นวัตกรรมการจัดสวัสดิการสังคมเพื่อผู้สูงวัยขององค์การบริหารส่วนตำบล จังหวัดเพชรบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1)เพื่อพรรณนาการจัดการสวัสดิการสังคมเพื่อผู้สูงวัย ขององค์การบริหารส่วนตำบลจังหวัดเพชรบุรี 2)เพื่อวิเคราะห์ความพร้อมการจัดการสวัสดิการสังคมเพื่อผู้สูงวัยขององค์การบริหารส่วนตำบลจังหวัดเพชรบุรี และ3)เพื่อเสนอแนวทางการจัดการสวัสดิการสังคมเพื่อผู้สูงวัยขององค์การบริหารส่วนตำบลจังหวัดเพชรบุรี รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แนวคิดนวัตกรรมสวัสดิการสังคมเพื่อผู้สูงวัยและทฤษฎีการจัดการเป็นกรอบการวิจัย พื้นที่วิจัย คือ องค์การบริหารส่วนตำบล จังหวัดเพชรบุรี อำเภอละ 1 ตำบล รวม 8 ตำบล โดยเลือกแบบเจาะจงจากตำบลที่ได้รับรางวัลการบริหารจัดการดีเด่นด้านใดด้านหนึ่ง ในรอบแผนยุทธศาสตร์ 5 ปีที่ผ่านมา ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ คือ นายกองค์การบริหารส่วนตำบล จำนวน 8 คน และผู้นำท้องที่ ผู้นำชุมชน จำนวน 16 คน ซึ่งเลือกแบบเจาะจงจากผู้มีประสบการณ์ด้านการพัฒนางานผู้สูงวัย อำเภอละ 2 คน รวมผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 24 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยใช้แบบสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้วิเคราะห์เนื้อหาแล้วเขียนบรรยายเชิงพรรณนา ผลการวิจัย พบว่า
1. ผลการวิจัยตามวัตถุประสงค์ข้อที่ 1 พบว่า องค์การบริหารส่วนตำบลจังหวัดเพชรบุรีมีการดำเนินการในประเด็นการจัดสวัสดิการด้านสังคม สุขภาพ เศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อม และการเรียนรู้และเทคโนโลยี ตามนโยบายรัฐบาล จังหวัด และบทบาทขององค์การบริหารส่วนตำบล
2. ผลการวิจัยตามวัตถุประสงค์ข้อที่ 2 พบว่า องค์การบริหารส่วนตำบลจังหวัดเพชรบุรีต้องมีการพัฒนาความพร้อมด้านการจัดการที่จะทำให้เกิดประสิทธิภาพและประสิทธิผลของการจัดการสวัสดิการสังคมเพื่อผู้สูงวัยได้แก่นโยบายและแผนการจัดการสวัสดิการสังคมเพื่อผู้สูงวัยเป็นการเฉพาะ ซึ่งจะส่งผลต่อประสิทธิภาพของการจัดการด้านอื่นๆ ได้แก่ การจัดองค์กร บุคลากร การอำนวยการ การประสานงาน และการรายงานผลการปฏิบัติงาน
3. ผลการวิจัยตามวัตถุประสงค์ข้อที่ 3 พบว่า องค์การบริหารส่วนตำบลจังหวัดเพชรบุรี มีแนวทางการจัดสวัสดิการสังคมตามรูปแบบบันได 7 ขั้น 4PCCN Model ประกอบด้วย 1) สร้างการรับรู้ (Perception) 2) จัดตั้งองค์กรแบบมีส่วนร่วม (Participatory organization) 3) จัดทำนโยบายพัฒนาสังคมสูงวัยระดับตำบล (Policy for Aging Society) 4) จัดทำแผนการจัดการสวัสดิการสังคมเพื่อผู้สูงวัย (Plan for the elderly social) 5) พัฒนาศักยภาพบุคลากร (Core Competency’s Staff) 6) พัฒนาระบบการสื่อสาร (Communication System) และ 7) พัฒนาภาคีเครือข่าย (Networking)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2564ก). สังคมผู้สูงอายุในปัจจุบันและเศรษฐกิจในประเทศไทย.สืบค้นเมื่อ 2
ธันวาคม2564, จาก https://www.dop.go.th/th/know/15/926,
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2564ข). มาตรการขับเคลื่อนสังคมสูงวัยคนไทยอายุยืน 4 มิติ (เศรษฐกิจ
สภาพแวดล้อมสุขภาพ และสังคม).สืบค้นเมื่อ 2 ธันวาคม 2564, จากhttp://www.dop.go.th/download/news/th1586520314-1936_0.pdf.
กรมสุขภาพจิต. (2563). ก้าวย่างของประเทศไทย สู่สังคมผู้สูงวัยอย่างสมบูรณ์แบบ. สืบค้นเมื่อ 2
ธันวาคม 2564, จาก https://www.dmh.go.th/news-dmh/view.asp?id=30476.
เครือข่ายสุขภาพแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ. (2561). รายงานผลปฏิบัติงาน ตามคู่มือการดูแลผู้สูงอายุ
ในชุมชน เครือข่ายสุขภาพแก้งคร้อ อำเภอแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ.ชัยภูมิ : ผู้แต่ง.
เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง. (2564). สังคมสูงวัย สงครามใหม่ของคนไทย. สืบค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2564,จาก
http://doh.hpc.go.th/bs/clip_display.php?id=250.
ดวงกมล ภูนวลและคณะ. (2557). การพัฒนารูปแบบเมืองผู้สูงอายุอยู่สบาย. วารสารสุขศึกษา,
(126), 82.
ทรงศักดิ์ รักพ่วง และ ภุชงค์ เสนานุช. (2562). นวัตกรรมทางสังคมสำหรับผู้สูงอายุ: ความสำคัญต่อ
สังคมผู้สูงอายุในประเทศไทย. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 7(2), 205.
ไทยมณี ไชยฤทธิ์. (2563). การจัดสรรความสุขให้กับผู้สูงอายุขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น.
วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 6(2),255.
ธัญวรัตน์ แจ่มใส. (2564). นโยบายเกี่ยวกับสวัสดิการของผู้สูงอายุในประเทศไทย. วารสาร มจร
การพัฒนาสังคม, 6(3),1-10.
ธารินทร์ ก้านเหลือง. (2561). รูปแบบการจัดการตามแนวประชารัฐเพื่อส่งเสริมกิจกรรมทางกาย
สำหรับผู้สูงอายุในชุมชน.ดุษฎีนิพนธ์หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์
การออกกำลังกายและการกีฬา คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
ปภาภัทร อัครางกูร. (2562). มองอนาคตเพื่อการดูแลผู้สูงอายุแบบครบวงจร.RMUTT Global
Business and Economics Review, 14(2),137.
ปาริฉัตร พันธุ์ภักดี. (2564). ความต้องการสวัสดิการสังคมของผู้สูงอายุมีภูมิลำเนาและอาศัยอยู่ในเขต
องค์การบริหารส่วนตำบลตะคร้ำเอน อำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี. วิทยานิพนธ์หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร, นครปฐม.
พจมาลย์ สงวนศักดิ์. (2565). นโยบายการบริหารที่มีต่อผู้สูงอายุขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัด
กาญจนบุรี ภายใต้กรอบยุทธศาสตร์ชาติ. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(2),515-529.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2561). แผนงานบริหารจัดการโครงการวิจัยทาทายไทย
กลุมเรื่อง Active and Productive Ageing. สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแหงชาติ (วช.)
ประจำปงบประมาณ 2559.
รัตติยา พนาจันทร์. (2563). การส่งเสริมประชาชนเป็นหุ้นส่วนร่วมกับรัฐในการจัดสวัสดิการสังคม.
กลุ่มงานคณะกรรมาธิการกิจการเด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุและผู้พิการ สำนักกรรมาธิการ 3. สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
ศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยกลุ่มเป้าหมายพิเศษ สำนักงาน กศน. สำนักงาน
ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). แนวทางการดำเนินงานและ
รูปแบบ การจัดกิจกรรมพัฒนาทักษะชีวิตผู้สูงอายุใน 4 มิติ (มิติสุขภาพ มิติสังคม มิติเศรษฐกิจ และมิติสภาพแวดล้อม): กรุงเทพฯ : ผู้แต่ง.
สมัชชาสุขภาพจังหวัดกาญจนบุรี. (2566). รายงานผลการจัดการเตรียมพร้อมรองรับสังคมสูงวัยจังหวัด
กาญจนบุรี. กาญจนบุรี : ผู้แต่ง.
สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข. (2560). สวรส. ร่วมผนึกพลัง 16 องค์กรรัฐตาม พ.ร.บ.เฉพาะ มุ่งเป้า
ขับเคลื่อนการพัฒนาประเทศ พร้อมผลักดันข้อเสนอเตรียมสู่สังคมสูงวัยอย่างมีคุณภาพ. สืบค้นเมื่อ 2 กันยายน 2565. จาก https://www.hsri.or.th/researcher/media/news/detail/78.
สุพจน์ บุญวิเศษ. (2561). การจัดสวัสดิการสังคมสำหรับผู้สูงอายุ ในระดับตำบลอย่างมีส่วนร่วม.
วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 11(2), 217-231.
สุรินทร์ นิยมางกูร. (2561). การบริหารจัดการงานสวัสดิการผู้สูงอายุขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
ในประเทศไทย.วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 7(2), 21-.36.
สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน. (2563). สตง. ห่วงผู้สูงอายุในท้องถิ่น ยังขาดการเตรียมพร้อมรับมือ
สังคมสูงวัย. สืบค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2564, จาก https://thestandard.co/lack-of-preparation-for-aging-society/.
Ambrosino, R. (2016). Social Work and Social Welfare An Introduction.8th edition. Massachusetts:
Cengage Learning.
Andrzej Klimczuk and Łukasz Tomczyk. (2020). Perspectives and Theories of Social
Innovation for Ageing Population. Frontiers in Sociology and Frontiers in Public Health.
Gladys Marie W.R. Harris. (2018). Exploring Disaster Preparedness for the Aging Population. Dissertation Submitted in Partial Fulfillment of the Requirements for the Degree of Doctor of Philosophy Public Policy Administration. Walden University.
Il Kon Kim. (2015). Health Innovation for Aging Society. Korea Technical Advisory Group,
National University, Daegu, Korea.
J. Jarke. (2020). Ageing Societies and Technological Innovation. Public Administration
And Information Technology book series (PAIT), 6, 5.
Jeffrey Hamilton. (2021). Design Thinking to Create Product Innovations for Improved Health of the Aging Population in Thailand. Master of Management (Business Innovation), Graduate School, Bangkok University.
Magaly Dante. (2015). Exploring the Lived Experiences of Seniors Aging in Place. Dissertation for the Degree of Doctor of Philosophy Public Policy and Administration, Walden University.
Melissa Koch. (2021). Innovation processes for ageing-related health technologies.
Healthcare Management Forum 2021, 34(1), 34-42.
Sowers, K. M. et al. (2008). Comprehensive Handbook of Social Work and Social Welfare.
New Jersey: Wiley.
