การออกแบบพื้นที่เกษตรกรรมเพื่อความยั่งยืน อำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม - เมฆพรรณโอภาส, ทรงภพ; บัวระภา, อำภา; นามไห, ธีรดา (วารสารสถาปัตยกรรม การออกแบบและการก่อสร้าง, 2020)
การออกแบบพื้นที่เกษตรกรรมเพื่อความยั่งยืน อำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม มีการศึกษาทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง การสำรวจและการสัมภาษณ์เชิงลึก จากการศึกษา พบว่า พื้นที่เกษตรกรรมใช้ปลูกข้าวมานาน การเกษตรในอดีตพึ่งพาธรรมชาติ ต่อมามุ่งเน้นเพื่อการจำหน่าย มีการใช้เครื่องจักรเพื่อปรับหน้าดิน มีปัญหาการขาดแคลนน้ำและดินมีคุณภาพต่ำ เกษตรกรจึงใช้ปุ๋ยและสารเคมีเพื่อรักษาปริมาณผลผลิต ทำให้เกิดการปนเปื้อนในดิน และผลผลิตทางการเกษตร การเกษตรลดความหลากหลายของพืชพรรณและสัตว์ ลดความซับซ้อนของระบบนิเวศ ทำให้ระบบนิเวศขาดเสถียรภาพ การเกษตรสวนทางกับการสร้างความยั่งยืน แนวทางการพัฒนา คือ การออกแบบพื้นที่เพื่อสร้างรายได้และฟื้นฟูระบบนิเวศ ตามหลัก “วนเกษตร” การแก้ไขปัญหาการขาดแคลนน้ำและดินเค็ม เน้นการใช้พืชพรรณที่หลากหลาย เช่น ไม้ยืนต้น ไม้เศรษฐกิจ พืชไร่ พืชสวน พืชผัก และพืชสมุนไพร สร้างความซับซ้อนให้ระบบนิเวศเกษตรกรรม รักษาความสมดุลของเศรษฐกิจ สังคมและสิ่งแวดล้อม