การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ของชุมชนวอแก้ว อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง - สีตลานุชิต มุกเหรียญ; ศรีสวรรค์นล วรัญญาภรณ์ (วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 2016)
บทความนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาความพึงพอใจ ของนักท่องเที่ยวที่มีต่อสภาพปัจจุบัน และปัจจัยที่มีต่อการพัฒนาการท่องเที่ยวทางธรรมชาติในชุมชนวอแก้ว และ เพื่อกำหนดแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ของชุมชนวอแก้ว ประชากรได้แก่ นักท่องเที่ยวชาวไทย ที่เดินทางมาเที่ยวที่ชุมชนวอแก้ว ประชาชนในตำบลวอแก้ว กลุ่มผู้ประกอบการด้านการท่องเที่ยว และนักวิชาการด้านการท่องเที่ยว โดยการคัดเลือกตัวอย่าง 365 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย มีดังนี้ นักท่องเที่ยวมีความพึงพอใจ อยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 3.85, S.D. = 0.72) สูงที่สุด เรื่อง ความสมบูรณ์ ของทรัพยากรการท่องเที่ยว และแหล่งธรรมชาติ มีความโดดเด่น และความเป็นเอกลักษณ์ ปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ของชุมชนวอแก้ว มีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 4.03, S.D. = 0.71) สูงที่สุด เรื่องสามารถให้ความรู้เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม ระบบนิเวศ ความเป็นมาของชุมชน และวัฒนธรรมประเพณี ส่วนแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ชุมชนวอแก้ว ต้องการให้การพัฒนาการท่องเที่ยว เกิดจากความต้องการของชุมชนเอง ได้มีการออกกฎ ระเบียบเอง จึงร่วมกันจัดทำธรรมนูญตำบลวอแก้ว อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง พ.ศ. 2559 ข้อเสนอแนะว่า คณะกรรมการชุมชน ควรพัฒนาความต่อเนื่องของกิจกรรม แต่ละช่วงเวลา ให้เกิดกระบวนการเรียนรู้ ควรเร่งดำเนินการจัดทำแผนพัฒนาแหล่งน้ำ วัด แผนการตลาด และควรมีการติดตาม ประเมินผลอย่างน้อยทุก ๆ 3 เดือน การวิจัยครั้งต่อไป ควรวิจัยเกี่ยวกับแนวทางพัฒนาการท่องเที่ยวแบบบูรณาการ โดยพัฒนาให้เป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ การท่องเที่ยวกึ่งผจญภัย การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ การท่องเที่ยวเชิงเกษตรอินทรีย์ ที่มีมาตรฐานระดับประเทศ