ปัจจัยมูลเหตุพฤติกรรมการติดยาเสพติดของวัยรุ่นในประเทศไทย: การวิเคราะห์ความไม่แปรเปลี่ยนระหว่างวัยรุ่นชายและวัยรุ่นหญิง - คูเจริญ อารดา; ชุณหโสภาค จำเนียร; ล้อมชวการ ปิยฉัตร (Journal of Roi Kaensarn Academi, 2024)
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อศึกษาที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการติดยาเสพติดของวัยรุ่นในประเทศไทย 2) เพื่อพัฒนาแบบจำลองปัจจัยมูลเหตุพฤติกรรมการติดยาเสพติดของวัยรุ่นในประเทศไทย 3) เพื่อทดสอบความสอดคล้องของแบบจำลองปัจจัยมูลเหตุพฤติกรรมการติดยาเสพติดของวัยรุ่นกับข้อมูลเชิงประจักษ์และ 4) เพื่อทดสอบความไม่แปรเปลี่ยนของแบบจำลองปัจจัยมูลเหตุพฤติกรรมการติดยาเสพติดของวัยรุ่นชายและหญิงในประเทศไทย การวิจัยครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงผสานวิธี ผู้ให้ข้อมูลสำคัญคือผู้เชี่ยวชาญด้านการบำบัดยาเสพติดจำนวน 6 คนและ วัยรุ่นที่ได้รับการบำบัดยาเสพติดจากสถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนีจำนวน 13 คน ประชากรของการวิจัยเชิงปริมาณคือ วัยรุ่นอายุ 15-20 ปีที่ได้รับการบำบัดยาเสพติดจากสถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติด แห่งชาติบรมราชชนนี และหน่วยงานในสังกัดจำนวน 825 คน จำนวนตัวอย่าง 410 ผู้เข้าร่วมการสนทนากลุ่มประกอบด้วย ผู้เชี่ยวชาญด้านการบำบัดยาเสพติดจำนวน 6 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลได้แก่ แบบสอบถามซึ่งมีค่า IOC อยู่ระหว่าง 0.80-1.00 แบบสัมภาษณ์เชิงลึก และประเด็นการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหา สถิติสมการเชิงโครงสร้าง และสถิติการวิเคราะห์พหุกลุ่ม ผลการวิจัยพบว่าปัจจัย ครอบครัว สภาพแวดล้อม เศรษฐกิจ และ จิตวิทยามีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเสพยาเสพติดของวัยรุ่น (ค่าสัมประสิทธิ์อิทธิพลเท่ากับ 0.49, 0.78 , 0.36 และ 0.58 ) แบบจำลองปัจจัยมูลเหตุพฤติกรรมการติดยาเสพติดของวัยรุ่นในประเทศไทยมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ และไม่พบความแปรเปลี่ยนของแบบจำลองระหว่างวัยรุ่นชายและหญิง