การศึกษาวิเคราะห์เชิงจริยศาสตร์เรื่องการยุติการตั้งครรภ์ ตามหลังการวินิจฉัยก่อนคลอด - นภาพันธ์ สุทธิรักษ์ (วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา, 2019)
บทความวิจัยเรื่อง ìการศึกษาวิเคราะห์เชิงจริยศาสตร์เรื่องการยุติการตั้งครรภ์ตามหลังการวินิจฉัยก่อนคลอดî มีวัตถุประสงค์ 2 ข้อ ได้แก่ 1. เพื่อศึกษาการยุติการตั้งครรภ์ตามหลังการวินิจฉัยก่อนคลอด 2.เพื่อศึกษาวิเคราะห์ปัญหาเชิงจริยศาสตร์กรณียุติการตั้งครรภ์ตามหลังการวินิจฉัยก่อนคลอดโดยใช้ทฤษฎีจริยศาสตร์แนวประโยชน์นิยม และทฤษฎีกรณียธรรม ผลการศึกษา พบว่า ในปัจจุบันเทคโนโลยีการตรวจวินิจฉัยก่อนคลอดเป็นการวินิจฉัยโรคทางพันธุกรรมหรือความพิการแต่กำเนิดของทารกในครรภ์ และมีจุดมุ่งหมายเพื่อช่วยหลีกเลี่ยงการมีลูกเป็นโรคโดยเลือกยุติการตั้งครรภ์ การยุติการตั้งครรภ์ตามหลังการวินิจฉัยก่อนคลอดทำให้เกิดปัญหาเชิงจริยธรรมในการดูแลผู้ป่วยทางสูติศาสตร์ ประเด็นทางจริยธรรมที่สูติแพทย์และบุคลากรทางสาธารณสุขประสบอยู่เป็นเรื่องของความขัดแย้งระหว่างสถานะทางจริยธรรมของทารกและการเคารพการตัดสินใจของมารดา ทฤษฎีประโยชน์นิยมเห็นว่าการกระทำที่ดีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเป็นสิ่งที่นำความสุขมากที่สุดและเจ็บปวดน้อยที่สุด พวกเขายอมรับการยุติการตั้งครรภ์ว่าเป็นสิ่งควรกระทำในกรณีที่การตั้งครรภ์นั้นก่อให้เกิดอันตรายทั้งด้านร่างกายและจิตใจในสตรีตั้งครรภ์ หรือทารกที่มีความผิดปกติคลอดออกมาทำให้เกิดภาวะแทรกซ้อนอย่างรุนแรง ตามทฤษฎีจริยศาสตร์กรณียธรรม คานท์เห็นว่า การยุติการตั้งครรภ์ไม่ถูกต้องในทุกสถานการณ์ เพราะเขาเชื่อว่าชีวิตมนุษย์มีค่าอนันต์และควรจะได้รับความคุ้มครอง หนึ่งในกฎสากลคือ ìไม่ทำลายชีวิตî การยุติการตั้งครรภ์จะเป็นการกระทำที่ผิดกฎสากลและเป็นการทำลายชีวิตที่มีคุณค่า