กระบวนการเผยแผ่พระพุทธศาสนา และวัฒนธรรมไทย ของพระสงฆ์ไทย ในประเทศอินเดีย-เนปาล - ,ดร., พระครูสิริปริยัตยานุศาสก์ (วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา, 2018)
งานวิจัยเรื่อง กระบวนการเผยแผ่พระพุทธศาสนาและวัฒนธรรมไทยของพระสงฆ์ไทยในประเทศอินเดีย-เนปาล มีวัตถุประสงค์คือ (1) เพื่อศึกษาหลักการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในสมัยพุทธกาล (2) เพื่อศึกษากำเนิดและพัฒนาการพระธรรมทูตไทยประเทศอินเดีย- เนปาล (3) เพื่อศึกษากระบวนการเผยแผ่พระพุทธศาสนาและวัฒนธรรมไทยของพระสงฆ์ไทยในอินเดีย-เนปาล ผลการศึกษาพบว่า พระพุทธเจ้าได้เผยแผ่พระพุทธศาสนาตลอด 45 พรรษา ทรงมีวิธีการแสดงธรรมของพระพุทธเจ้ามีเพียงแค่ 2 ประเภท (1) สัจจานุโลมกถา ทรงแสดงธรรมอนุโลมคล้อยตามอริยสัจ 4 ได้แก่ อนุบุพพีกถา เพื่อให้เข้ากับจริตของผู้ฟัง แล้วสอนอริยสัจ 4 เป็นลำดับสุดท้าย (2) สัจจกถา ทรงแสดงอริยสัจ 4 โดยตรง พระพุทธเจ้าส่งพระธรรมทูตชุดแรกคือปัญจวัคคีย์และอริยสาวกไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาทั่วชมพูทวีป พระธรรมทูตผู้ประกาศสัทธรรมของพระพุทธเจ้า สั่งสอนเพื่อประโยชน์แก่สันติภาพแก่สรรพสัตว์ ช่วยปิดประตูอบาย ช่วยเปิดประตูสวรรค์ มรรคและผล พระธรรมทูตยุคเริ่มแรกในประเทศไทยกรมการศาสนาได้ฟื้นฟู ให้มีงานพระธรรมทูตขึ้นในปี พ.ศ. 2507 ถึง ปี พ.ศ.2508 โดยมีความมุ่งหมายให้ประชาชนยึดมั่นในพระพุทธศาสนา พระสงฆ์ไทยที่ไปเผยแผ่พระพุทธศาสนา ต้องดำเนินตามนโยบาย 2 ประการ คือ (1) นโยบายพระธรรมและพระวินัย (2) นโยบายการปกครองคณะสงฆ์ไทย กระบวนการเผยแผ่พระพุทธศาสนาและวัฒนธรมไทยของพระสงฆ์ไทยในอินเดีย-เนปาล ผ่านองค์ประกอบ 4 ด้าน คือ (1) ศาสนาบุคคล (2) ศาสนธรรม (3) ศาสนวัตถุ (4) ศาสนพิธี