การเพิ่มความสามารถทางการรู้คิดของผู้สูงอายุที่มีการรู้คิดบกพร่องเล็กน้อยด้วยวิธีบําบัดกระตุ้นการรู้คิดแบบทางไกล - มาดารัตน์ กัญญากร; วงศ์อุปราช พีร; แก้วแก่น ปรัชญา (วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 2025)
วัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและทดสอบผลการใช้วิธีบําบัดกระตุ้นการรู้คิดแบบทางไกลสำหรับเพิ่มความสามารถทางการรู้คิดของผู้สูงอายุที่มีการรู้คิดบกพร่องเล็กน้อย การวิจัยเชิงทดลอง แบ่ง 2 ระยะ คือ ระยะพัฒนาวิธีบำบัดกระตุ้นการรู้คิดแบบทางไกล และระยะทดสอบประสิทธิภาพของวิธีบำบัดกระตุ้นการรู้คิดแบบทางไกล กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วยผู้สูงอายุ 34 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและควบคุมกลุ่มละ 17 คน เครื่องมือใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคลและแบบประเมินพุทธิปัญญา สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติเชิงบรรยาย การวิเคราะห์ความแปรปรวนสองทางแบบวัดซ้ำ และค่าขนาดอิทธิพล โดยผลการพัฒนาวิธีบำบัดกระตุ้นการรู้คิดแบบทางไกลสำหรับผู้สูงอายุที่มีการรู้คิดบกพร่องเล็กน้อย ประกอบด้วย 14 กิจกรรม กิจกรรมละ 45 นาที สัปดาห์ละ 2 กิจกรรม เป็นเวลาต่อเนื่อง 7 สัปดาห์ วิธีดำเนินการผ่าน Google Meet และ Line ซึ่งผ่านการประเมินความเหมาะสมจากผู้เชี่ยวชาญจำนวน 5 ท่านในระดับสูงมาก โดยพิจารณาจากค่าความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 0.99 และผลการใช้วิธีบำบัดกระตุ้นการรู้คิดแบบทางไกล พบว่า มีเพียงผู้สูงอายุกลุ่มทดลองเท่านั้นที่มีคะแนนประเมินพุทธิปัญญาเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในระดับค่อนข้างมาก เมื่อเปรียบเทียบคะแนนหลังการบำบัดระหว่างสองกลุ่ม ( F(1,32) = 4.72, p= 0.04, = 0.13) สรุปผลการวิจัยวิธีบำบัดกระตุ้นการรู้คิดแบบทางไกลถือว่ามีประสิทธิภาพและเหมาะสมกับผู้สูงอายุไทย แต่อาจเปรียบเทียบประสิทธิภาพกับวิธีบำบัดมาตรฐานอื่น ๆ รวมถึงผลระยะยาวเพื่อประโยชน์ต่อผู้สูงอายุต่อไป