การวัดศักยภาพในการส่งออกกุ้งสดแช่เย็นจนแข็งของไทย - [Chaiyapon Bunyapimpa], ชัยพล บุญยพิมพะ; [Makasiri Chaowagul], มาฆะสิริ เชาวกุล (Journal of Business, Innovation and Sustainability (JBIS), 2018)
วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้ คือ การวัดศักยภาพในการส่งออกกุ้งสดแช่เย็นจนแข็งของประเทศไทย โดยวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงของมูลค่าการส่งออกของกุ้งสดแช่เย็นจนแข็งของประเทศไทย ด้วยแบบจำลองส่วนแบ่งการตลาดคงที่ (Constant Market Share Model: CMS) ใช้ข้อมูลจาก UN Comtrade โดยแบ่งช่วงเวลาที่ทำการศึกษาออกเป็น 5 ช่วง คือ ปี 2532-2538, ปี 2539-2546, ปี 2547-2551, ปี 2552-2557 และปี 2558 ตามเหตุการณ์ที่อาจส่งผลต่อการส่งออกกุ้งสดแช่เย็นจนแข็งของประเทศไทยในช่วงเวลาดังกล่าว ผลการศึกษา ในแต่ละกลุ่มปัจจัยที่ส่งผลต่อศักยภาพการส่งออกกุ้งสดแช่เย็นจนเย็น โดยกลุ่มปัจจัยการแข่งขันเป็นส่วนสำคัญมากที่สุดต่อการเพิ่มศักยภาพในการส่งออกกุ้งสดแช่เย็นจนแข็ง เนื่องจากเป็นกลุ่มปัจจัยที่สามารถควบคุมได้ โดยมีปัจจัยราคาส่งออกเป็นองค์ประกอบสำคัญ การเปลี่ยนแปลงทางด้านราคาส่งออกเกิดขึ้นจากอุตสาหกรรมการผลิตมีการบริหารจัดการได้อย่างมีประสิทธิภาพ และการดำเนินนโยบายภาครัฐ พบว่า มูลค่าเฉลี่ยของการส่งออกกุ้งสดแช่เย็นจนแข็งลดลงในช่วงปี 2539-2546 เทียบกับ 2532-2538 เท่ากับ 28,011,523.20 ดอลลาร์สหรัฐฯ ในปี 2547-2551 เทียบกับ 2539-2546 ลดลง 240,441,715.18 ดอลลาร์สหรัฐฯ แต่เพิ่มขึ้น 296,861,625.80 ดอลลาร์สหรัฐฯ ในช่วงปี 2552-2557 เทียบกับ 2547-2551 และกลับลดลง 665,481,035.00 ดอลลาร์สหรัฐฯ ในช่วงปี 2558 เทียบกับ 2552-2557 โดยมีกลุ่มปัจจัยจากการขยายตัวทางการค้ารวมของโลกส่งผลทางบวกต่อมูลค่าการส่งออกกุ้งสดแช่เย็นจนแข็งทุกช่วงเวลาที่ศึกษา ส่วนกลุ่มผลจากการส่งเสริมการส่งออกนั้นส่งผลทางลบต่อมูลค่าการส่งออกกุ้งสดแช่เย็นจนแข็งทุกช่วงเวลาที่ทำการศึกษา สำหรับกลุ่มปัจจัยจากการกระจายตลาด และผลจากการแข่งขันอย่างแท้จริง ส่งผลทางลบสองช่วงแรก และช่วงท้าย แต่ส่งผลทางบวกในช่วงปี 2552-2557 เทียบกับ 2547-2551