีมารยาท 8) ความน่าเชื่อถือ และ 9) ความคิดสร้างสรรค์เพื่อให้การสื่อสารทั้งภายในและภายนอกส่งผลต่อความสำเร็จขององค์กรได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Agree, W. K., Ault, P. H., & Emery, E. (1976). Introduction to mass communication. Harper & Row.
Almond, G. A., & Powell, G. B., Jr. (1980). Comparative politics today: A world view. Little, Brown & Co.
Boonkob, P. (2015). Local innovation regarding budget preparation for local development: Study only the case of Sisaket Municipality. Journal of Legal Social Science Chiang Mai University, 8(1), 198–223.
Damchap, W. (2017). Technology in the digital age. Sripatum Interdisciplinary Studies, Chonburi, 3(1), 16–30.
Denton, R. E., & Woodward, G. C. (1990). Political communication in America. Praeger.
Deustch, K. W. (1966). The nerves of government: Models of political communication and control. The Free Press.
Kongphetdit, C., & Chanthuk, T. (2016). Change management: The role of leadership and communication in organizations. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 9(1), 895–919.
Narinon, Y. (2020). Local leaders and communication. Journal of Humanities and Social Sciences, MCU Isan Campus, 1(3), 38–44.
Nonthachit, W. (2015). Political communication and political participation in local government. Journal of Public and Private Sector Management Innovation, 3(1), 34–49.
Pares I Maicas, M. (1992). Introduction a la communication social. ESRPPPU.
Phuangngam, K. (2009). New dimensions of local government: Vision of decentralization and local administration (5th ed.). Winyuchon.
Pranamchakko, K., & Jongsomchai, C. (2016). Problems of budget management of subdistrict administrative organizations in Si Somdet District, Roi Et Province. Journal of Politics and Governance, 6(1), 202–212.
Pye, L. W. (1972). Introduction in communication and political development. Princeton University Press.
Sompornchaikit, P., & Lertchanyarak, O. (n.d.). Communication within the organization of the municipal office, Bangkok [Master's thesis, Thammasat University].
Sothanasathien, S. (1998). Communication and politics (3rd ed.). Prasitphan & Printing.
Surachaikulwattana, M. (2014). Communication model for building the image of local leaders in Nakhon Pathom Province. E-JODIL Journal, 4(1), 36–46.
Thamson, T., & Dokthaisong, B. (2015). Political leadership of the mayor in the administration of the sub-district municipality in the upper northern region. Faculty of Business Administration Academic Journal, Rajamangala University of Technology Thanyaburi, 10(1), 171–190.
Wisuttho, B. (2022). Political communication in the digital age. Journal of Local Administration and Innovation, 6(1), 109–120.
Wongmontha, S. (1994). Application of theory in communication: Principles and theories of communication. Sukhothai Thammathirat Open University.
