การศึกษาลักษณะการใช้กลวิธีการแปลแบบเพิ่มเติม และการไม่แปลหรือละคำในการแปลคำ และกลุ่มคำทางวัฒนธรรมจีน ในหนังสือสีจิ้นผิง ยุทธศาสตร์การบริหารประเทศ เล่ม 1 - ชุนลี่ หลี่; แก้วสุวรรณ์ จตุวิทย์ (วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 2024)
คำและกลุ่มคำทางวัฒนธรรมถือเป็นหนึ่งในความท้าทายของการแปล บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะการใช้กลวิธีการแปลแบบเพิ่มเติม และการไม่แปลหรือละคำในการแปลคำ และกลุ่มคำทางวัฒนธรรมจีนในหนังสือ สีจิ้นผิง ยุทธศาสตร์การบริหารประเทศ เล่ม 1 การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยรวบรวมคำ และกลุ่มคำทางวัฒนธรรมจีนจำนวน 459 คำ ผลการวิจัยพบว่า ลักษณะการใช้กลวิธีการแปลแบบเพิ่มเติมมี 38 คำ มีลักษณะดังนี้ 1) การเติมข้อมูลที่ถูกละไปของคำย่อในต้นฉบับ 2) การเติมองค์ประกอบตามไวยากรณ์ภาษาไทย และ 3) การเติมคำอธิบายเพิ่ม สำหรับกลวิธีการไม่แปลหรือละคำมี 32 คำ มีลักษณะดังนี้ 1) การตัดคำที่ใช้คู่กัน แต่มีความหมายเหมือนหรือคล้ายกันในภาษาไทย 2) การตัดคำอุปมาอุปไมย หรือคำแสดงอาการ และการกระทำของคำ และกลุ่มคำ 3) การตัดส่วนเสริม หรือคำที่แปลออกมาผิดไวยากรณ์ภาษาไทย และ 4) การตัดคำที่สามารถตีความหมายโดยการอ่านเนื้อความข้างหน้าได้ ทั้งนี้วัตถุประสงค์ปลายทางของผู้แปลในทัศนะของผู้วิจัยเห็นว่า เขาต้องการให้ผู้อ่านชาวไทยเข้าใจความหมายอย่างชัดเจน และรัดกุม รวมถึงช่วยให้ผู้อ่านชาวไทยเข้าใจภูมิหลังทางวัฒนธรรมจีนที่ผู้เขียนต้นฉบับต้องการสื่อให้ครบถ้วน