การวิเคราะห์จุดคุ้มทุนของเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่ไข่ จำหน่ายในจังหวัดเชียงราย - กาซ้อน ดร.กัสมา; การค้า พรวิไล (วารสารบัญชีปริทัศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 2022)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพทั่วไปของเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่ไข่ ในจังหวัดเชียงราย เพื่อวิเคราะห์จุดคุ้มทุนและผลตอบแทนของเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่ไข่ ในจังหวัดเชียงรายและเพื่อศึกษาปัจจัยการดำเนินงานของเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่ไข่ ในจังหวัดเชียงรายการวิจัยใช้วิธีการรวบรวมข้อมูล โดยการออกแบบสอบถาม แล้วนำไปสอบถามเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่ไข่ จำนวนตัวอย่างทั้งสิ้น 30 ราย โดยวิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง ผลการวิจัยพบว่า เกษตรกรผู้เลี้ยงไก่ไข่ ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงมากกว่าเพศชาย ช่วงอายุ 46-59 ปี มีระยะเวลาการเลี้ยงไก่ไข่ 1-5 ปี และส่วนใหญ่ทำเป็นอาชีพเสริม สภาพทั่วไปของไก่ไข่ ส่วนใหญ่เป็นฟาร์ม/โรงเรือนที่ได้รับมาตรฐาน มีการเลี้ยงไก่ไข่แบบเปิด/บนบ่อปลา นำแม่พันธุ์ไก่ไข่ (18 สัปดาห์) มาเลี้ยงใช้แม่พันธุ์ไก่พันธุ์ซีพีบราวน์ มีการซื้ออาหารสำเร็จรูปจากบริษัทขายพันธุ์สัตว์ การให้น้ำใช้น้ำประปา การจำหน่ายผลผลิตด้วยตนเองและจำหน่ายผลผลิตแบบคละขนาด จุดคุ้มทุนของเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่ไขในจังหวัดเชียงราย การสร้างโรงเรือนแบบชั่วคราว (ขนาดเล็ก) ต้นทุนต่ำกว่า 700,000 บาท และมีเลี้ยงไก่ไข่ ไม่เกิน 5,000 ตัวจะต้องขายไข่ไก่เฉลี่ย 4,620 ฟองต่อเดือน จึงจะคุ้มทุนพอดี และมีอัตรากำไรสุทธิต่อยอดขาย 10.55 % และอัตราผลตอบแทนการลงทุน (ROI) 11.80% และการสร้างโรงเรือนแบบถาวร (ขนาดใหญ่) ต้นทุนสูงกว่า 700,000 บาท และมีเลี้ยงไก่ไข่เกิน 5,000 ตัว จะต้องขายไข่ไก่เฉลี่ย 79,686 ฟองต่อเดือน จึงจะคุ้มทุนพอดีและอัตรากำไรสุทธิต่อยอดขาย 5.65 % และอัตราผลตอบแทนการลงทุน (ROI) 5.99 % ปัจจัยการดำเนินงานเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่ไขในจังหวัดเชียงราย ภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ด้านที่มีค่าเฉลี่ยระดับคะแนนสูงสุด ได้แก่ ด้านการป้องกัน รองลงมา ด้านการจัดหาเงินทุน ด้านการจัดการตลาด ด้านเทคโนโลยี และด้านราคา ตามลำดับ