การนำเสนอยุทธศาสตร์การสร้างเครือข่ายความร่วมมือ เพื่อเสริมสร้างสันติวัฒนธรรมโดยใช้สถานศึกษาเป็นฐาน - วีระไวทยะ ศศิรัศม์; รักษ์พลเมือง ชนิตา (Journal of Education Studies, Chulalongkorn University, 2014)
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ ๑) เพื่อวิเคราะห์แนวคิดและกระบวนการสร้างเครือข่ายความร่วมมือ เพื่อเสริมสร้างสันติวัฒนธรรมโดยใช้สถานศึกษาเป็นฐานในประเทศไทยและต่างประเทศ ๒) เพื่อศึกษา สภาพปัญหาและปัจจัยเงื่อนไขความสำเร็จในการสร้างเครือข่ายความร่วมมือเพื่อเสริมสร้างสันติ วัฒนธรรมโดยใช้สถานศึกษาเป็นฐานในประเทศไทย ๓) เพื่อนำเสนอยุทธศาสตร์การสร้างเครือข่ายความ ร่วมมือเพื่อเสริมสร้างสันติวัฒนธรรมโดยใช้สถานศึกษาเป็นฐานสำหรับประเทศไทย ผลการวิจัยการนำเสนอยุทธศาสตร์การสร้างเครือข่ายความร่วมมือเพื่อเสริมสร้างสันติวัฒนธรรม โดยใช้สถานศึกษาเป็นฐานสำหรับประเทศไทยมี ๑๐ ยุทธศาสตร์ คือ ๑) ยุทธศาสตร์การพัฒนาการ จัดการศึกษาในภาพรวม ๒) ยุทธศาสตร์การจัดการความรู้ ๓) ยุทธศาสตร์การค้นพบ เข้าใจ และเข้าถึง พลังเครือข่าย ๔) ยุทธศาสตร์การจัดการเครือข่าย ๕) ยุทธศาสตร์การศึกษาเพื่อสร้างเครือข่ายความร่วมมือ ๖) ยุทธศาสตร์การจัดการศึกษาพัฒนานักเรียนเพื่อนักเรียน ๗) ยุทธศาสตร์การเชื่อมประสานเครือข่าย ภาครัฐและหน่วยงานต่างประเทศ ๘) ยุทธศาสตร์การจัดตั้งศูนย์ประสานงานกลางเครือข่ายความร่วมมือ ๙) ยุทธศาสตร์การสร้างเสริมพลังแกนนำ ๑๐) ยุทธศาสตร์การสื่อสาร ประชาสัมพันธ์ This study’s objectives were: 1) to analyze concepts and processes for developing a school-based peace culture promotion network in Thailand and other countries; 2) to study the state of problems and conditional factors for developing a school-based peace culture promotion network in Thailand; and 3) to propose strategies for developing a school-based peace culture promotion network in Thailand. Ten strategies for developing a school-based peace culture promotion network in Thailand include: 1) strategies for developing the holistic approach on education; 2) strategies for knowledge management; 3) strategies for f inding, understanding and attaining the power of networks; 4) strategies for network management 5) educational strategies for promoting networks; 6) strategies for educational management in students’ development; 7) strategies for cooperation between government and international organizations; 8) strategies for establishing centers of the networks; 9) strategies for empowering network leaders; and 10) strategies for communication and public relations.