การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นปฏิสัมพันธ์ เพื่อพัฒนาการใช้ภาษาญี่ปุ่นเพื่อการสื่อสาร สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 - ไชยโยกาศ อมาวสี; แก้วศิริ สกล; อินทะยะ ยุพิน (Journal of Graduate Research, 2014)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างเรียนจากการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นปฏิสัมพันธ์ เพื่อศึกษาความสามารถในการใช้ภาษาญี่ปุ่นเพื่อการสื่อสาร หลังจากจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นปฏิสัมพันธ์ และเพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นปฏิสัมพันธ์ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนวชิราลัย จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 10 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นปฏิสัมพันธ์ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างเรียน แบบทดสอบวัดความสามารถในการใช้ภาษาญี่ปุ่นเพื่อการสื่อสารหลังจากจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นปฏิสัมพันธ์ แบบสังเกตพฤติกรรนักเรียนในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นปฏิสัมพันธ์ และแบบสอบถามความพึงพอใจนักเรียนที่มีต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นปฏิสัมพันธ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างเรียนจากการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นปฏิสัมพันธ์ ในภาพรวมคิดเป็นร้อยละ 83.60 ความสามารถในการใช้ภาษาญี่ปุ่นเพื่อการสื่อสารหลังจากจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นปฏิสัมพันธ์ มีค่าร้อยละ 83.33 และนักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นปฏิสัมพันธ์ อยู่ในระดับมาก คิดเป็นค่าเฉลี่ย 4.29 MANAGING LEARNING ACTIVITY BASED ON INTERRACTION TO DEVELOP THE JAPANESE LANGUAGE FOR COMMUNICATION OF MATHAYOM SUKSA 4 STUDENTS. abstract unavailable