อิทธิพลเชิงสาเหตุของสมรรถนะบุคลากรต่อความพึงพอใจในการทำงาน: บทบาทตัวแปรกลางของบรรยากาศองค์กรและนวัตกรรมดิจิทัลในวิทยาลัยอาชีวศึกษาเอกชน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อตรวจสอบอิทธิพลเชิงสาเหตุของสมรรถนะบุคลากรต่อความพึงพอใจในการทำงานโดยศึกษาบทบาทตัวแปรกลางของบรรยากาศองค์กรและระบบนวัตกรรมดิจิทัลในวิทยาลัยอาชีวศึกษาเอกชนใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณแบบภาคตัดขวาง กลุ่มตัวอย่างคือผู้บริหาร ครู และบุคลากรสายสนับสนุน จำนวน 240 คน ได้มาด้วยการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตรประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 22 ตัวบ่งชี้ มีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ .985 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยโมเดลสมการโครงสร้างโดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ และทดสอบอิทธิพลทางอ้อมด้วย Bias-Corrected Bootstrap 2,000 ซ้ำ ผลการวิจัย พบว่า โมเดลมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ในระดับที่ยอมรับได้ (CFI = .992, TLI = .985, RMSEA = .047) สมรรถนะบุคลากรส่งอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อบรรยากาศองค์กร (β = .763) ระบบนวัตกรรมดิจิทัล (β = .780) และความพึงพอใจในการทำงาน (β = .421) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ระบบนวัตกรรมดิจิทัลส่งอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อความพึงพอใจในการทำงานในระดับสูง (β = .736) และทำหน้าที่เป็นตัวแปรกลางที่มีประสิทธิภาพระหว่างสมรรถนะบุคลากรและความพึงพอใจในการทำงาน (β_indirect = .574) ในขณะที่บรรยากาศองค์กรไม่ส่งอิทธิพลทางตรงต่อระบบนวัตกรรมดิจิทัลอย่างมีนัยสำคัญ และส่งอิทธิพลทางตรงต่อความพึงพอใจในทิศทางลบอันเป็นผลของปรากฏการณ์ Suppressor effect โมเดลสามารถอธิบายความแปรปรวนของความพึงพอใจในการทำงานได้ร้อยละ 77.6 ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าการพัฒนาสมรรถนะบุคลากรควบคู่กับการส่งเสริมนวัตกรรมดิจิทัลเป็นกลยุทธ์สำคัญในการยกระดับความพึงพอใจในการทำงานของบุคลากรวิทยาลัยอาชีวศึกษาเอกชน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ทักษณา ทิพย์มาศ, นพรัตน์ ชัยเรือง, และ ธีระพงษ์ สมเขาใหญ่. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารเพื่อธำรงรักษาบุคลากรวิทยาลัยอาชีวศึกษาเอกชนกลุ่มภาคใต้. วารสารศิลปะการจัดการ, 5(3), 972–985.
รัฐวิกานต์ ประดับเสริฐ, ปองภพ ภูจอมจิตร, และ กฤษกนก ดวงชาทม. (2567). การพัฒนาตัวบ่งชี้องค์กรแห่งความสุข วิทยาลัยอาชีวศึกษาเอกชนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 4(2), 785–800.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี พ.ศ. 2561–2580. สำนักงานเลขานุการคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ.
สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา. (2567). รายงานการพิจารณาศึกษาเรื่องการพัฒนาอาชีวศึกษาเอกชนตามสภาวการณ์ที่เปลี่ยนแปลง. สำนักการพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.
Bakker, A. B., & Oerlemans, W. G. M. (2011). Subjective well-being in organizations. In K. S. Cameron & G. M. Spreitzer (Eds.), The Oxford handbook of positive organizational scholarship (pp. 178–189). Oxford University Press.
Becker, G. S. (1964). Human capital: A theoretical and empirical analysis, with special reference to education. Columbia University Press.
Creswell, J. W., & Plano Clark, V. L. (2018). Designing and conducting mixed methods research (3rd ed.). SAGE Publications.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing (5th ed.). HarperCollins.
Daneshmandi, F., Hessari, H., Nategh, T., & Bai, A. (2023). Examining the influence of job satisfaction on individual innovation and its components: Considering the moderating role of technostress. Journal of Organizational Innovation, 15(2), 45–60.
Goleman, D. (2000). Leadership that gets results. Harvard Business Review, 78(2), 78–90.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2019). Multivariate data analysis (8th ed.). Cengage Learning EMEA.
Hosie, P. J., & Sevastos, P. (2009). Does the "happy-productive worker" thesis apply to managers? International Journal of Workplace Health Management, 2(1), 11–25.
Hu, L., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1–55.
Koch, S., Pigneur, Y., & Sabatier, B. (2022). Happiness management and digital workplace transformation: Case studies of pre-digital organizations. IT & Organisation Journal, 31(5), 123–145.
Kun, A., & Gadanecz, P. (2022). Workplace happiness, well-being and their relationship with psychological capital: A study of Hungarian teachers. Current Psychology, 41(1), 185–199.
Marsh, H. W., & Hau, K. T. (1999). Confirmatory factor analysis: Strategies for small sample sizes. In R. H. Hoyle (Ed.), Statistical strategies for small sample research (pp. 251–284). Sage Publications.
Mićić, L., Khamooshi, H., Raković, L., & Matković, P. (2022). Defining the digital workplace: A systematic literature review. Strategic Management, 27(1), 3–12.
Preacher, K. J., & Hayes, A. F. (2008). Asymptotic and resampling strategies for assessing and comparing indirect effects in multiple mediator models. Behavior Research Methods, 40(3), 879–891.
Raj, K. M. (2023). Workplace happiness: The key to employees retention. The Online Journal of Distance Education and e-Learning, 11(2), 1–8.
Seligman, M. E. P. (2011). Flourish: A visionary new understanding of happiness and well-being. Free Press.
Senge, P. M. (2006). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization (Rev. ed.). Doubleday.
Soper, D. S. (2022). Structural equation model sample size calculator. https://www.analyticscalculators.com/calculator.aspx?id=89
