ของการจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐานในรายวิชาคหกรรมศาสตร์สำหรับครูปฐมวัย ที่มีต่อทักษะการแก้ปัญหาและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ของนักศึกษาชั้นปีที่ 2 - บุญถนอม ฉัตรทราวดี (วารสารการจัดการทางการศึกษาปฐมวัย, 2025)
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาพัฒนาการของทักษะการแก้ปัญหาของนักศึกษาชั้นปีที่ 2 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ แบบใช้ปัญหาเป็นฐานในรายวิชาคหกรรมศาสตร์สำหรับครูปฐมวัย 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ของนักศึกษาชั้นปีที่ 2 ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐานในรายวิชาคหกรรมศาสตร์สำหรับครูปฐมวัย กลุ่มเป้าหมาย ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 2 ที่กำลังศึกษา ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 ที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชาคหกรรมศาสตร์สำหรับครูปฐมวัย หลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ศูนย์การศึกษา นครนายก จำนวน 15 คน เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐานในรายวิชาคหกรรมศาสตร์สำหรับครูปฐมวัย จำนวน 8 แผน และ เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบประเมินทักษะการแก้ปัญหาและแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ ค่าความเที่ยง 0.82 สถิติที่ใช้ในงานวิจัย คือ 1) การหาค่าสถิติพื้นฐาน คือ ค่าเฉลี่ย μ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน σ ของคะแนนแบบประเมินทักษะการแก้ปัญหาและแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ 2) สถิติที่ใช้ทดสอบสมมติฐาน คือ คะแนนพัฒนาการสัมพัทธ์ ผลการวิจัย พบว่า 1) ทักษะการแก้ปัญหาของนักศึกษาชั้นปีที่ 2 หลังการจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐานในรายวิชาคหกรรมศาสตร์สำหรับครูปฐมวัย ในภาพรวมมีคะแนนเฉลี่ย 2.40 อยู่ในระดับชำนาญ และมีคะแนนพัฒนาการสัมพัทธ์ โดยรวมเฉลี่ย 77.66 อยู่ในระดับสูงมาก และ 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ของนักศึกษาชั้นปีที่ 2 หลังการจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐานในรายวิชาคหกรรมศาสตร์สำหรับครูปฐมวัย (μ = 25.93, σ = 3.08) สูงกว่าก่อนเรียน (μ = 15.20, σ = 3.03)