The Quality Culture Effecting Teacher Competency in the Child Development Center Nong Khai Province

Main Article Content

วริศรา โยธา
วัลลภา อารีรัตน์
เกื้อจิตต์ ฉิมทิม

Abstract

          The purpose of the research were: 1) to study the quality culture level, 2) to study the teacher performance, and 3) to analyze the quality culture affecting teacher performance in the Children's Development Center in Nong Khai Province, totaling 489 people, the sample was 10 administrators and childcare teachers in Nong Khai Children's Development Center. A total of 219 people, which were randomly assigned to the child development center. The tool is a 5 rating scale with confidence level equal to of .961. The data were analyzed by using means, percentage, and standard deviation. Pearson Product Coefficient and Stepwise Multiple Regression Analysis.
         The research found that:
         1. The Quality culture in general was at the "high" level. When considering the average in each aspect, it is found that Quality leadership the highest average (X ̅= 4.36) followed by the personnel development, the average (X ̅= 4.32) and team work was at the lowest average value (X ̅= 4.29).
         2. The overall teacher competency performance was in the "high" level. When considering the average in each aspect, it was found that Student development with the highest average (X ̅ =4.37), followed by ethics and professional ethics, with the average (X ̅=4.36), followed by classroom management, with an average (X ̅= 4.34) and course management was the lowest average value (X ̅= 4.30).
         3.Quality culture of management and learning management ethics and professional ethics on student development and learning management all predictions were able to predict the multiple correlation coefficient of 0.866 with statistical significance at the level of .05 and the ability to predict teacher competencies of 75.0 percent.
          statistically significant at .05 level. The standard scores are as follows:
          Forecasting equation in the standard form of score
          Z '= 0.363 (Zx2) +0.375 (Zx3) +0.214 (Zx1).

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
บทความวิจัย

References

กัญญารัตน์ ธนะสีลังกูร. (2556). การศึกษาการทำงานเป็นทีมของข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาในโรงเรียนประถมศึกษา อำเภอเขาฉกรรจ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระแก้ว เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา.

กลุ่มพัฒนาการศึกษาปฐมวัย. (2562). มาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติ 2562. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.

สํานักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2553). ข้อเสนอการปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สอง (พ.ศ.2552-2561).

กรุงเทพฯ : พริกหวานกราฟฟิค จํากัด.

จิตติกา ชัยภักดี และ ทัศน์ศิรินทร์ สว่างบุญ. (2560). แนวทางการเสริมสร้างสมรรถนะในการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียนสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 8(1). 155-180.

เชาวนี พันธุ์ลาภะ. (2560). วัฒนธรรมองค์การที่ส่งผลต่อสมรรถนะหลักของบุคลากร สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล มหาวิทยาลัยมหิดล. วารสาร Mahidol R2R e-Journal, 4(2), 205-226.

ดาวรุวรรณ ถวิลการ. (2561). รูปแบบการพัฒนาวัฒนธรรมคุณภาพของโรงเรียนขนาดเล็กในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิจัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น (ฉบับบัณฑิตศึกษา) สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(3), 114-126.

พงษ์ศักดิ์ ด้วงทา. (2558). สมรรถนะวิชาชีพครูโรงเรียนเอกชน ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาพิษณุโลก เขต 1. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 8(3), 905-918.

มารยาท แซ่อึ้ง. (2552). การศึกษาการบริหารงานวัฒนธรรมคุณภาพของสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษา สังกัด

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ลำเทียน เผาอาจ. (2559). การทำงานเป็นทีมของข้าราชการครูในโรงเรียนขยายโอกาส อำเภอเมืองตราด สังกัด

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตราด. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา.

วิลัยพรณ์ เสรีวัฒน์. (2555). การประเมินเชิงระบบโครงการโรงเรียนมาตรฐานสากล. วิทยานิพนธ์ปริญญา

ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

สุธีรัตน์ อริเดช. (2556). ยุทธศาสตร์การพัฒนาวัฒนธรรมคุณภาพ ของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานของรัฐ. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). คู่มือการประเมินสมรรถนะครู สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ.2553. กรุงเทพฯ: ม.ป.พ.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ.2560 - 2564). กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2560 – 2579. กรุงเทพฯ: พริกหวาน

กราฟฟิค จำกัด.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). แนวทางการพัฒนาระบบการประกัน คุณภาพภายในของ

สถานศึกษาตามกฎกระทรวงว่าด้วยระบบ หลักเกณฑ์ และวิธีการ ประกันคุณภาพการศึกษา. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.

Blair, Timothly R., Turner, Edward C. and Schaudt, Barbara A. (1992). A practicum approach to elementary

reading. The United States of America: Holt, Rinehart and Winston Inc.

Dubois and Rothwell. (2004). Competency Based Human Resource Management. San Diego, California:

Davies-Black.

Dianne W. & Brendan B. (2001). Critical Quality Culture Factors and Their Relationship With Quality

Performance Outcomes. First World Conference on Production and Operations Management POM Sevilla 2000.

McClelland, D.C. (1975). A Competency model for Human resource management specialists to be used in the delivery of the human resource management cycle. Boston: Mcber.

Sadia Kausar. (2014). Impact of Quality Culture on Employees’ Motivation: A Study on Education Sector of Pakistan.

Middle-East Journal of Scientific Research, 22(7), 1082-1089.