การพัฒนาระบบกลไกชุมชนเพื่อดูแลผู้สูงอายุที่มีความพิการร่วมอย่างยั่งยืนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน - ศรีปรัชยานนท์ สมจันทร์; พืชทองหลาง ญาตาวีมินทร์; เทพรักษ์ ปาณิสรา (วารสารบัณฑิตแสงโคมคำ, 2022)
การวิจัยมีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาการดูแลผู้สูงอายุที่มีความพิการร่วมอย่างยั่งยืนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน 2) เพื่อศึกษาบทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการดูแลผู้สูงอายุที่มีความพิการร่วม 3) เพื่อพัฒนาระบบกลไกชุมชนเพื่อดูแลผู้สูงอายุที่มีความพิการร่วมอย่างยั่งยืนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้เครื่องมือ ได้แก่ การศึกษาข้อมูลเอกสาร แบบสัมภาษณ์เชิงลึก การประชุมกลุ่มย่อยและการปฏิบัติการ โดยกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 82 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหาและวิเคราะห์ข้อมูลแบบสร้างข้อสรุป ผลการวิจัย พบว่า 1) การดูแลผู้สูงอายุที่มีความพิการร่วมอย่างยั่งยืน ประกอบด้วย (1) การดูแลตามกฎหมาย (2) การดูแลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามลักษณะปัญหาของผู้สูงอายุและกิจกรรมในการที่ช่วยสร้างสุข เช่น การให้ความรู้ การออกกำลังกายตามวัย ซึ่งส่งผลให้ผู้สูงอายุมีสุขภาพที่ดีทางด้านร่างกาย จิตใจ สังคม อารมณ์และปัญญา 2) บทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการดูแลผู้สูงอายุ ได้แก่ บทบาทผู้นำเชิงนโยบายและปฏิบัติ บทบาทการสนับสนุนงบประมาณ บทบาทการประสานงาน บทบาทพลังเสริม บทบาทการจัดการเครือข่าย 3) การพัฒนาระบบกลไกชุมชนเพื่อดูแลผู้สูงอายุเกิดจากปัจจัย ดังนี้ (1) การศึกษาและวิเคราะห์ปัญหาจากกลุ่มผู้สูงอายุร่วมภาคีต่าง ๆ (2) การพัฒนาหลักสูตรจากความสนใจของผู้สูงอายุสนใจเพื่อเพิ่มพูนความรู้และทักษะชีวิต (3) การออกแบบหลักสูตรเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต (4) การเสริมสร้างเครือข่าย (5) วิเคราะห์องค์ความรู้เพื่อส่งเสริมและสนับสนุนคุณภาพชีวิตที่ดีของผู้สูงอายุ องค์ความรู้จากการวิจัย ได้แก่ กลไกการส่งเสริมและเพิ่มพูนทักษะชีวิตเพื่อดูแลผู้สูงอายุ เกิดจากบทบาทองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติเพื่อจัดการจัดสวัสดิการ/การให้สิทธิประโยชน์แก่ผู้สูงอายุและสร้างสุขภาวะทางด้านร่างกาย จิตใจ สังคม อารมณ์และปัญญา โดยการเพิ่มทักษะชีวิตในการอยู่ร่วมกับสังคมอย่างมีความสุขด้วยการอาศัยการมีส่วนร่วม จิตอาสา พหุภาคีและเครือข่าย เพื่อสร้างสรรค์กิจกรรมในการดูแลผู้สูงอายุได้อย่างแท้จริง