Silpa Bhirasri (Journal of fine arts)

Potential of Textile Patterns Reflecting the Andaman Sea Identity: Developing Products to Enhance Thailand’s Creative Economy Internationally

2025-10-29T13:45:56+07:00

This article aims to present the effectiveness of extending product development from textile patterns that reflect the identity of the Andaman Sea, which is a key objective of the research project “A Study of the Andaman Sea Identity for Developing Textile Patterns and Enhancing Thailand’s Creative Economy to the International Level.” The study emphasizes practical implementation through exhibitions, narrative communication, and trial sales. A mixed-methods approach was employed, with field data collected at three commercial sites in Thailand and one in China. Research instruments included (1) questionnaires to explore consumer opinions and purchasing behaviors, (2) semi-structured interviews to gain deeper insights into buyers’ attitudes and experiences, and (3) participant observation to record consumer decision-making and interactions in real contexts. The findings revealed a total of 70 buyers, comprising 8 Thai consumers (11.43%) and 62 international consumers (88.57%) from various countries such as China, Singapore, Taiwan, the United Kingdom, France, and the Middle East. The most popular designs were the southern Andaman Sea motifs and fish patterns with white backgrounds, while the best-selling product categories were scarves, bags, and T-shirts—particularly featuring manta rays, whale sharks, and sea turtles. Moreover, most buyers purchased more than one type of product, reflecting the commercial potential of these designs. The study concludes that the products not only captured significant consumer interest but also reflected the genuine perspectives and needs of the buyers. Field-based monitoring and evaluation proved essential in confirming the feasibility, appropriateness, and practical value of the research, thereby creating opportunities for commercial extension and contributing to sustainable development.

Nature Painting for Relaxation among Hospital Staff

2025-09-12T07:07:21+07:00

This research reports on the creation of paintings to promote a healing environment for the staff of Khlong Luang Hospital in Pathum Thani Province. Hospital staff are prone to job-related fatigue due to high patient expectations and a heavy workload from a large number of service users. Creating an environment that promotes rest and relaxation is one way to provide emotional balance for this target group. The study began by examining the principles of creating a healing environment, which involves designing spaces with a positive effect on human perception. Specifically, it uses paintings depicting nature as a visual stimulus to evoke positive emotions in the target group, making the hospital environment more pleasant. This led to the creation of research tools to collect data and determine appropriate concepts, styles, colors, and artistic expression for the paintings. The findings showed that a realistic painting style had the strongest emotional impact on the target group. The selected color tones and artistic expression leaned towards a sense of visual comfort, warmth, softness, coolness, and liveliness. These 22 paintings were then permanently installed at Khlong Luang Hospital, with careful consideration for the suitability of the spaces, ensuring the artworks serve as a tangible public benefit and align with the important role of contemporary art in addressing and solving social issues.

The Female Gaze in Contemporary Art: Feminist Perspectives from Thailand and India

2025-10-29T13:56:52+07:00

The perspectives of women, as manifested in the works of contemporary female artists from Thailand and India, reveal that these artists not only challenge gendered power structures and traditional roles of women in society, but also actively construct new spaces for reimagining female identity through the practices of contemporary art. This article examines creative approaches in contemporary art that embed themes of gender equality, politics, and culture articulating voices of women that have long been silenced within patriarchal contexts. These voices are reasserted through artistic expression framed by feminist theories, the Female Gaze, and cultural studies. The article interprets the interconnections between art, identity, and resistance to power, highlighting how female artists in both countries utilize art as a sociopolitical language to question and subvert entrenched systems of gender inequality.

The Application of Saussure's 'Signifier/Signified' Theory in Jewelry Design: A Case Study of the Four Divine Symbols Tile Patterns of the Han Dynasty

2025-08-02T09:36:03+07:00

This study adopts Ferdinand de Saussure’s semiotic theory—specifically the
“signifier/signified”framework—as theanalytical foundationtoexplorethetransformation
and application of the Four Divine Beasts (Azure Dragon, White Tiger, Vermilion Bird, and
Black Tortoise) eave tile patterns from the Han Dynasty in contemporary jewelry design.
By deconstructing the visual symbols of these motifs, the research analyzes their formal
characteristics on the signifier level (including visual language, compositional principles,
and crafting techniques), and their cultural connotations on the signified level (such
as mythological narratives, social systems, and religious beliefs), thereby establishing a
symbolic translation pathway between traditional patterns and modern design. Utilizing
a methodology that combines literature review, image deconstruction, and design
practice, the study proposes a semiotics-based model for innovative cultural element
design, consisting of three key dimensions: formal simplification, material reconstruction,
and semantic regeneration. A series of jewelry design cases serve to validate the guiding
value of semiotic theory in the modernization of traditional motifs and demonstrate
the innovative expression of the Four Divine Symbols in contemporary adornment. This
research not only offers methodological insights for the modern transformation of
traditional patterns but also explores new approaches to the living heritage of cultural
symbols. It contributes both theoretically and practically to the innovative application

of traditional iconography in design and facilitates interdisciplinary dialogue among de-
sign studies, archaeology, and semiotics, offering new avenues for the revitalization of

traditional motifs in the fields of fashion and accessories.

Iconography of Goddess “Chaomae Tuptim” in Thai Society

2025-07-08T14:16:33+07:00

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจและวิเคราะห์เทวลักษณะรูปเคารพเจ้าแม่ทับทิมที่ปรากฏในสังคมไทย การวิจัยนี้ใช้วิธีการเชิงคุณภาพ โดยศึกษาทฤษฎีประติมานวิทยาผ่านการวิจัยเอกสารเพื่อวิเคราะห์เทวลักษณะของเจ้าแม่ทับทิม และดำเนินการวิจัยภาคสนามในศาลเจ้าไทยและจีนจำนวน 100 แห่ง ด้วยการถ่ายภาพและสังเกตลักษณะทางประติมานวิทยา เพื่อรวบรวมข้อมูลเทวลักษณะของเจ้าแม่ทับทิมในบริบทสังคมไทย ผลการศึกษา พบว่า รูปเคารพเจ้าแม่ทับทิมในสังคมไทยมีอยู่ด้วยกัน 5 ลักษณะ ได้แก่ 1) เจ้าแม่ตุ๊ยบ่วยเต๊งเหนี่ยงของกลุ่มจีนไหหลำ 2) เจ้าแม่เทียนโฮ่วเต๊งหม่ายของกลุ่มจีนไหหลำ 3) เจ้าแม่เจียตุ้นเต๊งเหนี่ยงของกลุ่มจีนไหหลำ 4) ปึงเถ่าม่าของกลุ่มจีนแต้จิ๋ว และ 5) เจ้าแม่ทับทิมตามความเชื่อดั้งเดิมของกลุ่มคนไทย จากการศึกษา พบว่า เทวะประติมานเจ้าแม่ทับทิมสร้างขึ้นตามคติการนับถือ “เทวนารีแห่งสายน้ำ” ซึ่งเป็นการนับถือบูชาร่วมกันของกลุ่มคนไทย ที่มีวิถีชีวิตและผูกพันกับแม่น้ำลำคลอง พวกเขาบูชาในฐานะเทพารักษ์ “เจ้าแม่ผู้ดูแลสายน้ำ” และกลุ่มคนจีนที่อพยพเข้ามาตั้งรกรากในสังคมไทย ซึ่งบูชาเทวนารีประจำท้องถิ่นตน 4 องค์ ดังนี้ 1.เจ้าแม่ “เทียนโฮ่วเซิ่งหมู่”（天后圣母）กลุ่มจีนฮกเกี้ยนเรียกว่า “เจ้าแม่เทียนเฮาสิ่งเบ้ว” กลุ่มจีนแต้จิ๋วเรียกว่า “เจ้าแม่เทียงโห่วเซี้ยบ้อ” กลุ่มจีนไหหลำเรียกว่า “เจ้าแม่เทียนโฮ่วเต๊งหม่าย” เพียงแต่ออกเสียงไปตามแต่สำเนียงถิ่นตน 2.เจ้าแม่สุยเหว่ยเซิ่งเหนียง（水尾圣娘）กลุ่มจีนฮกเกี้ยนเรียกว่า “เจ้าแม่จุ้ยโบ้ยสิ่งหนิว” กลุ่มจีนแต้จิ๋วเรียกว่า “เจ้าแม่จุ้ยบ๋วยเซี้ยเนี้ย” กลุ่มจีนไหหลำเรียกว่า “เจ้าแม่ตุ๊ยบ่วยเต๊งเหนี่ยง” 3.เจ้าแม่เจิ้งซุ่นเซิ่งเหนียง（正顺圣娘）กลุ่มจีนฮกเกี้ยนเรียกว่า “เจ้าแม่เจี่ยซุนสิ่งหนิว” กลุ่มจีนแต้จิ๋วเรียกว่า “เจ้าแม่เจี่ยสุงเซี้ยเนี้ย” กลุ่มจีนไหหลำเรียกว่า “เจ้าแม่เจียตุ้นเต๊งเหนี่ยง” และ 4.เจ้าแม่เปิ่นโถวมา（本头妈）กลุ่มจีนฮกเกี้ยนเรียกว่า “ปุ้นเถาม่า” กลุ่มจีนแต้จิ๋วเรียกว่า “ปึงเถ่าม่า” กลุ่มจีนไหหลำเรียกว่า “บุ๋นเก่าม้า” ต่อมาเมื่อมีการแปลป้ายชื่อเจ้าแม่เป็นภาษาไทยผู้คนพากันขนานนามรูปเคารพที่กล่าวมาข้างต้นเป็นภาษาไทยร่วมกันว่า “เจ้าแม่ทับทิม” จนทำให้เกิดความสับสนและเข้าใจคลาดเคลื่อนว่าคือเจ้าแม่องค์เดียวกัน ซึ่งข้อเท็จจริงแล้วเจ้าแม่แต่ละองค์ต่างมีที่มาแตกต่างกันอย่างชัดเจน