การป้องกันการทุจริตและคอร์รัปชั่น ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเพชรบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสาเหตุของการทุจริตและคอร์รัปชั่นของผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เพชรบุรี การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ คือ ผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เพชรบุรีโดยเป็นการสุ่มตัวอย่างที่ไม่ใช้ความน่าจะเป็น ด้วยวิธีการสุ่มแบบเจาะจง จากผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขตจังหวัดเพชรบุรีได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 22 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสัมภาษณ์เชิงลึกแบบมีโครงสร้างและทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิธีการวิเคราะห์ สังเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า สาเหตุของการทุจริตและคอร์รัปชั่นของผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเพชรบุรี ประกอบด้วย 4 ด้าน ได้แก่ ด้านเศรษฐกิจ ประกอบด้วยแรงจูงใจทางการเงิน งบประมาณที่ใช้มีช่องโหว่ ความไม่สมดุลรายได้และภาระที่รับผิดชอบ ด้านการเมืองการปกครอง ประกอบด้วย ระบบอุปถัมภ์ การใช้อำนาจโดยขาดการตรวจสอบ การแทรกแซงจากภายนอก ด้านสังคมและวัฒนธรรม ประกอบด้วยยึดค่านิยมวัตถุนิยม การยอมรับพฤติกรรมไม่โปร่งใส การไม่กล้าเปิดโปงและด้านกฎหมายและระเบียบปฏิบัติ กฎหมายเปิดช่องว่าง ระบบการตรวจสอบที่อ่อนแอ และการลงโทษที่ไม่เด็ดขาด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
คณะกรรมาธิการการป้องกันและปราบปรามการทุจริต สภาผู้แทนราษฎร. (2561). การแก้ไขปัญหาการทุจริตในระบบการเมืองและวงจรการจัดซื้อจัดจ้างของราชการ.
จอมขวัญ กลับบ้านเกาะ และศรัณย์ ธิติลักษณ์. (2565). การคอร์รัปชั่นทางการเมืองในประเทศไทย พ.ศ. 2540–2560. วารสารรังสิตบัณฑิตศึกษาในกลุ่มธุรกิจและสังคมศาสตร์, 8(1), 75–95.
ตติ สัตรัตน์, ฤาเดช เกิดวิชัย, และดวงสมร โสภณธาดา. (2564). รูปแบบการทุจริตคอร์รัปชั่นและปัจจัยที่ส่งผลต่อการทุจริตคอร์รัปชั่นในองค์กรภาครัฐ. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(1), 300–314.
ธนากร เจริญสุข. (2562). บทบาทของการกระจายอำนาจในภาครัฐกับการป้องกันการทุจริต [วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น].
ธานี ชัยวัฒน์. (2562). เมื่อกฎ(หมาย)ขายได้: ตลาดแข่งขันของการคอร์รัปชั่นในสังคมไทย [เอกสารนำเสนอ]. งานสัมมนาวิชาการธนาคารแห่งประเทศไทย ประจำปี 2562. https://thaipublica.org/2019/10/rule-for-sale-research-economics-of-corruption
มหาวิทยาลัยเกริก. (2564). โครงการแนวทางการพัฒนาและกลไกเพื่อพัฒนาชุมชนให้เป็นสังคมที่มีความโปร่งใส. Krirk Research, 1(2), 45–67.
วิษณุพงษ์ โพธิพิรุฬห์ และอังศุธร ศรีสุทธิสอาด. (2563). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์: ราชการไทยไร้คอร์รัปชั่น. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.).
สมชาย ศรีสุวรรณ. (2564). การออกแบบมาตรการจูงใจเพื่อลดการคอร์รัปชั่น: แบบจำลองเชิงทฤษฎี. วารสารเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 14(2), 1–20.
สมวงศ์ นารา. (2564). ผลกระทบของการมีส่วนร่วมของชุมชนต่อการลดปัญหาการทุจริตในโรงเรียน. วารสารการศึกษาพัฒนาสังคม, 15(2), 145–162.
อภิชาติ พานสุวรรณ. (2564). ปัญหาการทุจริตคอร์รัปชั่นในระบบราชการ. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(8), 479–492.
อภิชาติ พานสุวรรณ และพระมหาบุญรอด มหาวีโร (สืบด้วง). (2563). ปัญหาการทุจริตคอร์รัปชั่นในระบบราชการ. วารสารสังคมศาสตร์บูรพา, 5(2), 45–59.
Ali, A. E.-G. M., & Abdelkader, A. (2022). Organizational corruption and its relation to organizational transparency and nurses’ voice. Menoufia Journal of Nursing, 3(1), 25–38.
Levy, B. (2022). How political contexts influence education systems: Patterns, constraints, entry points (pp. 3–13).
Varvarigos, D., & Stathopoulou, E. (2023). On the relation between corruption and market competition. Economic Inquiry, 61(1), 99–121.
