การรับประทานอาหารไทยตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ของนักศึกษามหาวิทยาลัยแม่โจ้ จังหวัดเชียงใหม่ - ขัติยะ กิติพงษ์ (วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 2018)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการรับประทานอาหารไทยตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของนักศึกษามหาวิทยาลัยแม่โจ้ จังหวัดเชียงใหม่ และเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างข้อมูลพื้นฐานของนักศึกษากับการรับประทานอาหารไทยตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษา ระดับปริญญาตรี ภาคปกติ ปีการศึกษา 2551 จำนวน 385 คน แบ่งเป็นนักศึกษาชาย 160 คน และนักศึกษาหญิง 225 คน โดยใช้วิธีสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน (multistage sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป เพื่อหาค่าสถิติพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละและค่าเฉลี่ย ค่าสถิติอนุมาน ได้แก่ t-test (indepen dent) วิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว (one-way ANOVA) และเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างค่าเฉลี่ยภายหลังการวิเคราะห์ความแปรปรวนด้วยวิธี LSD แล้วนำเสนอในรูปตารางประกอบความเรียงและข้อมูลเกี่ยวกับความคิดเห็นและข้อเสนอแนะของนักศึกษา นำเสนอในรูปความเรียง ผลการวิจัยพบว่า 1) การรับประทานอาหารไทยตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของนักศึกษามหาวิทยาลัยแม่โจ้ จังหวัดเชียงใหม่ โดยเฉลี่ยรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.486) 1.1) ด้านการพอประมาณโดยเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.476) เช่น ได้รับประทานอาหารไทย กลุ่ม ข้าวแป้ง 1.2) การมีเหตุผล โดยเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก ( = 3.649) เช่น ในการรับประทานอาหารไทยได้คำนึงถึงอาหารที่สด 1.3) ด้านการมีภูมิคุ้มกัน โดยเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.335) เช่น ได้รับประทานอาหารไทยที่ปรุงสะอาด 2) ผลการเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างข้อมูลพื้นฐานของนักศึกษา กับการรับประทานอาหารไทยตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างค่าเฉลี่ยภายหลังการวิเคราะห์ความแปรปรวนด้วยวิธี LSD พบว่า มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ในรายการ ค่าใช้จ่ายในการรับประทานอาหารต่อเดือน