Learning management according to Yonisomanasikara principles to enhance learners' desirable characteristics

Main Article Content

pornpirom yodboon
PhraPhompiriya Malairak

Abstract

Learning management is an important process in bringing the curriculum into practice in the classroom so that learners meet the quality required by the curriculum. And for the most effective learning management in the development of learners The author therefore presents the principle of Yonisomanasikara, which is a valuable concept in Buddhism, to be applied to learning management to enhance the desirable characteristics of the learners. By giving students the opportunity to know things according to the learning process that he is good at. together with classroom activities. Therefore, teachers must have knowledge and understanding of the principles, concepts and focus related to learning management according to the Yonisomanasikara principle in order to enhance students' desirable characteristics. so that it can be applied to various learning activities both inside and outside the school able to enhance the students' 8 desirable characteristics, namely patriotism, religion, monarchy, honesty Discipline to learn live in sufficiency committed to work Love being Thai and having a public mind. It also affects the development of the mind and thinking properly and also affects the quality of life in a good way.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
yodboon, pornpirom, & Malairak, P. (2022). Learning management according to Yonisomanasikara principles to enhance learners’ desirable characteristics. Journal of MCU Buddhasothorn Review, 2(1), 13–25. Retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JMBR_sothorn/article/view/256856
Section
Academic Article

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

_______. (2554). แนวทางการพัฒนา การวัดและประเมินคุณลักษณะอันพึงประสงค์ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ.

_______. (2560). แผนการศึกษาชาติ พ.ศ.2560-2579. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กรุงเทพฯ: บริษัท พริกหวานกราฟฟิก จำกัด.

ก่องแก้ว เจริญอักษร. (2539). การสอนแนวโยนิโสมนสิการ : กิจกรรมแบบฝึกหัดและคุณธรรม. วารสารครุศาสตร์, 24(3): 23 – 35

กิตติ พัฒนตระกูลสุข. (2542). ข้อสังเกตที่น่าสนใจเกี่ยวกับ Constructivism โยนิโสมนสิการ. วารสารคณิตศาสตร์, 42(485) 21-25.

ทิศนา แขมมณี. (2540). ทฤษฎีการเรียนรู้เพื่อพัฒนากระบวนการคิด. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ไอเดียน สแควร์.

ประกาศิต อานุภาพแสนยากร. (2555). การจัดการเรียนรู้. มหาวิทยาลัยราชภัฏกลุ่มภาคตะวันออกเฉียงเหนือ: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช ป.ธ.9). (2544). ภาษาธรรม. กรุงเทพฯ: เลี่ยงเชียง.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2549). การดูแลสุขภาวะองค์รวมแนวพุทธ. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

_______. (2549). พุทธธรรม: ฉบับปรับปรุงและขยายความ. (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.

_______. (2551). พุทธธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 21). กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์. (2557). คู่มือการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. ปทุมธานี: ศูนย์เรียนรู้การผลิตและจัดการธุรกิจสิ่งพิมพ์ดิจิตอล.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.

วิชัย ประสิทธิวุฒิเวชช์. (2542). การพัฒนาหลักสูตรสานต่อที่ท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: เลิฟแอนด์ ลิพเพรส.

วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. หัวใจของการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒ, 2563.

สะอาด ภิญโญศรี. (2552). การพัฒนาความสามารถด้านการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย โดยใช้รูปแบบการสอนแบบโยนิโสมนสิการ (ปริญญานิพนธ์ กศ.ม.). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี, 2545.

สำนักงานวิชาการและมาตรฐานการศึกษา, สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2558). วิกฤติเด็กไทยในปัจจุบัน. สืบค้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2564, จาก www.lasallechote.ac.th.

สุคนธ์ สินธพานนท์. (2551). การวัดผลการศึกษา. กาฬสินธุ์: ประสานการพิมพ์.

สุมน อมรวิวัฒน์. (2530). การสอนโดยสร้างศรัทธาและโยนิโสมนสิการ. กรุงเทพฯ: โอ.เอส.พริ้นติ้ง เฮ้าส์.

_______. (2542). การพัฒนาการเรียนรู้ตามแนวพุทธศาสตร์ : ทักษะกระบวนการเผชิญสถานการณ์. นนทบุรี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สุวิทย์ มูลคำ. (2549). การเขียนแผนการจัดการเรียนรู้ที่เน้นการคิด. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.

สุวิทย์ มูลคำ และอรทัย มูลคำ. (2545). 20 วิธีการจัดการเรียนรู้ : เพื่อพัฒนาคุณธรรม จริยธรรมค่านิยมและการเรียนรู้โดยการแสวงหาความรู้ด้วยตนเอง. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.

Hills, P. J. A. (1982). Dictionary of education. London: Routledge & Kegan Payi.