การ บูรณาการการเรียนการสอนในระดับอุดมศึกษา:

องค์ความรู้และการพัฒนานวัตกรรม

ผู้แต่ง

  • มนตรา พงษ์นิล 243 Moo 8, Mae Ka District, Amphur Muang, Phayao Province, 56000

คำสำคัญ:

บูรณาการ, การจัดการเรียนการสอน, การเรียนรู้, นวัตกรรม, หลักสูตรการศึกษา

บทคัดย่อ

บทความนี้ต้องการทบทวนองค์ความรู้เกี่ยวกับการบูรณาการกิจกรรมกับการจัดการเรียนการสอนประเภทต่าง ๆ และข้อจำกัดที่เกิดขึ้น เพื่อพยายามเสนอการพัฒนาองค์ความรู้ที่เป็นนวัตกรรมของการบูรณาการกิจกรรมกับการจัดการเรียนการสอน ผู้เขียนพบว่าที่ผ่านมาการจัดการเรียนการสอนมีการ 1) บูรณาการกับกิจกรรมต่าง ๆ ในรายวิชาเพื่อเป็นฐานการเรียนรู้ 2) บูรณาการกับพันธกิจของสถาบันการศึกษากับรายวิชาต่าง ๆ และ 3) บูรณาการกับกิจกรรมที่ข้ามศาสตร์และสาขาวิชา อย่างไรก็ตาม การบูรณาการกิจกรรมในการจัดการเรียนการสอนแต่ละประเภทมีจุดแข็งและข้อจำกัดที่แตกต่างกัน ตลอดจนตอบสนองที่มีความเฉพาะเจาะจงต่อรายวิชา พันธกิจหรือศาสตร์เฉพาะบางรายวิชาหรือหลักสูตรนั้น ๆ แต่ยังไม่สามารถสะท้อนให้เห็นความเชื่อมโยงของมาตรฐานการเรียนรู้ของหลักสูตรการศึกษาได้อย่างเป็นองค์รวม  การพัฒนาแนวทางบูรณาการกิจกรรมต่าง ๆ ในรายวิชาเพื่อสร้างความสัมพันธ์ของศาสตร์สาขาวิชาต่าง ๆ ทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ในหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาxxxxxxxxxxxxจึงเป็นข้อเสนอเชิงแนวคิดที่บทความนี้พยายามอภิปรายต่อไป

Downloads

Download data is not yet available.

References

เกศินี วุฒิวงศ์. (2560). การจัดการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาพฤติกรรมจริยธรรมในรายวิชาศึกษาทั่วไป. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ. 27(1),
เกษมสันต์ สกุลรัตน์. (2560). การพัฒนารูปแบบศูนย์การเรียนรู้ชุมชนเสมือนภายใต้แนวคิดปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงโดยใช้กรณีศึกษาเป็นฐานเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการแก้ปัญหาของนิสิตปริญญาบัณฑิต. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยนันต์ ไชยเสน. (2560). การพัฒนาการเรียนรู้แบบบูรณาการควบคู่การทำงานด้วยนวัตกรรมการสอนแบบใหม่ กรณีศึกษารายวิชาการดำเนินงานและการจัดการธุรกิจอาหารและเครื่องดื่ม คณะการบริการและการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตภูเก็ต. วารสารปัญญาภิวัฒน์. 9(3), 266-276.
ณัฐนันท์ วิริยะวิทย์. (2561). การเรียนรูแบบบูรณาการเพื่อพัฒนาท้องถิ่นของสาขาวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขามนุษยศาสตรและสังคมศาสตร์. 13(2), 82-98.
ทรายทอง พวกสันเทียะ. (2554). การวิจัยและพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้บูรณาการกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์และภาษาไทย ชั้นประถมศึกษา สำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก. นิตยสาร สสวท. 39(171), 52-55.
ทัศวรรณ คำทองสุข. (2550). การสังเคราะห์งานวิจัยด้านการจัดการเรียนการสอนแบบบูรณาการ: การวิเคราะห์อภิมานและการวิเคราะห์เนื้อหา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พนิดา ชาตยาภา. (2560). การพัฒนาการคิดวิจารณญาณของนักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัยโดยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์. 11(3), 119-131.
พวงผกา ปวีณบำเพ็ญ. (2560). การจัดการเรียนรู้โดยใช้วิจัยเป็นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. 1(2): 62-71.
พรรณงาม ใจรักษ์ศักดิ์. (2561). เปิดประเด็น: นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้เชิงบูรณาการนอกห้องเรียน: เปิดห้องเรียนสู่แหล่งเรียนรู้. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 46(3): 436-455.
มูหามัดรูยานี บากา. (2555). การพัฒนากรอบหลักสูตรบูรณาการช่วงชั้นที่ 3 สำหรับโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม จังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสาร AL-NUR บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยอิสลามยะลา. 5(9), 67-82.
มนตรา พงษ์นิล. (2560). การใช้สื่อสังคมออนไลน์และกระบวนการวิจัยในวิชาพะเยาศึกษา. หนังสือรวมบทความสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการประจำปี The 6th PSU Education Conference Higher Education for Digital Citizenship Towards Thailand 4.0. วันที่ 19 - 20 ธันวาคม 2560 ณ Conference Hall ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มหาวิทยาสงขลานครินทร์, 133-141.
ศิขริน ดอนขำไพร. (2559). การพัฒนาชุดกิจกรรมบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อส่งเสริมทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ ของนักศึกษาครูสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ทั่วไป. วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 11(3), 183-191.
ศูนย์ประกันคุณภาพการศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ. (2559). STEM Education. ข่าวประกันคุณภาพการศึกษา. ฉบับที่ 362 ปักษ์หลัง (มิถุนายน).
สิริพร สมบูรณ์บูรณะ. (2558). การบูรณาการกระบวนการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานกับจิตตปัญญาศึกษาในรายวิชามนุษยภาพชีวิตและการพัฒนาตนเอง. วารสารนวัตกรรมการเรียนรู้. 1(2), 39-59.
สุปรียา ตันสกุลและภรณี วัฒนสมบูรณ์. (2553). การใชสัปดาหบูรณาการการเรียนรูในการพัฒนาความสามารถในการเรียนรูดานทักษะทางวิชาการและการพัฒนาตนของนักศึกษาระดับปริญญาตรีหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (สาธารณสุขศาสตร) สาขาวิชาเอกสุขศึกษา. วารสารสาธารณสุขศาสตร์. 40(3), 291-301.
สมบัติ ประจญศานต์และคณะ. (2557). รูปแบบการเรียนการสอนที่บูรณาการกับการวิจัย การบริการวิชาการและการทํานุบํารุงศิลปวัฒนธรรมของสาขาวิชาเทคโนโลยีสถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต. 2(2), 215-224.
สำนักมาตรฐานและประเมินผลอุดมศึกษา. (2558). แนวทางการส่งเสริมคุณภาพการจัดการเรียนการสอนของอาจารย์ในสถาบันอุดมศึกษา. สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
Collins, Steve and Clarke, Anthony. (2008). Activity frames and complexity thinking: Honoring both public and personal agendas in an emergent curriculum. Teaching and Teacher Education. 24(4): 1003-1014.
Guthrie, John T.; Wigfield, Allan and VonSecker, Clare. (2000). Effects of integrated instruction on motivation and strategy use in reading. Journal of Educational Psychology. Vol 92(2): 331-341.

Downloads

เผยแพร่แล้ว

2019-08-20

ฉบับ

บท

บทความทางวิชาการ