The Development of Instructional Packages on Special Topics in Educational Management Innovation using Blended Learning Techniques
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this article were (1) to develop teaching packages for innovative special topics in educational management using mixed learning techniques that met 80/80 criteria (2) to analyze the teaching packages' effectiveness index (E.I.) (3) to assess students’ opinions about the teaching packages. This research was quantitative research and used the mixed learning concept as a research framework. The sample consisted of 58 students, namely, Master of Education Program students. Educational Management Innovation Program in the academic year 2021. The research tools were
(1) teaching set of 5 courses on special topics in educational management innovation 2) online lessons (3) achievement tests and (4) student opinion questionnaires. The statistics for data analysis were mean, standard deviation, percentage, and E.I.
The research results showed that:
- The developed packages were efficient as they exceeded the standard criteria of 81.54/82.76.
2.The effectiveness index (E.I) of the student’s achievement after using the package set was equal to 0.8647, indicating that students' progress in their studies increased by 86.47%.
- The opinions of students regarding the teaching set of special topics in educational management innovation using mixed learning techniques were at a high level.
The finding was that educational management using mixed learning techniques enhanced a challenging learning environment and seamlessly connected participation in education through innovation and educational technology.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
เจริญ ขำวารี. (2562). การพัฒนารูปแบบการเรียนปฏิบัติวิชา งานส่งกำลังรถยนต์ด้วยชุดการสอน เรื่องงานเกียร์รถยนต์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนแบบสดาดี้ (SDADE Model). วารสารวิชาการเทพสตรี I-TECH, 14(2), 136-152.
เฉลิม จักรชุม.(2559) . การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมตามแนวคิดการเรียนรู้แบบผสมผสาน เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะของครูด้านการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ และการสื่อสารในการจัดการเรียนรู้. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 11(2), 129-143.
ชนสิทธิ์ สิทธิ์สูงเนิน และคณะ. (2564). การพัฒนาชุดการเรียนรู้ด้วยตนเองด้านหลักสูตรศาสตร์การสอนการสอนและเทคโนโลยีดิจิทัลในการจัดการเรียนรู้สำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 19(2), 271-287.
ทิพย์ธิดา บุตรฉุย และพัทธนันท์ บุตรฉุย. (2564). การออกแบบการเรียนรู้แบบผสมผสานในการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร ของผู้เรียนระดับอุดมศึกษา.วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา, 16(20), 74-91.
ธีระศักดิ์ เกียงขวา. (2556). ผลการเรียนด้วยบทเรียนบนเว็บแบบผสมผสานเรื่องหลักการใช้สื่อการเรียนการสอนที่มีต่อการเรียนของนิสิตระดับปริญญาตรีที่มีการรู้คอมพิวเตอร์และการนําการเรียนด้วยตนเองต่างกัน. วารสารมนุษศาสตร์สังคมศาสตร์, 7(2), 105-112.
นัยนา ฉายวงศ์. (2562). การพัฒนารูปแบบการนิเทศตามแนวคิดการเรียนรู้แบบผสมผสานเพื่อเสริมสร้างความสามารถด้านการวิจัยในชั้นเรียน ของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 1. วารสารศรีปทุมปริทัศน์ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 18(1),17-26.
ปณิตา วรรณพิรุณ. (2554). การเรียนรู้แบบผสมผสานจากแนวคิดสู่การปฏิบัติ. วารสารการอาชีวะและเทคนิคศึกษา, 1(2), 43-49.
พรรณรัมภา ยิ่งเฮง. (2563). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบผสมผสานผ่านเทคโนโลยีคลาวด์ ตามแนวคิดจินตวิศวกรรม เพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์เชิงนวัตกรรม ของผู้เรียนระดับอุดมศึกษา. วารสารชุมชนวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 14(3), 208-221.
ภูมิภควัธจ์ ภูมพงศ์คชศร. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมผู้เรียนโดยใช้นวัตกรรมสื่อการสอน Read Learn Run (RLR) เป็นฐานในการเรียนการสอนระดับประถมศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานคร เพื่อที่พัฒนาการศึกษาไปสู่ Thailand 4.0. วารสารสันติศึกษา ปริทรรศน์ มจร, 8(1), 279-294
ยุวดี อยู่สบาย. (2563). การพัฒนาชุดการเรียนรู้ฝึกทักษะการฟังและการพูดภาษาอังกฤษโดยการจัดการเรียนการสอนเชิงรุกสำหรับนักศึกษาวิชาชีพครูคณะศึกษาศาสตร์ สถาบันอุดมศึกษาเอกชน. วารสารวิชาการศรีปทุม มหาวิทยาลัยศรีปทุม, 16(4), 133-141.
สัมฤทธิ์ เสนกาศ. (2554). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบผสมผสานเนื้อหาและกิจกรรมการเรียนด้านการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ ระยะ 20 ปี พ.ศ. 2561 - 2580. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุทธิพร แท่นทอง. (2563). ทฤษฎีและการเรียนรู้ในโลกยุคดิจิทัล: ทฤษฎีเชื่อมโยงความรู้และการเรียนรู้แบบผสมผสาน. วารสารสวนสุนันทาวิชาการและวิจัย, 14(1). หน้า 79-93.
สุสัณหา ยิ้มแย้ม และคณะ. (2558). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารพยาบาลสาร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 42(พิเศษ), 129-140.
Allen. I. E. and Seaman. J. (2007). Growing by Degrees: Online education in the United States, The Sloan Consortium. Retrieved October 6, 2020, from http://www.sloan-c.org/publications/df/ growing_by_degrees.pdf
Bernath, R. (2012). Effectives Approaches to Blended Learning for Independent Schools. Retrieved October 6, 2020, from http://www.testden.com/partner/blended%20learn.html
Cronbach, L. J. (1974). Essentials of Psychological Testing. (3rd ed.). New York: Harper and Row.
Graham. C.R. (2012). Introduction to Blended Learning. Retrieved October 10, 2020, from http://www.media.wiley.com/product_data/except/86/C.pdf
Mezirow, J. (1981). A critical theory of adult learning and education. Adult Education Quarterly, 32(1),3-24.
