ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางเทคโนโลยีของผู้บริหารสถานศึกษากับการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาระดับประถมศึกษาในเขตพื้นที่อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี - ขุนทวี ปิยะนันท์; สุสม กรรณิการ์; เจษฎาดิลก วิโรจน์; สินธุอารีย์ จีรัฎฐ์ (วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 2026)
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอการศึกษา 1) ระดับภาวะผู้นำทางเทคโนโลยีของผู้บริหารสถานศึกษา ของสถานศึกษาระดับประถมศึกษา ในเขตพื้นที่อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี 2) ระดับการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา ของสถานศึกษาระดับประถมศึกษา ในเขตพื้นที่อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี และ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางเทคโนโลยีกับการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาระดับประถมศึกษา ในเขตพื้นที่อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ครู ที่อยู่ในสถานศึกษาระดับประถมศึกษา ในเขตพื้นที่อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี จำนวน 162 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสอบถามประมาณค่า 5 ระดับ ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นที่ระดับ .979 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน นำเสนอผลการวิจัยด้วยวิธีเชิงพรรณนา ผลการวิจัย พบว่า 1. ระดับภาวะผู้นำทางเทคโนโลยีของผู้บริหารสถานศึกษา ของสถานศึกษาระดับประถมศึกษา ในเขตพื้นที่อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าทุกด้านอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ การส่งเสริมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการเรียนการสอน รองลงมา คือ ความเป็นเลิศในการปฏิบัติวิชาชีพ และวิสัยทัศน์ทางเทคโนโลยีสารสนเทศ ขณะที่ด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด แต่ยังอยู่ระดับมาก คือ การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการบริหารงาน 2. ระดับการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาระดับประถมศึกษา ในเขตพื้นที่อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่าด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ การจัดการเรียนการสอนในสถานศึกษา รองลงมาคือ การพัฒนาหลักสูตรของสถานศึกษา และการวัดผล ประเมินผล และดำเนินการเทียบโอนผลการเรียน ตามลำดับ ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด แต่ยังอยู่ระดับมาก คือ การวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาในสถานศึกษา 3. ภาวะผู้นำทางเทคโนโลยีของผู้บริหารสถานศึกษา มีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับสูงกับการบริหารงานวิชาการ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยองค์ประกอบที่มีความสัมพันธ์สูงที่สุด คือ ด้านจริยธรรมในการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ