ผลการให้คำปรึกษากลุ่มตามแนวคิดการพิจารณาเหตุผล อารมณ์ และพฤติกรรม ต่อพฤติกรรมเอื้อต่อสังคมของนิสิตระดับปริญญาตรี - โสภณสุวภาพ ไพบูลย์; ศรุติปกรณ์ พงษ์ศักดิ์; ภูสุวรรณ ธนปพน; ยิ่งดำนุ่น กุลพัฒน์; นิมสุวรรณ ขวัญเรียม (วารสารวิจัยราชภัฏธนบุรี รับใช้สังคม, 2018)
การวิจัยนี้มีวัตุประสงค์เพื่อ ศึกษาผลของการให้คำปรึกษากลุ่มตามแนวคิดการพิจารณาเหตุผล อารมณ์ และพฤติกรรม ต่อพฤติกรรมเอื้อต่อสังคมของนิสิตระดับปริญญาตรี กลุ่มตัวอย่างคือ นิสิตระดับปริญญาตรี คณะดนตรีและการแสดง มหาวิทยาลัยบูรพา ปีการศึกษา 2559 ที่ผลคะแนนจากมาตรวัดพฤติกรรมเอื้อต่อสังคม อยู่ในระดับต่ำ และอาสาสมัครเข้าร่วมการทดลอง จำนวน 30 คน สุ่มออกเป็นสองกลุ่ม คือ กลุ่มทดลอง จำนวน 15 คน และกลุ่มควบคุม จำนวน 15 คน ในกลุ่มทดลองได้รับการให้คำปรึกษากลุ่ม จำนวน 10 ครั้ง ครั้งละ 60 นาที สัปดาห์ละ 2 ครั้ง ต่อเนื่องเป็นระยะเวลา 5 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มควบคุมไม่ได้รับการให้คำปรึกษากลุ่ม เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการวัดผล 3 ระยะ ได้แก่ ระยะก่อนการทดลอง ระยะหลังการทดลอง และระยะติดตามผล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบที ผลการวิจัยปรากฏว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนพฤติกรรมเอื้อต่อสังคม ในระยะหลังการทดลองและระยะติดตามผล สูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และกลุ่มทดลองมีคะแนนพฤติกรรม เอื้อต่อสังคมในระยะหลังการทดลอง และระยะติดตามผล สูงกว่าระยะก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05