การจัดการความเสี่ยงของกลุ่มอุตสาหกรรมเครื่องจักรกลการเกษตรในประเทศไทย - ศิลปชัย เกษทิพย์; ไตลังคะ วรรณวิภา; จันมา ชัยวุฒิ (Journal of Roi Kaensarn Academi, 2024)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการจัดการความเสี่ยงของกลุ่มอุตสาหกรรมเครื่องจักรกลการเกษตรในประเทศไทย 2) เปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างความสำเร็จในการจัดการความเสี่ยงและปัจจัยลักษณะองค์กร 3) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการจัดการความเสี่ยง และ 4) นำเสนอแนวทางการจัดการความเสี่ยงของกลุ่มอุตสาหกรรมเครื่องจักรกลการเกษตรในประเทศไทย กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้บริหารองค์กรในกลุ่มอุตสาหกรรมเครื่องจักรกลการเกษตร จำนวน 150 คน และผู้ให้ข้อมูลสำคัญคือ นักวิชาการ และผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 18 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้การวิจัยแบบผสานวิธี ทั้งข้อมูลเชิงปริมาณและข้อมูลเชิงคุณภาพ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว วิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณ การวิเคราะห์เนื้อหา และการวิเคราะห์จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาส และอุปสรรค ผลการวิจัยพบว่า 1) อุตสาหกรรมเครื่องจักรกลการเกษตรส่วนใหญ่ดำเนินการในรูปแบบบริษัท มีลักษณะการเป็นผู้ผลิต มีทำเลที่ตั้งกระจายอยู่ตามภูมิภาคต่างๆ มีการจัดการความเสี่ยงได้มากในด้านการประเมินความเสี่ยง 2) การมีรูปแบบองค์กร ลักษณะการประกอบธุรกิจ และทำเลที่ตั้งต่างกัน มีความสำเร็จในการจัดการความเสี่ยงแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 3) ปัจจัยด้านการวางแผนรับมือกับความเสี่ยง และการลงมือทำ ติดตามและควบคุมความเสี่ยง ส่งผลต่อความสำเร็จในการจัดการความเสี่ยงของกลุ่มอุตสาหกรรมเครื่องจักรกลการเกษตร 4) แนวทางการจัดการความเสี่ยง ประกอบด้วย 1) การแสวงหาการร่วมทุนกับประเทศในกลุ่มอาเซียน 2) การเปิดตลาดใหม่กับลูกค้ารายย่อย 3) การพัฒนาเครื่องจักรกลการเกษตรที่มีเทคโนโลยีขั้นสูง 4) การพัฒนาบุคลากรเพื่อรองรับการซ่อมบำรุงที่ทันสมัยและซับซ้อน และ 5) ความพยามลดการพึ่งพาวัตถุดิบเหล็กจากต่างประเทศ