EFFECTIVE ADMINISTRATION MODEL OF DHAMMA PRATICE CENTERS

Main Article Content

PhraArthit Siratecho (Suk na wangsai)
Sin Ngamprakhon
Phramaha Sombat Dhanapañño

Abstract

This research article aimed to propose an effective management model of Dharma Practice Centers. Mixed methods research was designed, and there were 3 research steps as follows: 1) to study the condition of efficient administration of the Dharma Practice Office using a questionnaire for 310 sample group of executives Vipassana teacher and provincial Dharma practice office staff. Data were analyzed by statistical analysis which were percentage, frequency, mean, and standard deviation. 2) Develop a model by interviewing 10 key informants and focus group discussions with 10 experts, and data were analyzed by content analysis. 3) Proposed a model. Results indicated that effective management model of Dharma Practice Centers was an operation in accordance with the Sangha's policy to manage the Dharma practice centers with sustainable efficiency. There were 4 components: Part 1 introduction, namely 1) Environment, 2) Principle, 3) Objectives; Part 2 Model which were 1) Work system, 2) Management process, 3) Project to develop the potential of Buddhist monks; Part 3 implementation, which were 1) structure, 2) decision making,
3) assessment guidelines; and part 4 success conditions, which depend on the context of the Dharma practice office.

Article Details

How to Cite
Siratecho (Suk na wangsai), P., Ngamprakhon, S., & Dhanapañño, P. S. (2021). EFFECTIVE ADMINISTRATION MODEL OF DHAMMA PRATICE CENTERS. Journal of Educational Review Faculty of Education in MCU, 8(3), 225–235. Retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDMCU/article/view/253266
Section
Research Article

References

พระครูภาวนารัตนาภรณ์ (กาพล สิริภทฺโท). (2555). ประสิทธิภาพการบริหารจัดการสานักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูภาวนาวิริยานุโยค (บุญยงค์ ถาวโร). (2559). กระบวนการบริหารจัดการโครงการอบรมวิปัสสนากัมมัฏฐานของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดในประเทศไทย. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูวิลาศกาญจนธรรม (เล็ก สุธมฺมปญฺโญ). (2557). รูปแบบการจัดการสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดดีเด่นในเขตปกครองคณะสงฆ์ภาค 14. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูศรีรัตนธรรมนิเทศ (ปกานนท์ พิลาพันธุ์). (2556). รูปแบบการบริหารจัดการสำนักปฏิบัติกัมมัฏฐานของผู้นำชาวพุทธในประเทศอังกฤษ. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูสังฆรักษ์วิสิทธิ์ ธมฺมวโร (วัฒนคู). (2555). ความคิดเห็นของนักเรียนต่อการปฏิบัติธรรมของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดนนทบุรี แห่งที่ 2. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระประเสริฐศักดิ์ รตนญาโณ (ตันติชุฬา). (2554). ศึกษาการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดขอนแก่น แห่งที่ 1. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหากังวาล ธีรธมฺโม (ศรชัย). (2557). การพัฒนาประสิทธิภาพการบริหารจัดการสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาปราโมทย์ ภาพันธ์. (2554). สำนักปฏิบัติธรรม : รูปแบบการจัดการเพื่อส่งเสริมคุณธรรม สำหรับพุทธศาสนิกชน ภาคอีสานตอนใต้. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลกรณราชวิทยาลัย.

สมชาย วรกิจเกษมสกุล. (2553). ระเบียบวิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. อุดรธานี: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.

สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2553). สำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดดีเด่นประจำปี 2553. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2554). สำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดดีเด่น 45 สำนัก พุทธศักราช 2554. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.