การแยกความแตกต่างของดีเอ็นเอในแฝดแท้ - ศิริจันทราวงศ์, กิตติศักดิ์ (วารสารวิชาการอาชญาวิทยาและนิติวิทยาศาสตร์, 2016)
งานพิสูจน์หลักฐานของตำรวจไทยมีการปรับปรุงและพัฒนาการตรวจวัตถุพยานด้านนิติวิทยาศาสตร์มาตลอด สำหรับการนำเทคโนโลยีดีเอ็นเอมาใช้ในงานนิติวิทยาศาสตร์นั้น กองพิสูจน์หลักฐาน(กลาง) ส านักงานพิสูจน์หลักฐานต ารวจ ส านักงานต ารวจแห่งชาติ ได้มีการนำเทคโนโลยีการตรวจลายพิมพ์ดีเอ็นเอมาใช้ในการตรวจพิสูจน์วัตถุพยานเพื่อคลี่คลายคดีตั้งแต่ประมาณปี พ.ศ. 2540 เรื่อยมา ในช่วงแรกใช้เทคนิค HLA-DQA1 ร่วมกับ Polymarkers (PM) ต่อมาเปลี่ยนมาใช้เทคนิค Restriction Fragment Length Polymorphism (RFLP) เป็นการตรวจดีเอ็นเอบริเวณ Variable Number of Tandem Repeat (VNTP) แต่เนื่องด้วยข้อจำกัดของเทคนิคนี้ที่ต้องใช้วัตถุพยานที่ค่อนข้างสมบูรณ์ และใช้ปริมาณมาก ในขณะที่วัตถุพยานทางนิติวิทยาศาสตร์ค่อนข้างจะไม่สมบูรณ์และมีปริมาณน้อย จึงทำให้ต้องเลิกใช้เทคโนโลยีนี้ไป ในปัจจุบันหันมาใช้วิธีการตรวจดีเอ็นเอบริเวณที่เรียกว่า Microsatellite หรือ Short Tandem Repeat (STR) ซึ่งสามารถใช้วิธีการนี้ได้กับของกลางที่มีปริมาณน้อยได้