วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์

อิทธิพลของโซ่ความเย็นที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการจัดการการสูญเสียอาหาร ของผู้ประกอบการส่งออกผลไม้ไทย

สิรภพ วงศ์ลภัส — Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับความคิดเห็นของปัจจัยโซ่ความเย็นและปัจจัยการจัดการการสูญเสียอาหารของผู้ประกอบการส่งออกผลไม้ไทย 2) เพื่อศึกษาอิทธิพลของโซ่ความเย็นที่ส่งผลต่อการจัดการการสูญเสียอาหารของผู้ประกอบการส่งออกผลไม้ไทย เป็นการวิจัยแบบผสมวิธี โดยใช้วิธีเก็บข้อมูลการวิจัยเชิงปริมาณกับผู้ประกอบการส่งออกผลไม้ไทย คัดเลือกแบบเจาะจงและสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ จำนวน 348 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม และกลุ่มตัวอย่างสำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพคือ ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการส่งออกผลไม้ไทย คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง จำนวน 15 คน โดยการสัมภาษณ์เชิงลึก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม ซึ่งผ่านการตรวจสอบคุณภาพ และหาค่าความเชื่อมั่นของแบบ สอบถามด้วยค่าสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาค วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบนําตัวแปรเข้าทั้งหมด ผลการวิจัยพบว่า (1) ผู้ประกอบการส่งออกผลไม้ไทยมีระดับความคิดเห็นด้านปัจจัยโซ่ความเย็นในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.20 และปัจจัยการจัดการการสูญเสียอาหาร มีระดับความคิดเห็นในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.23 และ (2) ผลการวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุ พบว่า ตัวแปรทำนายด้านโซ่ความเย็น ได้แก่ ระบบทำความเย็น คลังสินค้าแบบควบคุมอุณหภูมิ การขนส่งแบบควบคุมอุณหภูมิ การแปรรูปและจัดจำหน่าย การติดตามและการตรวจสอบกลับ เป็นตัวแปรที่มีความสัมพันธ์กัน และมีความสัมพันธ์เชิงเส้นกับการจัดการการสูญเสียอาหารที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ผลการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าอัตราความแปรปรวนเฟ้อของตัวแปรทำนายพบว่า ไม่มีภาวะร่วมเส้นตรงพหุ ในการวิเคราะห์ข้อมูลในงานวิจัยนี้ ผลการวิเคราะห์ สัมประสิทธิ์การถดถอยพบว่า ปัจจัยโซ่ความเย็นมีอิทธิพลต่อปัจจัยการจัดการการสูญเสียอาหารของผู้ประกอบการส่งออกผลไม้ไทยอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

ความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพบริการร้านอาหารจานด่วนและความพึงพอใจ ของผู้บริโภคในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประเทศไทย

กันตภณ หลอดโสภา, สุภาภรณ์ พลเที่ยง, สุภาพร ทองสร้อย, นุสรา บุญมาตุ่น — Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์วิจัยเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพบริการร้านอาหารจานด่วนและความพึงพอใจของผู้บริโภคในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยผู้วิจัยรวบรวมความเห็นจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 323 คน และนำกลับมาวิเคราะห์ผลด้วยสถิติวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ผลวิจัยพบว่า คุณภาพบริการร้านอาหารจานด่วนกับความพึงพอใจของผู้บริโภคมีความสัมพันธ์ในเชิงบวกระดับปานกลางอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 มีค่า r = 0.60 กับมีสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ที่ค่า r² = 0.36 ส่งผลให้มีปัจจัยอื่นแทรกได้ร้อยละ 64 นอกจากนี้พบว่า องค์ประกอบคุณภาพสิ่งแวดล้อมทางกายภาพและคุณภาพอาหารมีความสัมพันธ์ระดับปานกลางกับความพึงพอใจของผู้บริโภคอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และมีค่า r = 0.53 กับ 0.50 และด้วยเหตุนี้ ทำให้มีแนวทางการพัฒนาคุณภาพบริการของร้านอาหารจานด่วนจำนวน 3 แนวทาง ได้แก่ การพัฒนาคุณภาพสิ่งแวดล้อมกายภาพ คุณภาพอาหาร และคุณภาพบริการของพนักงาน

อิทธิพลของคุณภาพบริการที่ส่งผลต่อความพึงพอใจของผู้ใช้บริการในการชำระภาษี องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดอุบลราชธานี

วาสนา ศรีมะเรือง, จุไรวรรณ ปัตถาภูมิพัชร์, อภิชาติ เนียงภา, จิราพร บุญธรรมา — Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์วิจัยเพื่อศึกษาระดับการรับรู้คุณภาพบริการที่ส่งผลต่อความพึงพอใจของผู้ใช้บริการในการชำระภาษี โดยผู้วิจัยได้เก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างที่มาชำระภาษีกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดอุบลราชธานี เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 394 คน วิเคราะห์สถิติประกอบด้วย สถิติวิเคราะห์ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ผลวิจัยพบว่า คุณภาพบริการมีคะแนนเฉลี่ยภาพรวมอยู่ในระดับมาก = 4.34 และ SD 0.39 และความพึงพอใจมีค่าเฉลี่ยระดับมากทั้งในภาพรวมและค่าเฉลี่ย โดย = 4.39 และ SD 0.64 นอกจากนี้ผลวิจัยยังพบว่า คุณภาพบริการมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจของลูกค้าได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ขนาดมากที่ค่า R = 0.70 และมีสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ R² .49 ส่งผลให้มีปัจจัยอื่นกระทบต่อความพึงพอใจของลูกค้าได้ร้อยละ 51 และอาจหมายถึงความต่างกันด้านอายุ การศึกษาและรายได้ของผู้มาติดต่อชำระภาษีขององค์กร อันเป็นเหตุให้มีอย่างน้อย 3 แนวทางสำหรับนำไปพัฒนาคุณภาพบริการจัดเก็บภาษีให้ส่งผลต่อความพึงพอใจของผู้ที่มาใช้บริการจากองค์กรแห่งนี้

รูปแบบการดำเนินชีวิตและการตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อ ของเล่นสะสมอาร์ตทอย (Art Toy) ของผู้บริโภคในพื้นที่กรุงเทพมหานคร

ชูใจ สุภาภัทรพิศาล, นตา เตชะบุญมาส, กิตติพร พูลสวัสดิ์, เมษาวดี สุขกรี — Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) เพื่อศึกษารูปแบบการดำเนินชีวิตที่ส่งผลต่อการตั้งใจซื้อ และ 2) เพื่อศึกษาการตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ที่ส่งผลต่อการตั้งใจซื้อของเล่นสะสมอาร์ตทอยของผู้บริโภคในพื้นที่กรุงเทพมหานคร จำนวน 385 ตัวอย่าง โดยใช้วิธีการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ และมีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบัค 0.983 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบการดำเนินชีวิต ด้านกลุ่มทันกระแส ด้านกลุ่มนำเทรนด์ และ ด้านกลุ่มรับตาม ส่งผลต่อการตั้งใจซื้อของเล่นสะสมอาร์ตทอยของผู้บริโภคในพื้นที่กรุงเทพมหานคร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์อยู่ระหว่าง 0.814-0.954 มีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหูคูณ (R) เท่ากับ 0.873 และมีค่าสัมประสิทธิ์ของการพยากรณ์ (R²) มีอำนาจในการพยากรณ์รวมเท่ากับร้อยละ 76.30 และ 2) การตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ ด้านกระแสนิยม ด้านความต้องการเฉพาะ และด้านความบันเทิงส่งผลต่อความตั้งใจซื้อของเล่นสะสมอาร์ตทอยของผู้บริโภคในพื้นที่กรุงเทพมหานคร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์อยู่ระหว่าง 0.850-0.950 มีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหูคูณ (R) เท่ากับ 0.890 และมีค่าสัมประสิทธิ์ของการพยากรณ์ (R²) มีอำนาจในการพยากรณ์รวมเท่ากับร้อยละ 79.10

ความพึงพอใจของผู้สูงอายุต่อบริการสาธารณะที่รัฐจัดให้: กรณีศึกษาจังหวัดอำนาจเจริญ

ลัดดาพร ช้อนทอง, นวลจันทร์ แนบชิด — Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาระดับความพึงพอใจของผู้สูงอายุต่อบริการสาธารณะที่รัฐจัดให้ จังหวัดอำนาจเจริญ และ 2. เพื่อศึกษาเปรียบเทียบระดับความพึงพอใจของผู้สูงอายุต่อบริการสาธารณะที่รัฐจัดให้ จำแนกตามลักษณะประชากรศาสตร์ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้สูงอายุที่อาศัยในจังหวัดอำนาจเจริญ โดยทำการสุ่มตัวอย่างการวิจัย เชิงสำรวจ จำนวน 378 คน เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการการศึกษา สถิตที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติ t-test และ F-test ผลการศึกษาพบว่า ระดับความพึงพอใจต่อบริการสาธารณะที่รัฐจัดให้ ภาพรวม มีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก โดยเรียงจากมากไปน้อยได้ดังนี้ด้านความต่อเนื่อง มีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.18 รองลงมา คือ ด้านความเท่าเทียมกัน มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.04 ด้านความโปร่งใส มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.92 ด้านการเข้าถึงได้ มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.90 ตามลำดับ การเปรียบเทียบระดับความพึงพอใจต่อบริการสาธารณะที่รัฐจัดให้ จังหวัดอำนาจเจริญ จำแนกตามลักษณะประชากรศาสตร์ ผู้สูงอายุที่มีเพศแตกต่างกัน ด้านการเข้าถึง และด้านความโปร่งใส มีระดับความ พึงพอใจต่อบริการสาธารณะที่รัฐจัดให้ ไม่แตกต่างกัน ส่วนด้านความเท่าเทียมกัน และด้านความต่อเนื่อง มีระดับความพึงพอใจต่อบริการสาธารณะที่รัฐจัดให้ แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ผู้สูงวัยที่มีการศึกษา และรายได้เฉลี่ยต่อเดือน แตกต่างกัน มีระดับความพึงพอใจต่อบริการสาธารณะที่รัฐจัดให้ไม่แตกต่างกัน

ปัจจัยการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ที่ส่งผลต่อการดำเนินงานด้านการพัฒนา : กรณีศึกษา อำเภอพิปูน จังหวัดนครศรีธรรมราช

กนกภักดิ์ บุญสิทธิ์ — Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับปัจจัยการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ 2) ศึกษาระดับการดำเนินงานด้านการพัฒนา 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่กับการดำเนินงานด้านการพัฒนา 4) ศึกษาปัจจัยการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ที่ส่งผลต่อการดำเนินงานด้านการพัฒนา และ 5) นำเสนอข้อเสนอแนะเกี่ยวกับปัจจัยการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ที่ส่งผลต่อ การดำเนินงานด้านการพัฒนา: กรณีศึกษา อำเภอพิปูน จังหวัดนครศรีธรรมราช กลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณ จำนวน 377 คน และการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการสัมภาษณ์ จำนวน 6 คน กำหนดแบบเจาะจง ผลการวิจัยพบว่า (1) ปัจจัยการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ที่ส่งผลต่อการดำเนินงานด้านการพัฒนา โดยรวมอยู่ในระดับมาก (2) การดำเนินงานด้านการพัฒนา โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก
(3) ปัจจัยการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่มีความสัมพันธ์กับการดำเนินงานด้านการพัฒนาเชิงบวกอยู่ในระดับปานกลาง
(4) ปัจจัยการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ที่ส่งผลต่อการดำเนินงานด้านการพัฒนา มี 4 ปัจจัยได้แก่ ปัจจัยด้านมุ่งผลสัมฤทธิ์ของงาน ปัจจัยด้านการประเมินผลการปฏิบัติงาน ปัจจัยด้านการบริหารจัดการบ้านเมืองที่ดี และปัจจัยด้านการวางแผนกำลังคนเชิงยุทธศาสตร์ และ (5) ข้อเสนอแนะประกอบด้วย 1) ควรมีการปฏิบัติโดยยึดหลักการบริหารจัดการบ้านเมืองที่ดีอย่างจริงจัง จะเป็นประโยชน์ต่อหน่วยงานมาก 2) ควรมีการประเมินผลงานโดยหน่วยงานที่มีประสบการณ์อย่างตรงไปตรงมา และ 3) การบริหารงานแบบมืออาชีพควรทำงานด้วยความรับผิดชอบสูงสุด ต่อผลสำเร็จของงานตามวัตถุประสงค์

การทำการตลาดออนไลน์เพื่อสร้างการรับรู้ กรณีศึกษากระเป๋าสานจากผักตบชวา “ยิ้มไทย” ตำบลคลองนกกระทุง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม

อิสรี ไพเราะ, ธนิต พฤกธรา, กัลยรัตน์ เส็งหะพันธุ์ — Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เพื่อศึกษาศักยภาพและโอกาสของการทำการตลาดออนไลน์ ในการสร้างการรับรู้และเพิ่มมูลค่าให้แก่ผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นธรรมชาติ โดยกรณีศึกษากระเป๋าสานจากผักตบชวา ตำบลคลองนกกระทุง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม

เพื่อพัฒนาแนวทางและกลยุทธ์การสื่อสารการตลาดออนไลน์ ที่เหมาะสมในการสร้างการรับรู้ให้แก่ผลิตภัณฑ์จักสานจากผักตบชวา “ยิ้มไทย” ของชุมชนตำบลคลองนกกระทุง
เพื่อศึกษาหลักการและแนวทางการทำการตลาดออนไลน์ผ่านช่องทางออนไลน์ที่หลากหลาย สำหรับผลิตภัณฑ์ท้องถิ่น
เพื่อพัฒนารูปแบบการสื่อสารการตลาดออนไลน์สำหรับผลิตภัณฑ์จักสานจากผักตบชวา โดยมุ่งสร้างความยั่งยืนทางเศรษฐกิจและการสืบสานภูมิปัญญาท้องถิ่น

งานวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยผู้วิจัยได้สร้างเพจและบัญชีสื่อสังคมออนไลน์บน Facebook, Instagram และ TikTok ภายใต้แบรนด์ “ยิ้มไทย” เพื่อทดลองทำการตลาดออนไลน์ และใช้เป็นเครื่องมือในการสังเกตการณ์ เก็บข้อมูลการมีส่วนร่วมของผู้บริโภค และวิเคราะห์เชิงเนื้อหาอย่างเป็นระบบ

ผลการวิจัยพบว่า การตลาดออนไลน์เป็นเครื่องมือสร้างการรับรู้ในเชิงพาณิชย์ แต่ยังเป็นกระบวนการสร้างคุณค่า เสริมความยั่งยืน และส่งเสริมการสืบสานภูมิปัญญาท้องถิ่น ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญต่อการพัฒนาธุรกิจชุมชนในระยะยาว โดยในความสนใจของกลุ่มเป้าหมายได้อย่างรวดเร็ว ผู้บริโภคสามารถจดจำแบรนด์ได้แม้เป็นสินค้าที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน เนื่องจากเรื่องเล่าที่เชื่อมโยงกับคุณค่าท้องถิ่นและความเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมทำให้เกิดความ โดดเด่นในสายตาผู้รับสาร และก่อให้เกิด “การเปิดรับข้อมูล” ของผู้บริโภคมากขึ้น

โดยเฉพาะเมื่อใช้สื่อประเภท วิดีโอสั้น เช่น TikTok ซึ่งเน้นความกระชับและความบันเทิง ผลวิจัยพบว่าวิดีโอสั้นเหล่านี้มียอดเข้าชมและการมีส่วนร่วม (engagement) สูงภายในไม่กี่วัน ซึ่งสอดคล้องกับแนวโน้มยุคดิจิทัลที่ผู้บริโภคให้ความสนใจกับ คอนเทนต์สั้นที่น่าสนใจและกระตุ้นอารมณ์ มากกว่าคอนเทนต์ยาวแบบเดิม สอดคล้องกับผลของงานวิจัย“วิดีโอสั้น” เช่น Reels หรือ TikTok เป็นเครื่องมือทรงพลังในการดึงความสนใจและเพิ่มการจดจำแบรนด์ เนื่องจากผู้ชมยุคใหม่ชื่นชอบสื่อที่รวดเร็วและดึงดูดสายตา ซึ่งช่วยเพิ่มการรับรู้แบรนด์และการมีส่วนร่วมของผู้บริโภคได้อย่างมีประสิทธิภาพ

นวัตกรรมการจัดการทรัพยากรอาคารด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล

พรเทพ เกิดมนต์, ศุภวัฒน์ สุขะปรเมษฐ, ฐิติมา โห้ลำยอง — Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

บทความวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการจัดการทรัพยากรอาคารด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล 2) เพื่อระบุปัญหาการจัดการทรัพยากรอาคารด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล และ 3) เพื่อเสนอนวัตกรรมการจัดการทรัพยากรอาคารด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล โดยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกกับกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 3 กลุ่ม ได้แก่ ผู้บริหารอาคาร นักพัฒนาระบบ และผู้ใช้งานในอาคาร จากหน่วยงานในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวนทั้งสิ้น 15 ราย โดยใช้การเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้วิจัยได้แก่แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการวิเคราะห์แบบแก่นสาระ ผลการวิจัยพบว่า 1) การจัดการทรัพยากรอาคารในปัจจุบันยังยึดกับโครงสร้างการบริหารแบบแยกส่วน ขาดการวางแผนเชิงกลยุทธ์ และใช้เทคโนโลยีดิจิทัลอย่างไม่ทั่วถึง 2) ปัญหาที่พบส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการขาดระบบสารสนเทศที่บูรณาการ การวิเคราะห์ข้อมูลที่จำกัด และการขาดแนวทางสนับสนุนด้านเทคโนโลยีในระยะยาว และ 3) นวัตกรรมที่เสนอประกอบด้วย 3 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ 1) การมีนโยบายที่ชัดเจน 2) การเสริมสร้างองค์ความรู้และสมรรถนะบุคลากร และ 3) การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัล เช่น ไอโอที, ปัญญาประดิษฐ์ และ คลาวด์คอมพิวติ้งเพื่อยกระดับการจัดการทรัพยากรอาคารให้มีประสิทธิภาพ ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลง และรองรับความซับซ้อนของการใช้อาคารในยุคดิจิทัล

กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาเพื่อพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลสู่ครูนวัตกรในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน

นุ่นนภา เหล่าเจริญ, พงษ์สุวรรณ ศรีสุวรรณ, ภูมิภควัธจ์ ภูมพงศ์คชศร — Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ประเมินความต้องการจำเป็นพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลสู่ครูนวัตกรในระดับการศึกษา
ขั้นพื้นฐาน (2) กำหนดกลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาเพื่อพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลสู่ครูนวัตกรในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน และ (3) ตรวจสอบคุณภาพกลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาเพื่อพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลสู่ครูนวัตกรในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธีหลายระยะ กลุ่มตัวอย่างการวิจัยเชิงปริมาณคือ โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา จำนวน 440 โรงเรียน และผู้ให้ข้อมูลสำคัญการวิจัยเชิงคุณภาพคือ ผู้เชี่ยวชาญด้านการบริหารการศึกษา การบริหารสถานศึกษา และการบริหารเทคโนโลยีการศึกษา จำนวน 18 คน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถาม แนวคำถามการสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ และการสนทนากลุ่มเฉพาะ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า (1) องค์ประกอบของการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลสู่ครูนวัตกรที่มีความต้องการจำเป็นพัฒนา ประกอบด้วย 4 องค์ประกอบหลัก 10 องค์ประกอบย่อย (2) กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาเพื่อพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลสู่ครูนวัตกรในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ประกอบด้วย 6 กลยุทธ์หลัก 29 กลยุทธ์รอง และ 92 กลยุทธ์ปฏิบัติการ โดยกลยุทธ์หลักมีความครอบคลุมสมรรถนะด้านการรู้ดิจิทัล การใช้ทักษะดิจิทัล การผลิตและสื่อสารด้วยเครื่องมือดิจิทัล การแก้ปัญหาด้วยเครื่องมือดิจิทัล การประเมินข้อมูลสารสนเทศดิจิทัล และการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลอย่างมีจริยธรรม และ (3) คุณภาพกลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาเพื่อพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลสู่ครูนวัตกรในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ประกอบด้วย ความครอบคลุมและสอดคล้องกับการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลสู่ครูนวัตกร และความเหมาะสมที่จะนำไปใช้จริงในบริบทเป้าหมายทั้งด้านความเป็นประโยชน์ ความถูกต้อง ความเหมาะสม และความเป็นไปได้

กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาเพื่อความปลอดภัยบนโลกไซเบอร์ของนักเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา

สุนันทา จันทร์ชูกลิ่น, จํารัส แจ่มจันทร์, ภูมิภควัธจ์ ภูมพงศ์คชศร — Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบของกลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาเพื่อความปลอดภัยบนโลกไซเบอร์ของนักเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา 2) เพื่อพัฒนากลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาเพื่อความปลอดภัยบนโลกไซเบอร์ของนักเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา 3) เพื่อประเมินกลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาเพื่อความปลอดภัยบนโลกไซเบอร์ของนักเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ค่า IOC รวมของผลรวมทุกด้านในภาพรวมทั้งหมดคือ 0.985 หรือประมาณ 98.5% ซึ่งแสดงถึงความสอดคล้องของข้อคำถามกับวัตถุประสงค์การวิจัยในระดับที่ดีมากและใช้ได้ การวิจัยดำเนินการ 3 ขั้นตอน ได้แก่ ตอนที่ 1 การศึกษาและวิเคราะห์องค์ประกอบของกลยุทธ์ฯ โดยศึกษาจากเอกสาร ทฤษฎี งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และสัมภาษณ์เชิงลึกผู้บริหารสถานศึกษาและผู้ทรงคุณวุฒิด้านการบริหารการศึกษา จำนวน 7 คน ตอนที่ 2 การพัฒนาร่างกลยุทธ์ฯ และตรวจสอบโดยการประชุมกลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 7 คน ตอนที่ 3 การประเมินกลยุทธ์ฯ โดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 คน โดยใช้สถิติหาค่าความถี่ของผลการประเมินด้านความถูกต้อง ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และประโยชน์ของกลยุทธ์ ผลการวิจัยพบว่า 1) กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาเพื่อความปลอดภัยบนโลกไซเบอร์ของนักเรียน ประกอบด้วย 2 องค์ประกอบหลัก 12 องค์ประกอบย่อยได้แก่ ด้านปัจจัยภัยคุกคามทางไซเบอร์ 5 องค์ประกอบย่อย ได้แก่ 1) การโต้เถียง ปะทะคารม ยั่วยุ การนินทาหรือด่าทอ 2) การคุกคาม ข่มขู่ ติดตาม ก่อกวน 3) การหมิ่นประมาท 4) การปลอมตัว แอบอ้างชื่อ แฮกข้อมูล 5) การกีดกันทางสังคม และด้านแนวทางในการพัฒนาพฤติกรรมนักเรียนในการใช้สื่อสังคมออนไลน์ จำนวน 7 องค์ประกอบย่อย ได้แก่ 1) การเฝ้าระวังติดตามการใช้สื่อสังคมออนไลน์ของนักเรียน 2) จัดกิจกรรมส่งเสริมการใช้สื่อสังคมออนไลน์ 3) การจัดการเรียนรู้สื่อสังคมออนไลน์หลากหลาย 4) การสร้างเครือข่ายความร่วมมือกับผู้ปกครอง ชุมชน และองค์กรต่าง ๆ 5) การนำนักเรียนศึกษาดูงาน 6) มีศูนย์กลางโดยการจัดบุคลากรเฉพาะงานให้รับผิดชอบโดยตรง 7) กำหนดนโยบายและระบุหน้าที่อย่างชัดเจนและ 84 วิธีดำเนินการ 2) การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันพบว่า ค่าดัชนีความสอดคล้องกลมกลืนของโมเดลวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาเพื่อความปลอดภัยบนโลกไซเบอร์ ที่ประกอบด้วย 12 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ P-valaue=0.866,chi-square=3297.970,df=3389, chi-square/df=0.973,CFI=1.000, GFI =0.921, AGFI =0.901, RMSEA =0.000 แสดงให้เห็นว่า โมเดลมีความเหมาะสมและสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ 3) ผลการประเมินกลยุทธ์พบว่ามีความเหมาะสมสำหรับนำไปประยุกต์ใช้ โดยคะแนนเฉลี่ยอยู่ในระดับดีมาก

นวัตกรรมการจัดการคุณภาพการบริการของโรงแรมที่เป็นมิตรกับสัตว์เลี้ยง ในพื้นที่ภาคตะวันตก

สาวิตรี ใจแจ้ง, กาญจนา พันธุ์เอี่ยม, ชัยฤทธิ์ ทองรอด — Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

บทความวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพรรณนาปัญหาและอุปสรรคของการจัดการคุณภาพการบริการของโรงแรมที่เป็นมิตรกับสัตว์เลี้ยงในพื้นที่ภาคตะวันตก 2) เพื่อวิเคราะห์การจัดการคุณภาพการบริการของโรงแรมที่เป็นมิตรกับสัตว์เลี้ยงในพื้นที่ภาคตะวันตก 3) เพื่อนำเสนอรูปแบบนวัตกรรมการจัดการคุณภาพการบริการของโรงแรมที่เป็นมิตรกับสัตว์เลี้ยงในพื้นที่ภาคตะวันตก เป็นการวิจัยแบบเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก จากกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญจากผู้ใช้บริการโรงแรมที่เป็นมิตรกับสัตว์เลี้ยง จำนวน 12 ราย และผู้ให้บริการ จำนวน 10 ราย ใช้เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง ใช้วิธีการวิเคราะห์ข้อมูลแบบแก่นสาระโดยใช้เกณฑ์การคัดเลือกแบบเจาะจง ด้วยวิธีการกําหนดคุณสมบัติ

ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัญหาและอุปสรรคของการจัดการคุณภาพการบริการส่งผลต่อความเชื่อมั่นของผู้ใช้บริการและทำให้มาตรฐานไม่สม่ำเสมอ ทั้งปัญหาด้านสุขอนามัยและการจัดการมูลฝอยผลกระทบภาพลักษณ์หากขาดระบบรองรับที่ชัดเจน ข้อจำกัดด้านบุคลากร ระบบ และพื้นที่ 2) การจัดการคุณภาพบริการสร้างสมดุลระหว่างมาตรฐานสุขอนามัย ความปลอดภัย และความพึงพอใจ แม้กฎหมายยังไม่มีข้อบังคับที่ชัดเจน แต่โรงแรมต่าง ๆ ใช้วิธีการออกนโยบายภายในเพื่อกำกับดูแล เช่น การแบ่งโซนสัตว์เลี้ยง และการทำความสะอาดเชิงลึก ทั้งนี้การสร้างความน่าเชื่อถือและภาพลักษณ์มักเชื่อมโยงกับความจริงใจ ความโปร่งใส และการให้บริการที่ยืดหยุ่น ซึ่งทำให้ลูกค้ารู้สึกมั่นใจและกลับมาใช้บริการซ้ำ 3) รูปแบบนวัตกรรมการจัดการคุณภาพการบริการพัฒนานวัตกรรมที่ตอบสนองความคาดหวัง คุณภาพการบริการชี้ให้เห็นว่าการรู้จักและเข้าใจ และ ความเชื่อมั่นในบริการคือมิติสำคัญ ขณะที่การบูรณาการกับกรอบ 7S ของแมคคินซีย์สะท้อนว่า ค่านิยมร่วมและกลยุทธ์ภายในองค์กรเป็นกลไกหลักในการสร้างประสบการณ์ที่แตกต่างและปลอดภัย งานวิจัยนี้เสนอรูปแบบนวัตกรรมการจัดการคุณภาพการบริการแบบบูรณาการประกอบด้วยสามแกนหลัก ได้แก่ นวัตกรรมเชิงความน่าเชื่อถือ นวัตกรรมเชิงประสบการณ์ และนวัตกรรมเชิงระบบ ซึ่งเชื่อมโยงและเกื้อกูลกันภายใต้ค่านิยมว่าสัตว์เลี้ยงคือสมาชิกครอบครัว อันเป็นหัวใจสำคัญในการสร้างคุณภาพการบริการที่โดดเด่นและยั่งยืนของโรงแรมที่เป็นมิตรกับสัตว์เลี้ยง

นวัตกรรมการจัดการธุรกิจพื้นที่ทำงานร่วมกัน

ดวงธิดา ทารพันธ์, สุพัตรา ยอดสุรางค์, ชัยฤทธิ์ ทองรอด — Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพบริบทธุรกิจพื้นที่ทำงานร่วมกันในเขตย่านศูนย์กลางธุรกิจของกรุงเทพมหานคร 2) เพื่อวิเคราะห์การจัดการธุรกิจพื้นที่ทำงานร่วมกันในกรุงเทพมหานคร ตามมิติผู้ประกอบการและมิติผู้ใช้บริการ 3) เพื่อเสนอรูปแบบนวัตกรรมการจัดการธุรกิจพื้นที่ทำงานร่วมกันกับบริบทย่านศูนย์กลางธุรกิจของกรุงเทพมหานคร ภายใต้กรอบทฤษฎีคุณภาพการบริการ และส่วนประสมทางการตลาดบริการ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึก กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสําคัญแบบเจาะจงด้วยวิธีการกําหนดคุณสมบัติ คือ ผู้ประกอบการพื้นที่ทำงานร่วมกันระดับผู้บริหารในเขตย่านศูนย์กลางธุรกิจจำนวน 7 ราย และผู้ใช้บริการ 14 ราย ซึ่งเป็นผู้ใช้บริการระดับปานกลาง จาก 7 เขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลแบบแก่นสาระ

ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพบริบทธุรกิจพื้นที่ทำงานร่วมกันในเขตย่านศูนย์กลางธุรกิจของกรุงเทพมหานครมีจุดร่วมด้านภูมิศาสตร์และเศรษฐกิจ ความหนาแน่นของแรงงานอิสระ ธุรกิจสตาร์ทอัพ และองค์กร การเดินทางสะดวกด้วยระบบขนส่งสาธารณะ แต่กลุ่มผู้ใช้บริการแต่ละย่านแตกต่างฃ ผู้ประกอบการจึงต้องปรับกลยุทธ์ให้สอดคล้องกับบริบทเฉพาะพื้นที่ 2) การวิเคราะห์การจัดการธุรกิจพื้นที่ทำงานร่วมกันในกรุงเทพมหานคร พบว่าผู้ประกอบการใช้แพ็กเกจที่ยืดหยุ่น ประยุกต์เทคโนโลยีดิจิทัล และสร้างบรรยากาศเอื้อต่อการทำงาน ขณะที่ผู้ใช้บริการให้ความสำคัญกับความคุ้มค่าของประสบการณ์ ความสะดวกสบาย และการบริการที่เอาใจใส่ ส่งผลต่อความผูกพันและการใช้บริการซ้ำ 3) รูปแบบนวัตกรรมการจัดการธุรกิจพื้นที่ทำงานร่วมกันกับบริบทย่านศูนย์กลางธุรกิจของกรุงเทพมหานคร เป็นรูปแบบโมเดลเชิงโครงสร้าง 3 ระดับเชื่อมโยงกันเพื่อสร้างคุณค่า ความพึงพอใจ และความภักดีของผู้ใช้บริการ ประกอบด้วย (1) ปัจจัยหลัก คือ ความเข้าใจ ความน่าเชื่อถือ ความเชื่อมั่น สิ่งที่จับต้องได้ และการตอบสนอง ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญในการสร้างประสบการณ์ตรงแก่ผู้ใช้บริการ (2) ปัจจัยรอง คือ บุคลากร หลักฐานทางกายภาพ กระบวนการ ผลิตภัณฑ์ และการส่งเสริมการตลาด ช่วยขับเคลื่อนและยกระดับคุณภาพบริการ และ (3) ปัจจัยสนับสนุน คือ ราคาและสถานที่จัดจำหน่าย เพื่อเสริมประสบการณ์

Improving the Logistics for Shipping Second-hand Mobile Phones from China to Thailand

Gao Zhanpeng , Rojsuwan Rojsuwan — Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

This study investigates the optimization of cross-border logistics for shipping second-hand mobile phones from China to Thailand, focusing on logistical bottlenecks, cultural and regulatory constraints, and the effectiveness of innovative solutions. Using a qualitative case study approach—stakeholder interviews, field simulations of ten shipments, and comparative benchmarks—we identify inefficiencies in mode selection, customs clearance (including IMEI and HS-code misclassification), and reverse logistics (i.e., returns and repair flows). Evaluated strategies include IMEI pre-registration, blockchain-enabled customs processing, augmented reality (AR) inspection support, and rail-centered multimodal logistics with a Chiang Mai smart-warehouse node.

Results show measurable performance gains: IMEI pre-registration reduces order-change rates by 67% and accelerates clearance by up to 40%; blockchain shortens processing time from 96 to 36 hours (≈62.5%); AR cuts physical-inspection time and port delays by >60%; rail lowers line-haul cost by 18%, while warehouse sorting efficiency improves by 40%. Comparative benchmarks indicate Thailand’s competitive rework capability but higher unit cost ($0.38/kg vs. $0.25/kg to Vietnam) and slower clearance (76%), highlighting scope for policy and process reform. We recommend aligning HS codes to distinguish refurbished devices from e-waste, mandating digital preprocessing (IMEI + blockchain), and localizing last-mile operations; together, these measures provide a practical roadmap for a more resilient, efficient, and culturally adaptive logistics framework for the circular electronics trade.

ปัจจัยทางโลจิสติกส์ที่มีผลต่อการเพิ่มประสิทธิภาพการขนส่งคอนกรีตผสมเสร็จในโรงงานคอนกรีตในพื้นที่จังหวัดภูเก็ต

ภูวิศา ฉวาง, บวรวิทย์ โรจน์สุวรรณ — Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยสำคัญของปัจจัยทางโลจิสติกส์กับปัจจัยการเพิ่มประสิทธิภาพการขนส่งคอนกรีตผสมเสร็จของโรงงานคอนกรีตแห่งหนึ่งในพื้นที่จังหวัดภูเก็ต 2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของปัจจัยทางโลจิสติกส์กับปัจจัยการเพิ่มประสิทธิภาพการขนส่ง และ 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยทางโลจิสติกส์กับปัจจัยการเพิ่มประสิทธิภาพการขนส่ง กลุ่มตัวอย่าง คือ บริษัท ห้างร้าน หน่วยงานราชการผู้รับเหมาก่อสร้าง ช่างก่อสร้าง หรือเจ้าของบ้านที่มีอำนาจในการตัดสินใจซื้อที่เคยสั่งซื้อหรือมีประสบการณ์ในการใช้งานคอนกรีตผสมเสร็จของโรงงานคอนกรีตในพื้นที่จังหวัดภูเก็ตไม่น้อยกว่า 1-2 ปี ที่ผ่านมา จำนวน 134 คน ใช้วิธีการสุ่มแบบการคำนวณของ ทาโร ยามาเน่ ที่ระดับค่าความเชื่อมั่นที่ 95% เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามออนไลน์ การตรวจสอบความเที่ยงตรงของเนื้อหาและการทดสอบความเชื่อมั่น โดยทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว

ผลการศึกษาพบว่า 1) ปัจจัยสำคัญทางโลจิสติกส์ที่มีผลต่อการเพิ่มประสิทธิภาพการขนส่งมากที่สุด คือ การคาดการณ์ความต้องการ รองลงมาคือ กิจกรรมเกี่ยวกับการขนส่ง ส่วนปัจจัยการเพิ่มประสิทธิภาพที่สำคัญที่สุด คือ ด้านค่าใช้จ่าย 2) ปัจจัยทางโลจิสติกส์ทุกด้านมีความสัมพันธ์กับปัจจัยการเพิ่มประสิทธิภาพการขนส่งทุกด้าน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) และ 3) ปัจจัยทางโลจิสติกส์ด้านการคาดการณ์ความต้องการมีความสัมพันธ์สูงสูงสุดกับปัจจัยด้านเวลาของการเพิ่มประสิทธิภาพการขนส่ง (X² = 355.798) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) และผลการวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่าการปรับปรุงระบบการคาดการณ์ความต้องการและการบริหารต้นทุนการขนส่งช่วยเพิ่มความสามารถในการแข่งขันให้กับผู้ประกอบการโรงงานคอนกรีตและสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาระบบการจัดการโลจิสติกส์ให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น

อิทธิพลของผลตอบแทนที่ไม่สมดุลกับความพยายามต่อความไม่ผูกพันในงาน ของบุคลากร ในมหาวิทยาลัยเซ็นทรัลไชน่านอร์มอล ประเทศจีน

หวาง ยูเว่ย, สำเริง ไกยวงค์ — Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการคือ 1) เพื่อศึกษาอิทธิพลของผลตอบแทนที่ไม่สมดุลกับความพยายามที่มีต่อความไม่ผูกพันในงานพนักงานสายวิชาการและสายสนับสนุนในมหาวิทยาลัยเซ็นทรัลไชน่านอร์มอล 2) เพื่อศึกษาอิทธิพลของความหมายของงานที่มีต่อความไม่ผูกพันในงาน และ 3) เพื่อศึกษาบทบาทของความหมายของงานในฐานะตัวแปรกำกับความสัมพันธ์ระหว่างผลตอบแทนที่ไม่สมดุลกับความพยายามกับความไม่ผูกพันในงาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือพนักงานสายวิชาการและสายสนับสนุนของมหาวิทยาลัยเซ็นทรัลไชน่านอร์มอล จำนวน 541 คน โดยสุ่มเลือกตัวอย่างแบบแบ่งชั้น เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สมการถดถอยพหุคูณ

ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลตอบแทนที่ไม่สมดุลกับความพยายามมีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญต่อความไม่ผูกพันในงานในแบบจำลองที่ 1 แต่ไม่มีนัยสำคัญในแบบจำลองที่ 2 ความหมายของงานมีอิทธิพลเชิงลบอย่างมีนัยสำคัญต่อความไม่ผูกพันในงานทั้งในแบบจำลองที่ 1 และแบบจำลองที่ 2 นอกจากนี้ 2) ผลการวิจัยในแบบจำลองที่ 2 พบว่าความหมายของงานมีบทบาทเป็นตัวแปรกำกับความสัมพันธ์ระหว่างผลตอบแทนที่ไม่สมดุลกับความพยายามและความไม่ผูกพันในงาน ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า ผลตอบแทนที่ไม่สมดุลกับความพยายามมีแนวโน้มที่จะส่งเสริมพฤติกรรมความไม่ผูกพันในงาน ในขณะที่ความหมายของงานทำหน้าที่เป็นตัวแปรกำกับซึ่งช่วยลดผลกระทบเชิงลบของผลตอบแทนที่ไม่สมดุลกับความพยายามต่อพฤติกรรมความไม่ผูกพันในงาน และ 3) ผลการวิจัยนี้ช่วยเพิ่มความเข้าใจเกี่ยวกับบทบาทของปัจจัยทางจิตวิทยา ได้แก่ การรับรู้ความหมายของงานซึ่งมีบทบาทในการช่วยลดผลกระทบของผลตอบแทนที่ไม่สมดุลกับความพยายามต่อพฤติกรรมความไม่ผูกพันในงาน นอกจากนี้ยังเสนอแนวทางให้องค์กรพัฒนานโยบายและกลยุทธ์สำหรับส่งเสริมการรับรู้ความหมายของงาน เพื่อช่วยเพิ่มความผูกพันในงานของพนักงาน

การศึกษาประสิทธิภาพในการให้บริการตามความคาดหวังกับที่ได้รับจริงของผู้รับบริการจากเจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไป ภาควิชาปรีคลินิกและสัตวศาสตร์ประยุกต์ คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล

Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

บทความวิจัยเรื่อง การศึกษาประสิทธิภาพการให้บริการของเจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไป ภาควิชาปรีคลินิกและสัตวศาสตร์ประยุกต์ คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ความคาดหวังของผู้รับบริการถูกนำมาเปรียบเทียบกับที่ได้รับจริงในการให้บริการ 5 ด้าน ได้แก่ (1) ความเป็นรูปธรรมของบริการ (2) ความน่าเชื่อถือและไว้วางใจได้ของบริการ (3) การให้บริการที่ตอบสนองต่อความต้องการการ (4) การให้บริการที่สร้างความมั่นใจ และ (5) การให้บริการที่รู้จักและเข้าใจผู้รับบริการ สมรรถนะของเจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไปได้ถูกประเมินและใช้พัฒนาประสิทธิภาพการให้บริการและลดช่องว่างระหว่างการให้บริการและความคาดหวังของผู้รับบริการ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาประสิทธิภาพในการให้บริการตามความคาดหวังกับที่ได้รับจริงของผู้รับบริการจากเจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไป ภาควิชาปรีคลินิกและสัตวศาสตร์ประยุกต์ คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล 2) เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพการให้บริการตามความคาดหวังกับที่ได้รับจริงของผู้รับบริการจากงานบริหารงานทั่วไป ภาควิชาปรีคลินิกและสัตวศาสตร์ประยุกต์ คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และ 3) เพื่อนำข้อมูลที่ได้ไปพัฒนาศักยภาพการให้บริการให้บรรลุตามวัตถุประสงค์และมีประสิทธิภาพ ตรงต่อความต้องการของผู้รับบริการ

รูปแบบการวิจัยเป็นแบบเชิงปริมาณ กลุ่มประชากรได้แก่ (1) ภาควิชาปรีคลินิกและสัตวศาสตร์ประยุกต์ (2) ภาควิชาเวชศาสตร์คลินิกและการสาธารณสุข (3) ศูนย์เฝ้าระวังและติดตามโรคจากสัตว์ป่า สัตว์ต่างถิ่นและสัตว์อพยพ (4) ศูนย์ตรวจวินิจฉัยทางการสัตวแพทย์ (5) สำนักงานคณบดี (6) โรงพยาบาลสัตว์ประศุอาทร (7) โรงพยาบาลปศุสัตว์และสัตว์ป่า ปศุปาลัน จำนวนทั้งสิ้น 183 คน กลุ่มตัวอย่างคือบุคลากรคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล จำนวน 127 คน การศึกษาใช้วิธีคัดเลือกแบบสุ่มอย่างง่ายและเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถาม ข้อมูลที่ได้ถูกนำมาวิเคราะห์ด้วยการแจกแจงความถี่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และการวิเคราะห์เชิงสถิติประกอบด้วย paired t- test โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ

ผลการวิจัยสรุปได้ 3 ประเด็นได้แก่ (1) ความคาดหวังและสิ่งที่ได้รับจริงในประสิทธิภาพการให้บริการของเจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไปอยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยความคาดหวัง (Mean = 4.36, S.D. = 0.44) และค่าที่ได้รับจริง (Mean = 4.38, S.D. = 0.44) (2) ผลการเปรียบเทียบระหว่างความคาดหวังและสิ่งที่ได้รับจริงไม่พบความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = -1.182, p = 0.239) และ (3) การนำผลการวิจัยไปใช้พัฒนาศักยภาพของเจ้าหน้าที่ พบว่าศักยภาพการให้บริการมีความสอดคล้องกับความคาดหวังและสร้างความพึงพอใจแก่ผู้รับบริการ โดยข้อมูลที่ได้รับสามารถใช้เป็นแนวทางในการปรับปรุงการให้บริการในอนาคตได้อย่างเหมาะสม

ปัจจัยการคงอยู่ในงานของครู สังกัดสำนักงานเขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร

สาลินี อ่อนหมื่นไวย์, ดรุณี ปัญจรัตนากร — Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยการคงอยู่ในงานของครู สังกัดสำนักงานเขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร และ 2) เปรียบเทียบปัจจัยการคงอยู่ในงานของครู สังกัดสำนักงานเขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา อายุราชการ และขนาดสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่างเป็นครู จำนวน 259 คน โดยใช้การสุ่มแบบแบ่งชั้นตามขนาดของสถานศึกษา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามที่มีค่าความตรงเชิงเนื้อหารายข้อระหว่าง 0.67-1.00 และความเที่ยงเท่ากับ 0.98 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการทดสอบรายคู่แบบแอลเอสดี เพื่อวิเคราะห์ความแตกต่าง

ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยการคงอยู่ในงานของครู สังกัดสำนักงานเขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านการสนับสนุนจากผู้บริหาร ด้านความสัมพันธ์ในองค์กร ด้านโอกาสก้าวหน้าและการพัฒนาตนเอง ด้านนโยบายโรงเรียน ด้านการได้รับการยอมรับในองค์กร ด้านค่าตอบแทนและความรับผิดชอบในงาน และในด้านสภาพแวดล้อมการทำงาน ตามลำดับ และ 2) ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของครูที่มีต่อปัจจัยการคงอยู่ในงานของครู สังกัดสำนักงานเขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร พบว่า ครูที่มีเพศ อายุ อายุราชการ และขนาดสถานศึกษาต่างกัน มีความคิดเห็นในภาพรวมและรายด้านไม่ต่างกัน ส่วนระดับการศึกษา พบว่า ในภาพรวมไม่ต่างกัน แต่ด้านนโยบายโรงเรียน ด้านการสนับสนุนจากผู้บริหาร และด้านการได้รับการยอมรับในองค์กรแตกต่างกันอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

ปัจจัยคุณภาพการบริการที่ส่งผลต่อการกลับมาเยือนซ้ำที่วัดบรมราชากาญจนาภิเษกอนุสรณ์ (วัดเล่งเน่ยยี่ 2) อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี

สุริยันต์ บุญเจิง , ยุทธนาท บุญยะชัย — Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

การศึกษาเรื่อง ปัจจัยคุณภาพการบริการที่ส่งผลต่อการกลับมาเยือนซ้ำที่วัดบรมราชากาญจนาภิเษกอนุสรณ์ (วัดเล่งเน่ยยี่ 2) อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี มีวัตถุประสงค์การวิจัย 1) เพื่อศึกษาปัจจัยคุณภาพการบริการของนักท่องเที่ยวที่มาวัดบรมราชากาญจนาภิเษกอนุสรณ์ (วัดเล่งเน่ยยี่ 2) อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี 2) เพื่อศึกษาการกลับมาเยือนซ้ำของนักท่องเที่ยวที่มาวัดบรมราชากาญจนาภิเษกอนุสรณ์ (วัดเล่งเน่ยยี่ 2) อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี และ 3) เพื่อศึกษาปัจจัยคุณภาพการบริการที่ส่งผลต่อการกลับมาเยือนซ้ำของนักท่องเที่ยวที่มาวัดบรมราชากาญจนาภิเษก อนุสรณ์ (วัดเล่งเน่ยยี่ 2) อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงปริมาณ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มาท่องเที่ยววัดบรมราชากาญจนาภิเษกอนุสรณ์ (วัดเล่งเน่ยยี่ 2) อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี จำนวน 385 คน ใช้การสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสมการถดถอยเชิงพหุ

ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยคุณภาพการบริการของวัดบรมราชากาญจนาภิเษกอนุสรณ์ (วัดเล่งเน่ยยี่ 2) อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี โดยภาพรวม พบว่า อยู่ในระดับมาก 2) การกลับมาเยือนซ้ำที่วัดบรมราชากาญจนาภิเษกอนุสรณ์ (วัดเล่งเน่ยยี่ 2) อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี โดยภาพรวม พบว่า อยู่ในระดับมากที่สุด และ 3) ปัจจัยคุณภาพการบริการ ได้แก่ ด้านความเป็นรูปธรรมของการบริการ รองลงมา คือ ด้านการเข้าใจและรู้จักลูกค้า และด้านความน่าเชื่อถือไว้วางใจได้ ส่งผลต่อการกลับมาเยือนซ้ำที่วัดบรมราชากาญจนาภิเษกอนุสรณ์ (วัดเล่งเน่ยยี่ 2) อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

องค์ประกอบของการจัดการกีฬาในโรงเรียนกีฬาสู่ความเป็นเลิศในยุค 5.0

พชรพล คำสมาน, ปลวัชร รุจิรกาล, ละมุล รอดขวัญ — Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

บทความวิชาการฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์และอธิบายองค์ประกอบของการจัดการกีฬาในโรงเรียนกีฬาเพื่อมุ่งสู่ความเป็นเลิศในยุค 5.0 โดยใช้ทฤษฎีระบบ (System theory) เป็นกรอบแนวคิดหลักในการศึกษากระบวนการจัดการกีฬาแบบองค์รวมที่เน้นการพัฒนาอุตสาหกรรมกีฬาอย่างยั่งยืนและสมดุล แนวคิดการจัดการกีฬาครอบคลุมการส่งเสริมสุขภาพของประชาชน บทความวิชาการได้จำแนกองค์ประกอบสำคัญของการจัดการกีฬาสู่ความเป็นเลิศออกเป็น 10 ด้าน ได้แก่ 1) การส่งเสริมและจูงใจ 2) ความพร้อมของนักกีฬา 3) การบริหารจัดการองค์กร 4) วิทยาศาสตร์การกีฬา 5) สถานที่และอุปกรณ์ 6) ผู้ฝึกสอนผู้เชี่ยวชาญ 7) การคัดเลือกนักกีฬา 8) การฝึกซ้อม 9) การจัดประสบการณ์การแข่งขัน และ 10) งบประมาณ โดยองค์ประกอบเหล่านี้ส่งผลต่อการพัฒนากีฬาในโรงเรียนกีฬาอย่างเป็นระบบและต่อเนื่อง นอกจากนี้ บทความวิชาการยังชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการสร้างจิตสำนึกทางกีฬาในทุกภาคส่วนของสังคมไทย เพื่อส่งเสริมการออกกำลังกายและพัฒนาศักยภาพนักกีฬาให้เป็นเลิศทั้งในเชิงสุขภาพและอาชีพกีฬา ซึ่งถือเป็นรากฐานสำคัญของการพัฒนากีฬาในยุค 5.0 อย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน ทั้งนี้ ผลการศึกษายังเป็นแนวทางที่มีคุณค่าในการบริหารจัดการกีฬาในโรงเรียนกีฬาและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อขับเคลื่อนประเทศไทยสู่ความเป็นเลิศในเวทีนานาชาติอย่างแท้จริง

การบริหารนโยบายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ

อับดลเล๊าะ เอกอัคราภิบาล, วิทยาธร ท่อแก้ว, กานต์ บุญศิริ — Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

บทความวิชาการนี้ มุ่งศึกษาและวิเคราะห์การบริหารนโยบายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ เพราะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทุกรูปแบบ เป็นองค์กรภาครัฐที่มีความใกล้ชิดกับผู้สูงอายุ มากที่สุด ปฏิบัติหน้าที่ภายใต้บทบาท อำนาจและหน้าที่ที่กฎหมายกำหนด รวมถึงดำเนินงานตามนโยบายของรัฐบาล และประเด็นสำคัญ องค์ปกครองส่วนท้องถิ่นสามารถกำหนดนโยบายสาธารณะเพื่อพัฒนาท้องถิ่นตามบริบทแต่ละพื้นที่ได้ ผลการศึกษาพบว่า การบริหารนโยบายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจะต้องมีกระบวนการที่สำคัญตั้งแต่ 1) การกำหนดวาระ 2) การกำหนดนโยบาย 3) การตัดสินใจ 4) การนำนโยบายไปสู่การปฏิบัติ และ 5) การติดตามและประเมินผล และครอบคลุมการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ 5 ด้าน ได้แก่ ด้านร่างกาย ด้านจิตใจ ด้านความสัมพันธ์ทางสังคม ด้านสิ่งแวดล้อม และ ด้านการส่งเสริมอาชีพและสร้างรายได้ให้กับผู้สูงอายุ