Architecture and Science: A Reflection of Nature and Universe - Tanapant, Samustpon (Journal of Architectural/Planning Research and Studies (JARS), 2018)
ในหลักมูลฐานของงานสถาปัตยกรรมในปัจจุบัน เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปว่า “สถาปัตยกรรม (Architecture)” คือ การกระทำที่ซึ่งผสมผสานศาสตร์ความรู้ทางด้านศิลปะ และวิทยาศาสตร์เข้าด้วยกันเพื่อให้เกิดอาคารหรือสิ่ง ก่อสร้างที่มนุษย์สามารถใช้สอยได้ งานสถาปัตยกรรมไม่ ว่าในยุคใด คงเป็นผลรวมทางศิลปะและวิทนาสตร์ ซึ่งความ สัมพันธ์นี้แตกต่างกันไปตามยุคสมัย (Horayangkura, 2006, p. 1) จากการสืบค้นและทบทวนวรรณกรรมที่ เกี่ยวข้องกับประวิติศาสตร์และทฤษฎีทางสถาปัตยกรรม เป็นที่ประจักษ์ว่าสถาปัตยกรรมเป็นรูปแบบหนึ่งของการ สร้างสรรค์ในลักษณะทัศนะศิลป สุนทรียศาสตร์ และความ งามอันมีความสัมพันธ์สอดคล้องกับพัฒนาการมิติทฤษฎี ทางศิลปกรรม ซึ่งเป็นที่ยอมรับในทางทฤษฎีว่า สถาปัตยกรรมเป็น 1 ใน 5 ในกลุ่มวิจิตรศิลป์อันประกอบด้วย จิตรกรรม (painting) ประติมากรรม (sculture) สถาปัตยกรรม (architecture) วรรณกรรม (literature) และ ดนตรีและนาฎกรรม (music & drama)